บทที่ 65 ทดสอบกำลังฝีมือ

การต่อสู้ดำเนินไปรวดเดียวครึ่งชั่วโมง

ในกระบวนการนี้ เยวี่ยเซียนเซียนยิ่งสู้ยิ่งใจหวั่น ประสบการณ์การต่อสู้และพลานุภาพวิชาของหานหย่วน ล้วนก้าวหน้าด้วยความเร็วน่าตกใจ จนผ่านไปสิบห้านาที ความเร็วการก้าวหน้าของหานหย่วนถึงค่อยช้าลง แต่ก็ยังรับรู้ความก้าวหน้าของเขาได้อย่างชัดเจน

จนกระทั่งหานหย่วนเริ่มสร้างความยุ่งยากเล็กๆ ให้นางได้เป็นระยะ ความกดดันของนางก็พุ่งขึ้นเป็นเส้นตรง เพราะนางสังหรณ์ว่าอีกสักพัก ในการประชันระดับขั้นกลั่นชี่ระหว่างนางกับหานหย่วน นางมีโอกาสสูงที่จะพ่ายแพ้

นางจึงหาจังหวะ ใช้ฝ่ามือใหญ่สีแดงข้างหนึ่ง ผลักหานหย่วนออกไปข้างๆ บนฝ่ามือใหญ่สีแดงไม่มีความดุดันโจมตีมากนัก แต่แรงผลักอันมหาศาลนั้นเกินขอบเขตขั้นกลั่นชี่ไปแล้ว

หานหย่วนถูกผลักไปข้างๆ ฉงนอยู่บ้าง นี่จะทำอะไรรึ?

"เอาล่ะ การซ้อมวิชาวันนี้พอแค่นี้ พลังวิญญาณของเจ้าก็ใกล้หมดแล้ว ต่อไปเวลาออกไปข้างนอกให้ระวังหน่อย อย่าให้พลังวิญญาณตัวเองถูกใช้มากเกินไป พอเหลือหนึ่งในห้าเมื่อไร ก็พิจารณาหนีได้แล้ว!" เยวี่ยเซียนเซียนเอ่ยขึ้นมากะทันหัน

หานหย่วนพินิจตันเถียนภายในที เห็นพลังวิญญาณตัวเองยังคงต่างจากตอนเริ่มต้นไม่มาก ซ้ำยังเพิ่มขึ้นอีกหน่อยด้วย เขาก็อดดิ่งสู่ห้วงครุ่นคิดไม่ได้

ของเขานี่ขนาดอุ่นเครื่องยังเรียกไม่ได้เลย

เยวี่ยเซียนเซียนไม่อยากให้หานหย่วนพบจุดสำคัญของปัญหา นางเบี่ยงประเด็น "ประสบการณ์การต่อสู้ของเจ้าเริ่มมีเค้าโครงแล้ว แต่นี่เป็นแค่การต่อสู้พื้นฐานล้วนๆ กำลังรบของนักพรตยังรวมถึงตัวช่วยสารพัด เช่น ศาสตราเวท กระดาษยันต์ ยา ค่ายกล สัตว์วิญญาณ ยาพิษ อักษรวิญญาณ อักขราจารึก และอื่นๆ เจ้าประมาทไม่ได้"

หานหย่วนแสดงสีหน้าซาบซึ้ง "ขอบคุณท่านพี่ที่ชี้แนะ ข้าได้เก็บเกี่ยวไปไม่น้อยจริงๆ ด้านอื่นๆ ข้าก็จะรีบเติมเต็มให้เร็วที่สุด"

"อืม" เยวี่ยเซียนเซียนนึกถึงอะไรขึ้นได้ เอ่ยขึ้น "มีเรื่องหนึ่ง ข้าต้องเตือนเจ้าไว้หน่อย"

หานหย่วนถามอย่างอยากรู้ "ท่านพี่เชิญพูดเลย"

เยวี่ยเซียนเซียนพูดอย่างขุ่นเคือง "ก่อนหน้านี้ข้าเชือดศิษย์ก้นกุฏิของสำนักนอกไปสองคนไม่ใช่รึ? คนพวกนั้นถึงกับอยากให้สำนักเราชดใช้ เราย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะให้ พวกเขาก็เลยถือโอกาสนี้ จะจัดการประลองศิษย์ก้นกุฏิในอีกสามเดือน นับเวลาดู เหลืออีกแค่ห้าวันก็จะเริ่มแล้ว!"

