บทที่ 64 วิถีซุ่มเงียบเอาตัวรอดสายอัจฉริยะ

ครั้งนี้ หานหย่วนควบแน่นชี่กระบี่ออกมาสองสาย ขนาดของชี่กระบี่ก็บีบอัดลงอีกหน่อย

ปริมาณญาณจิตเพิ่มขึ้นเป็นสี่เส้น การเคลื่อนไหวของชี่กระบี่สองสายคล่องแคล่วกว่าก่อนมาก ราวกับเหยี่ยวสองตัว ถาโถมเข้าใส่เยวี่ยเซียนเซียน

เยวี่ยเซียนเซียนเลิกคิ้ว ข้อแนะนำที่นางให้ มีไว้ให้หานหย่วนกลับไปฝึกปรับปรุง นี่ปรับปรุงให้นางดูกันสดๆ ตรงนี้เลย มันยังไงกัน?

หากบอกว่าชี่กระบี่ของการโจมตีครั้งแรกราวกับเด็กน้อย ครั้งที่สองก็คือเด็กหนุ่ม การโจมตีครั้งที่สามนี่เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว!

ความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้หากเป็นคนทั่วไป ยังไงก็ต้องใช้เวลาหลายวัน หานหย่วนไม่กี่นาทีก็ทำได้?

จะว่าไงดีล่ะ สมเป็นศิษย์ก้นกุฏิจริงๆ!

"ชักน่าสนใจ แต่กระบวนท่ากระบี่ของเจ้ายังกระจัดกระจายเกินไป ไม่เป็นระบบ จะถูกคนมองทะลุได้ง่ายๆ"

เยวี่ยเซียนเซียนดีดนิ้วรัวๆ แสงโค้งเพลิงสองสายกวาดผ่านอากาศ แสงโค้งเพลิงทั้งสองกลางทางไม่ได้เปลี่ยนความโค้งมากนัก แต่กลับเข้าเป้าชี่กระบี่ที่เปลี่ยนตำแหน่งกลางอากาศไม่หยุดได้ทีละสาย แถมเข้าเป้ากลางลำชี่กระบี่ตรงๆ ตีชี่กระบี่สองสายแตกกระจาย!

คราวนี้หานหย่วนครุ่นคิดจริงๆ แล้ว เมื่อกี้เยวี่ยเซียนเซียนคาดการณ์วิถีการเดินชี่กระบี่ของเขาล่วงหน้า แถมเข้าเป้าจุดอ่อนของชี่กระบี่อย่างแม่นยำ

พูดอีกอย่างคือ กระบวนท่ากระบี่ของเขาถูกมองทะลุแล้ว

นี่แหละคือประสบการณ์การต่อสู้ สิ่งที่หานหย่วนขาดก็คือสิ่งนี้!

"ท่านพี่ รับท่านี้!"

หานหย่วนเข้าสู่สภาวะเต็มตัว ตรงหน้าเขาควบแน่นชี่กระบี่ออกมาสามสาย แถมขนาดชี่กระบี่ยังควบแน่นกว่าก่อนหน้าขึ้นอีก

เยวี่ยเซียนเซียนแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังพูดด้วยสีหน้าสบายๆ "เข้ามาเลย"

ชี่กระบี่สามสายครั้งนี้กรีดผ่านท้องฟ้าด้วยความเร็วฉับไวยิ่งขึ้น วิถีการแปรเปลี่ยนของชี่กระบี่สามสายซับซ้อนกว่าก่อนขึ้นอีกหน่อย

เยวี่ยเซียนเซียนสงบนิ่งมาก ดีดนิ้วที แสงโค้งเพลิงอีกสองสายก็พุ่งกระฉูดออกไป

ชี่กระบี่สามสายจัดวางตามตำแหน่งสามภูมิ ในการแปรเปลี่ยนเริ่มมีชั้นเชิงขึ้นมาบ้างแล้ว

ทว่าชั้นเชิงเหล่านี้ต่อหน้าแสงโค้งเพลิงไร้ความลับโดยสิ้นเชิง ใบมีดแสงโค้งเพลิงรูปจันทร์เสี้ยว กรีดเส้นโค้งงดงามสองเส้นกลางอากาศ เข้าเป้าชี่กระบี่สองสายทีละสาย แต่ครั้งนี้ชี่กระบี่ไม่ได้แตกสลายในทีเดียว ยังรักษาตัวหลักไว้ได้ส่วนหนึ่งไม่กระจาย เพียงแต่พลานุภาพเหลือไม่เท่าไรแล้ว

ส่วนแสงโค้งเพลิงก็เสียหายไปบ้าง แต่ยังคงรักษาพลานุภาพไว้ได้กว่าเก้าส่วน

หานหย่วนให้ชี่กระบี่สายที่เหลือ ถือจังหวะที่ใบมีดแสงโค้งเพลิงสองสายกำลังโจมตีพวกเดียวกัน ข้ามผ่านแสงโค้งเพลิงทั้งสองเข้าโจมตีถึงตัวเยวี่ยเซียนเซียน

ทว่า แสงโค้งเพลิงสองสายไล่ตามมาแซงหน้า ยังไม่ทันที่ชี่กระบี่จะเข้าใกล้ ก็ถูกแสงโค้งทั้งสองผนึกกำลังทำลายไปแล้ว

เยวี่ยเซียนเซียนหัวเราะร่าเริง "ท่านน้อง ชี่กระบี่ของเจ้าเริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วนะ ความเร็วความก้าวหน้าไม่ช้าเลย ทว่า ความเร็วชี่กระบี่ของเจ้ายังช้าไปหน่อย"

หานหย่วนถามอย่างนอบน้อม "ไม่ทราบว่าควรเพิ่มความเร็วอย่างไร?"

"เจ้าเพิ่มปริมาณญาณจิตที่ทุ่มลงไปได้ ยกระดับความควบแน่นของพลังวิญญาณ ควบแน่นชี่กระบี่ต่อไปอีก ยกระดับขั้นของเพลงกระบี่ ใช้วิชาแบบผสมผสาน และอื่นๆ!"

หานหย่วนได้ยินคำพูดของเยวี่ยเซียนเซียน ก็นึกถึง《เคล็ดบังคับพลังชี่กู่มู่》ขึ้นมาฉับพลัน วิชานี้โดยตัวมันเตรียมไว้เพื่อ《เคล็ดคืนพลังชี่》แต่เอามาใช้บังคับกระบี่ชี่ ดูเหมือนก็ทำได้เหมือนกัน

คิดได้เช่นนี้ หานหย่วนตาวาว คารวะเยวี่ยเซียนเซียนที "ท่านน้องได้รับแรงบันดาลใจอย่างมาก ขอท่านพี่ช่วยวิจารณ์ด้วย!"

เยวี่ยเซียนเซียนแปลกใจ นางชี้แนะอะไรไปรึ? ก็แค่คำพูดซ้ำซากที่ใครๆ ก็พูดกันไม่ใช่หรือ?

หานหย่วนร่ายวิชาฟันกระบี่ชี่อีกครั้ง ควบแน่นชี่กระบี่ที่ควบแน่นยิ่งกว่าออกมาสามสาย พร้อมกับเดิน《เคล็ดบังคับพลังชี่กู่มู่》ไปด้วย

วิชาบังคับพลังชี่ก็ออกฤทธิ์กับชี่กระบี่สามสายตรงหน้าไปพร้อมกัน

เช่นนี้แล้ว ชี่กระบี่สามสายภายใต้การสิ้นเปลืองพลังวิญญาณและการบังคับด้วยญาณจิตที่จำกัดอย่างยิ่ง กลับระเบิดความเร็วที่ไวกว่าก่อนหน้าหลายเท่าออกมา!

นี่ไม่ธรรมดาเลย หมายความว่ายามเขาระเบิดพลังเต็มกำลัง ก็ได้รับการเสริมจากเคล็ดบังคับพลังชี่เช่นกัน!

เยวี่ยเซียนเซียนเห็นชี่กระบี่สามสายที่ถาโถมมา ก็ตกใจเช่นกัน ความเร็วนี้ไวกว่าก่อนหน้ามากเกินไปแล้ว!

สีหน้านางจริงจังขึ้นโดยไม่รู้ตัว ปล่อยใบมีดแสงโค้งเพลิงสามสายในเวลาเดียวกัน เตรียมสกัดชี่กระบี่ของหานหย่วน

ทว่า ภายใต้การเสริมของเคล็ดบังคับพลังชี่ หานหย่วนบังคับชี่กระบี่ได้ง่ายดายยิ่งขึ้น กระบวนท่ากระบี่ที่แปรเปลี่ยนก็ดูพิสดารขึ้นมา

ใบมีดแสงโค้งเพลิงไม่อาจเข้าเป้าชี่กระบี่ในทีเดียวได้อีกแล้ว ยามไขว้กันกลางอากาศ ใบมีดแสงโค้งเพลิงสามสาย กลับสกัดชี่กระบี่ได้แค่สองสาย ยังมีชี่กระบี่อีกสายข้ามผ่านการสกัดของแสงโค้งเพลิง มาถึงตรงหน้าเยวี่ยเซียนเซียน

โล่กลมเพลิงควบแน่นขึ้นกลางอากาศตรงหน้าชี่กระบี่ สกัดชี่กระบี่สายนี้ไว้ ก่อนที่ชี่กระบี่จะคิดถอนหนี โล่กลมเพลิงก็แปรเป็นใบมีดแสงโค้งเพลิงในพริบตา ฟันชี่กระบี่ขาดสะบั้น!