หานหย่วนตกตะลึง "พวกเขาจะมาที่สำนักเรารึ?"

เยวี่ยเซียนเซียนส่ายหน้า "ไม่ใช่อยู่แล้ว สำนักตันเสียกับสำนักหวินหยางร่วมกันเชิญเราไปประชันที่เมืองปี้เซวี่ย นอกจากนี้สำนักฉางเจี้ยนกับสำนักเจินเหยี่ยนจะส่งคนมาร่วมเป็นสักขีพยาน บนหน้าฉากนี่คือการประลองศิษย์ก้นกุฏิ แต่ที่จริงคือจงใจหยั่งเชิงความตื้นลึกหนาบางของสำนักและตาเฒ่าบรรพชน!"

หานหย่วนพูดอย่างพิกล "ทำไมพวกเขาก่อนหน้านี้ก็ไม่มา หลังจากนี้ก็ไม่มา ดันเลือกจังหวะนี้มาพอดีล่ะ?"

เยวี่ยเซียนเซียนชี้มาที่ตัวเอง พูดอย่างสงบ "ก็เพราะข้าน่ะสิ ข้าเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลเยวี่ย บนตัวมีโอกาสสูงที่จะซ่อนมรดกสืบทอดขั้นทารกวิญญาณ กระทั่งมรดกขั้นปฐมเทพ หากในการประลองศิษย์ก้นกุฏิเกิดอันตรายถึงชีวิตขึ้น เจ้าว่าจะบีบให้ตาเฒ่าบรรพชนของสำนักงัดไม้ตายออกมาได้ไหมล่ะ?"

"ปฏิเสธไม่ได้รึ?" หานหย่วนสงสัย

"ไม่ได้อยู่แล้ว คำเชิญประลองแบบนี้ก็คือการหยั่งเชิงอย่างหนึ่งแล้ว ถ้าปฏิเสธ ต่อไปกิจกรรมภายนอกต่างๆ ของสำนัก ก็จะได้รับผลกระทบไปหมด" เยวี่ยเซียนเซียนส่ายหน้า

หานหย่วนเกาคาง พูดว่า "ความหมายของท่านพี่ คือให้ข้าเข้าร่วมประลองรึ?"

"ตรงกันข้ามเลยต่างหาก!" เยวี่ยเซียนเซียนส่ายหน้า ใบหน้าเต็มไปด้วยแววถอนใจรำพึง "อัจฉริยะอย่างเจ้า ในบรรดาผู้คนที่ข้าเคยพบ ก็ติดสิบอันดับแรกได้ เจ้าไปประลองก็ชนะได้หลายรอบจริง แต่ย่อมดันเจ้าขึ้นไปอยู่กลางพายุ สำนักพวกนั้นจะต้องทุ่มสุดกำลังบดขยี้เจ้าก่อนที่เจ้าจะเติบโตขึ้นมาแน่นอน! เดิมข้าก็ไม่ได้กังวลหรอก ไม่คิดว่าความสามารถการต่อสู้ของเจ้าก็ใช้ได้ ข้ากลัวเจ้าได้ยินข่าวแล้วหัวร้อนวูบเดียวก็ไปเข้าร่วม"

หานหย่วนถึงบางอ้อ พยักหน้าอย่างฉับไวทันที "ได้ขอรับ ท่านพี่ ข้าจะไม่เข้าร่วม"

"เจ้าต้องคิดให้มากๆ..."

คำเกลี้ยกล่อมของเยวี่ยเซียนเซียนชะงักกึก เกือบสำลักไม่ทัน

นางถูกท่าทีไม่ลังเลแม้แต่น้อยของหานหย่วนทำเอาเงียบไปเลย ไม่ลังเลสักนิดเลยรึ เกียรติยศของสำนักล่ะ? ความห้าวหาญของวัยหนุ่มล่ะ? ความทะนงของอัจฉริยะล่ะ? วัยนี้ไม่ใช่ชอบออกหน้าออกตาที่สุดหรอกรึ?

สุดท้ายเยวี่ยเซียนเซียนก็จากไปพร้อมความฉงนเส้นหนึ่ง

ส่วนหานหย่วนหลังนางจากไปแล้ว ถึงค่อยสำรวจความเปลี่ยนแปลงจากการรู้แจ้งฉับพลันของตัวเองอย่างจริงจัง

ความเปลี่ยนแปลงใหญ่ที่สุดย่อมคือการผลัดเปลี่ยนด้านวิถีกระบี่

การต่อสู้เมื่อกี้ เขาไม่ได้ใช้ความหยั่งรู้วิถีกระบี่เลย แค่อาศัยญาณจิตกับเคล็ดบังคับพลังชี่บังคับล้วนๆ แค่ใช้วิชาฟันกระบี่ชี่เป็นวิชาธรรมดาวิชาหนึ่ง ผลก็ดีเยี่ยมแล้ว แต่ถ้าใช้ความหยั่งรู้วิถีกระบี่ล่ะ ผลจะเป็นยังไง?

หานหย่วนมาถึงมุมสนามฝึก ที่นี่วางเป้าหินสำหรับทดสอบไว้สามอัน แทนขั้นแกนทอง สร้างฐาน และกลั่นชี่ตามลำดับ เป้าหินแต่ละอันหนาสิบสองนิ้ว รอยแผลที่สร้างยิ่งลึก พลานุภาพย่อมยิ่งมาก

หานหย่วนดีดนิ้วที ใช้วิชาฟันกระบี่ชี่อีกครั้ง กระบี่ชี่สายหนึ่งพุ่งกระฉูดออกไป แทงใส่เป้าหินขั้นกลั่นชี่

กระบี่ชี่ฟันลงบนเป้าหินขั้นกลั่นชี่ ฟันเป็นแผลลึกตั้งเก้านิ้วห้า ปากแผลฟื้นตัวไม่เร็วนัก แสดงว่าความเสียหายของวิชายังมีความต่อเนื่องอยู่ระดับหนึ่งด้วย

นี่คือพลานุภาพวิชาฟันกระบี่ชี่ที่ใช้ออกไปตอนสู้กับเยวี่ยเซียนเซียนเมื่อกี้

"เมื่อกี้ข้าจงใจลดการใช้พลังของวิชา ถ้าข้าระเบิดด้วยพลังวิญญาณและญาณจิตปกติตรงๆ จะสร้างพลานุภาพได้แบบไหนนะ?"

หานหย่วนดีดนิ้วที กระบี่ชี่สายหนึ่งควบแน่นออกมาอีกครั้ง กระบี่ชี่ครั้งนี้แน่นแกร่งกว่าก่อนมาก ดูราวกับกระบี่ยาวของจริงไปแล้ว

"ไป!"