หานหย่วนมองจนอึ้ง "ท่านพี่เก่งจริงๆ ด้วย!"

เยวี่ยเซียนเซียนไม่ได้ดีใจนัก กลับตกใจอย่างมากในใจ

เมื่อกี้นาง การแปรวิชาที่ใช้ออกไป ไม่ใช่สิ่งที่นักพรตธรรมดาทำได้ การที่หานหย่วนบีบให้นางงัดไม้นี้ออกมาได้ ก็บอกแล้วว่าเขามีความเชี่ยวชาญด้านวิชาในระดับหนึ่ง แต่ตอนเริ่มแรกสุด การโจมตีตรงทื่อๆ นั่น ยังเห็นภาพชัดติดตาอยู่เลย

สิบห้านาทีนี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? นางงุนงงไปบ้าง

"เจ้าก้าวหน้าเร็วขนาดนี้เลยรึ?" เยวี่ยเซียนเซียนอดถามออกมาดังๆ ไม่ได้

"บางทีข้าอาจเป็นอัจฉริยะสายวิชามั้ง?" หานหย่วนพูดเชิงหยั่งเชิง

เยวี่ยเซียนเซียนได้ยินก็อดจุกไม่ได้

ก็จริง หานหย่วนถูกเลือกเป็นศิษย์ก้นกุฏิล่วงหน้าได้ จะไม่ใช่อัจฉริยะได้ยังไง?

เป็นนางเองที่ตื่นตูมเกินเหตุ

แต่ในใจหานหย่วนยิ้มจางๆ นี่คือแผนที่เขาวางไว้นานแล้ว

ในสายตาเขา การซ่อนตัวเองจนมิดชิดไร้รอยรั่ว นั่นไม่ใช่การซ่อน นั่นคือการประกาศโต้งๆ ว่าตัวเขามีปัญหา แถมยังก่อสภาพความสามารถไม่คู่ควรกับตำแหน่ง จะชักนำสายตาไม่พอใจและจ้องจับผิดเข้ามา

วิธีที่มั่นคงที่สุด ก็คือแสร้งว่าตัวเองเป็นอัจฉริยะ เพียงแต่ระดับความอัจฉริยะนี้ อย่าให้ถึงขั้นปีศาจอัจฉริยะก็พอ อัจฉริยะมีถมเถไป ทุกปีก็มีอัจฉริยะหน้าใหม่ถือกำเนิด และอัจฉริยะต่อหน้าคนที่อัจฉริยะกว่า ก็ไร้ตัวตนโดยสิ้นเชิง ข้อหนึ่งมีคนรู้จัก ข้อสองไม่มีใครถามถึง

และอัจฉริยะล้วนมีความลับ ยามเขาทำท่าปกปิดสภาพของตัวเอง ก็จะดูเป็นเรื่องสมเหตุสมผล พวกเขาจะหาเจอได้แค่ความลับเล็กของเขา ส่วนความลับใหญ่ที่ซ่อนอยู่หลังความลับเล็กนั้น กลับไม่มีใครล่วงรู้

นี่แหละคือวิถีซุ่มเงียบเอาตัวรอดสายอัจฉริยะของเขา

"ท่านพี่ เราสู้กันต่อไหม?" หานหย่วนถาม

เยวี่ยเซียนเซียนฮึเบาๆ "ได้ ในเมื่อเจ้าก้าวหน้ามากขนาดนี้ งั้นก็มาแบบท้าทายหน่อย ข้าจะโจมตีเจ้าด้วย จะเคลื่อนที่ด้วย นี่ยากกว่าเมื่อกี้มากนัก เจ้าเตรียมใจให้ดีล่ะ!"

หานหย่วนพยักหน้า

ชั่วขณะถัดมา ร่างของเยวี่ยเซียนเซียนก็เคลื่อนที่ทันที ตอนแรกยังพอเห็นเงา ไม่นานก็กลายเป็นเพียงภาพเงาตกค้าง!

และแสงโค้งรูปจันทร์เสี้ยวหลายสายก็ถาโถมเข้าใส่เขาจากรอบทิศ!

หานหย่วนตกใจ นี่เอาจริงแล้วรึ?

"วิชาดวงตาวิญญาณ!"