ชี่กระบี่ฟันเข้าใส่เป้าหินขั้นสร้างฐานตรงกลางในพริบตา

ชี่กระบี่ที่แข็งแกร่งกว่าเมื่อกี้ แต่รอยที่ฟันได้กลับลึกแค่สามนิ้วสอง

"คุณภาพพลังวิญญาณของข้าตอนนี้ที่จริงเท่ากับสร้างฐานขั้นต้น การพาวิชาฟันกระบี่ชี่ขั้นหวงคุณภาพต่ำ ขึ้นมาถึงขอบเขตพลานุภาพวิชาระดับสร้างฐานขั้นต้นได้ ก็ถือว่าเจ๋งมากแล้ว"

หานหย่วนใจนึกขยับ ร่ายวิชาขั้นหวงคุณภาพสูง【ชี่กระบี่ก่อพงไพร】

ชั่วขณะถัดมา ชี่กระบี่กว่าร้อยเล่มปรากฏรอบกายหานหย่วนพร้อมกัน และหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวด้วยวิถีอันล้ำลึก โจมตีเข้าใส่เป้าหิน!

ตูม! ตูม! ตูม!

บนเป้าหินอันกว้างใหญ่ ก็โดนชี่กระบี่กว่าร้อยสายถล่มเป็นระลอกทันที

เมื่อควันจางลง หานหย่วนสำรวจผลการโจมตีดู

ชี่กระบี่กว่าร้อยสาย ล้วนสร้างพลานุภาพระดับสร้างฐาน รอยตื้นสุดมีสี่นิ้วสาม รอยลึกสุดถึงสี่นิ้วเก้าแล้ว!

"เพิ่มพลานุภาพแค่นิ้วกว่าเองรึ? แม้จะถึงระดับสร้างฐานขั้นกลางก็เถอะ"

หานหย่วนเลิกคิ้ว พลานุภาพไม่ได้มากอย่างที่เขาคิด เขาบำเพ็ญ【ชี่กระบี่ก่อพงไพร】ถึงขั้นบริบูรณ์เชียวนะ!

แต่ไม่นานเขาก็คิดออก ความเก่งของวิชานี้อยู่ที่ปล่อยชี่กระบี่หนึ่งร้อยสายได้ในเวลาเดียวกัน! โดยใช้วิธีเกี่ยวโยงกันและกันมาลดภาระของญาณจิต

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ดูชี่กระบี่แปรเส้นไหมบ้าง!"

หานหย่วนรอครู่หนึ่ง เห็นรอยบนเป้าหินฟื้นหายไปแล้ว ก็ปล่อยวิชาขั้นเสวียนคุณภาพสูง【ชี่กระบี่แปรเส้นไหม】วิชาขั้นเสวียนคุณภาพสูงระดับบริบูรณ์บวกพลังวิญญาณสร้างฐานขั้นต้น จะสร้างพลานุภาพได้แค่ไหน?

ชี่กระบี่สายเดียวปรากฏขึ้นกลางอากาศข้างกายหานหย่วน ชี่กระบี่สายนี้เล็กเรียวราวเส้นไหม จะเรียกว่าเข็มก็ไม่เกินจริง ชี่กระบี่พุ่งกระฉูดออกไปในพริบตา ชั่วกะพริบตาก็ตกลงบนเป้าหิน

หานหย่วนไม่รีบดูความลึกของรอย ชั่วขณะถัดมา รอบกายเขาปรากฏชี่กระบี่เล็กเรียวตั้งหนึ่งพันสาย ชี่กระบี่เหล่านี้กลับประกอบเข้าด้วยกันอย่างล้ำลึก ควบแน่นกลับเป็นชี่กระบี่สายเดียวอีกครั้ง

ชั่วขณะถัดมา ชี่กระบี่สายนี้ก็ฟันลงบนเป้าหินเช่นกัน ชี่กระบี่ฝังคาอยู่ในรอยแผล คงทนไม่เสื่อมคลาย จนพลังพิเศษในเป้าหินออกฤทธิ์ ถึงกำจัดชี่กระบี่สายนี้ออกไปได้!

รอยสองรอยปรากฏตรงหน้าเขา รอยหนึ่งคือหกนิ้วสาม อีกรอยลึกตั้งเก้านิ้วห้า!

"ข้าใช้พลังวิญญาณสร้างฐานขั้นต้น บวกเพลงกระบี่ระดับบริบูรณ์ กลับระเบิดพลานุภาพเกือบถึงสร้างฐานขั้นปลายขั้นสูงสุดได้!" หานหย่วนพยักหน้าอย่างพอใจ

จริงด้วย ลำดับขั้นของวิชายังคงสำคัญมาก คุณภาพพลังวิญญาณเท่ากัน เพดานการระเบิดพลังต่างกันถึงหกนิ้วกว่า!

พูดอีกอย่างคือ พลังโจมตีของหานหย่วนตอนนี้ถึงระดับสร้างฐานขั้นปลายแล้ว!

เมื่อใดที่คุณภาพพลังวิญญาณของเขาถึงระดับสร้างฐานขั้นปลาย พลานุภาพวิชาก็ย่อมก้าวเข้าสู่ระดับสร้างฐานบริบูรณ์ใหญ่แน่นอน

ในดวงตาหานหย่วนมีประกายแวบผ่าน จิตสำนึกของเขามาถึงในทะเลจิตทันที

ข้างในนั้นรวมอักษรวิญญาณพันธสัญญาด้วย มีอักษรวิญญาณทั้งหมดเก้าตัวกำลังเปล่งประกายวับวาว!

"อักษรวิญญาณไม้ กระบี่ พงไพร สามอักษรเสริมพลัง!"

"เคล็ดบังคับพลังชี่กู่มู่เสริมพลัง!"

"ชี่กระบี่แปรเส้นไหม ระเบิดขีดสุด!"

ตรงหน้าเขา ควบแน่นชี่กระบี่หนึ่งพันเส้นออกมาอีกครั้ง เมื่อชี่กระบี่นับพันประกอบเป็นชี่กระบี่หลอมรวมสายเดียวอีกครั้ง เงาเลือนรางของอักษรวิญญาณสามตัวก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ หลอมเข้าสู่ชี่กระบี่หลอมรวมนั้น

ในเวลาเดียวกัน หานหย่วนปล่อยเคล็ดบังคับพลังชี่ เสริมพลังการควบคุมชี่กระบี่หลอมรวมสายนี้

"ไป!"

ชี่กระบี่ดุจมังกร พุ่งออกชั่วลมหายใจ จากนั้นราวกับหายวับไปจากตรงหน้าหานหย่วนกลางอากาศ แล้วปรากฏขึ้นกลางอากาศบนเป้าหินขั้นสร้างฐานอันนั้น ปักทะลวงเข้าไปตรงๆ!

หานหย่วนเพ่งมองความลึกของรอย

สิบเอ็ดนิ้วหนึ่ง!

ลึกกว่าก่อนหน้าขึ้นหนึ่งนิ้วหก!

พลานุภาพมาถึงระดับสร้างฐานบริบูรณ์ใหญ่

มองชี่กระบี่ถูกพลังลึกลับของเป้าหินสลาย รอยแผลก็ฟื้นคืนหลังสิบกว่าลมหายใจ คิ้วหานหย่วนกลับขมวดเข้าหากัน

"เพิ่มขึ้นแค่นิดเดียวเองรึ?"

"ถ้าไม่ใช่เพราะอักษรวิญญาณอ่อนเกินไป ก็พิสูจน์ว่า ช่องว่างระหว่างสร้างฐานขั้นปลายกับสร้างฐานบริบูรณ์ใหญ่นั้นกว้างมาก!"

อักษรวิญญาณของเขาได้มาจากตัวคูณโดยบังเอิญ ล้วนถึงระดับช่ำชอง เทียบเท่าระดับแกนทอง บวกกับอักษรวิญญาณสามตัวเสริมพร้อมกัน กลับยกพลานุภาพขึ้นแค่หนึ่งขั้นย่อย ก็ถือว่าธรรมดาไปหน่อยจริงๆ

พูดอีกอย่างคือ ภายใต้พลังเสริมมากมายขนาดนี้ เขาก็ข้ามขั้นสู้ได้มากสุดสามขั้นย่อยเท่านั้น และนี่เทียบกับสร้างฐานธรรมดา อัจฉริยะศิษย์ก้นกุฏิอย่างเยวี่ยเซียนเซียน เพิ่งสร้างฐานขั้นต้น ก็สู้กับสร้างฐานขั้นปลายได้เหมือนกัน!