ดวงตาหานหย่วนฉาบด้วยแสงเรืองสีเขียวชั้นหนึ่ง ความเร็วของแสงโค้งที่ถาโถมมา ช้าลงทันทีในสายตาเขา ส่วนร่างของเยวี่ยเซียนเซียน ก็ปรากฏในขอบเขตการมองเห็นของเขา

ความเร็วการเคลื่อนที่ของเยวี่ยเซียนเซียนไวสุดๆ แถมเคลื่อนที่ด้วยวิถีอันล้ำลึก ทำให้คนจับตำแหน่งนางไม่ได้

หานหย่วนไม่มีความคิดจะยืนซื่อบื้ออยู่กับที่ เท้าเหยียบที ร่างเขาก็เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเช่นกัน ชั่วพริบตาก็หลบการจู่โจมของแสงโค้งหลายสายไปได้

แววตาเยวี่ยเซียนเซียนเผยความตกใจ ความเร็วนี้ผิดปกติอยู่ นางเคยเห็นมาครั้งหนึ่งแล้วในถ้ำบำเพ็ญก่อนหน้านี้ ตอนนั้นไม่ได้คิดมาก ตอนนี้พอมองดู นางพบว่ายิ่งพิกลขึ้นไปอีก เพราะนางมองไม่เห็นร่องรอยว่าหานหย่วนใช้วิชาเลย!

หานหย่วนไม่เคยเรียนวิชาประเภทการเคลื่อนกายมาก่อน วิธีเคลื่อนที่ของเขา อาศัยความสามารถพรสวรรค์ที่ว่างไฉแบ่งปันให้เขา นั่นคือการบิน เพียงแต่เขาจงใจแตะพื้นเบาๆ สองสามที ให้ดูเหมือนเป็นวิชาตัวเบาชนิดหนึ่งเท่านั้นเอง

"ยิ่งนับวันยิ่งน่าสนุกแล้วสิ!"

ในดวงตาเยวี่ยเซียนเซียนมีความตื่นเต้นแวบผ่าน

นางตั้งใจจะเอาจริงขึ้นอีกหน่อย นางจะใช้กำลังรบของตัวเองสมัยขั้นกลั่นชี่ มาลงมือกับหานหย่วน

ชั่วขณะถัดมา ใบมีดแสงโค้งเพลิงสามสิบหกสาย ถูกเยวี่ยเซียนเซียนปลดปล่อยออกมาในเวลาเดียวกัน และผนึกทิศทางการเคลื่อนที่และตำแหน่งของหานหย่วนในพริบตา

สีหน้าหานหย่วนแปรเปลี่ยน ภายใต้วิชาดวงตาวิญญาณ ใบมีดแสงโค้งเหล่านี้ผนึกทิศทางการเคลื่อนที่ของเขาหมดแล้ว 【การบิน】ไม่ใช่วิชาตัวเบาโดยเฉพาะ ในด้านการพลิกแพลงจึงด้อยอยู่หน่อย

หานหย่วนไม่ได้ตื่นตระหนก เขาก็เอาจริงขึ้นอีกหน่อยเช่นกัน ญาณจิตชักนำตราประทับวิชาฟันกระบี่ชี่ในตันเถียน รอบกายเขาก็ผุดกระบี่ชี่สิบสองเล่มขึ้นพร้อมกัน กระบี่ชี่เหล่านี้ดูควบแน่นกว่าก่อนหน้าขึ้นอีก

ยามใบมีดแสงโค้งสามสายที่ผนึกทิศทางรุดหน้าของเขาถาโถมมา หานหย่วนบังคับชี่กระบี่หกเล่มเข้าสกัด ส่วนชี่กระบี่อีกหกสาย กลับข้ามผ่านใบมีดแสงโค้งเหล่านี้ โจมตีไปยังเยวี่ยเซียนเซียนที่กำลังเคลื่อนที่

"เอ๊ะ เจ้ามองเห็นร่างข้าได้ด้วย!"

เยวี่ยเซียนเซียนมองดวงตาเปล่งแสงเขียวของหานหย่วนอย่างประหลาดใจ ท่านน้องเล็กคนนี้ที่แท้บำเพ็ญวิชาประเภทดวงตามาวิชาหนึ่งนี่เอง แต่ก็ยังไร้เดียงสาเกินไป!

ในใบมีดแสงโค้งสามสิบหกสายของเยวี่ยเซียนเซียน ครึ่งหนึ่งเปลี่ยนเป้าโจมตีในพริบตา ดักสังหารชี่กระบี่สิบสองสายของหานหย่วน ส่วนใบมีดแสงโค้งอีกครึ่งยังคงรุมล้อมโจมตีหานหย่วนต่อ

หานหย่วนพุ่งซ้ายทะลวงขวา ดูเหมือนหลบอย่างทุลักทุเลอยู่บ้าง ทว่าในกระบวนการนี้ ประสบการณ์การต่อสู้ของหานหย่วนก็เติบโตขึ้นอย่างเป็นรูปธรรมจริงๆ