พูดอีกอย่างคือ เขาก็แค่เหนือกว่าเยวี่ยเซียนเซียนแค่หนึ่งขั้นย่อยเท่านั้นเอง

"จริงด้วย การสู้ข้ามขั้นไม่ได้ง่ายขนาดนั้น แถมนี่แค่ทดสอบพลานุภาพวิชาล้วนๆ ในการต่อสู้ยังมีรายละเอียดอีกมากมายให้พูดถึง"

หานหย่วนถอนหายใจ ความสนใจสุดท้าย ก็ยังคงไปอยู่ที่ความหยั่งรู้วิถีกระบี่

ความหยั่งรู้วิถีกระบี่ 36 เท่า ทำให้เขาหยั่งรู้สิ่งที่นักพรตสายกระบี่ใฝ่ฝันถึงแม้ยามหลับ นั่นคือเจตจำนงกระบี่!

เจตจำนงกระบี่อิสระเส้นหนึ่ง!

เช่นเดียวกับเจตจำนงกระบี่เซียวเหยา ออกจะว่างเปล่าเลื่อนลอย ขนาดตัวเขาเองยังไม่รู้เลยว่าหยั่งรู้ออกมาได้ยังไง พูดได้แค่ว่าครึ่งรู้ครึ่งไม่รู้

สายตาเขาไปอยู่ที่ลูกกระบี่ที่เพิ่งหลอมกลืนเสร็จในดวงใจวิญญาณไม้

ความหยั่งรู้เจตจำนงกระบี่ของเขา หลอมเข้าไปในนี้ทั้งหมดแล้ว

ใจนึกขยับ พลังวิญญาณธาตุไม้สายหนึ่งหลอมเข้าสู่ลูกกระบี่ ชั่วขณะถัดมาชี่กระบี่ใหม่เอี่ยมสายหนึ่งพุ่งออกจากลูกกระบี่ ลัดเลาะตามเส้นลมปราณมาถึงตรงหน้าหานหย่วน

หานหย่วนชี้นิ้วที ชี่กระบี่พิเศษสายนี้ แทงเข้าเป้าหินขั้นสร้างฐานในพริบตา แถมทะลวงความหนาสิบสองนิ้วของเป้าหินรวดเดียว ทะลุไปถึงด้านหลัง!

ก็ในตอนนี้เอง อานุภาพกระบี่อันคมกริบถึงค่อยปลดปล่อยออกมา สร้างความเสียหายน่ากลัวให้ตำแหน่งอื่นของเป้าหินด้วย รอยแตกลึกกว่าสิบเอ็ดนิ้วสายแล้วสายเล่ากระจายทั่วบริเวณรอบชี่กระบี่ พลานุภาพเรียกได้ว่าระเบิดระเบ้อ!

"...โหดจริง!"

หานหย่วนเปล่งเสียงทึ่งจากใจจริง นี่แหละเจตจำนงกระบี่รึ? ไม่ได้ใส่พลังเสริมอื่นเลย พลานุภาพล้วนๆ ก็เกินสร้างฐานบริบูรณ์ใหญ่ไปแล้ว!

มองชี่กระบี่เลือนหาย หานหย่วนพยักหน้าอย่างพอใจ จากนั้นหันกายเดินออกนอกสนามฝึก

และหลังเขาจากไปแล้ว รอยที่เกิดจากแรงสะเทือนรอบชี่กระบี่สายนั้นค่อยๆ ฟื้นคืนหมด แต่แผลทะลุที่ตัวชี่กระบี่สร้างไว้นั้น ยังคงไม่อาจฟื้นคืนอยู่นานแสนนาน