บทที่ 80 วิชาอิทธิฤทธิ์ย่อย·หลบเร้นธาตุไม้

หานหย่วนตกใจปนฉงนไปครู่หนึ่ง

หรือว่าเจตจำนงกระบี่จะใช้แทนห้วงอารมณ์ธาตุไม้ได้?

สองสิ่งนี้ไม่น่าจะเป็นของอย่างเดียวกันนี่นา

ก็ในตอนนี้เอง

ภายในทะเลจิต

อักษรวิญญาณไม้กับอักษรวิญญาณกระบี่สองตัว ถูกจิตใต้สำนึกของหานหย่วนขับเคลื่อน ปรากฏลงมาในตับในชั่วพริบตา

อักษรวิญญาณสองตัว พันเกี่ยวซึ่งกันและกัน ประกอบเข้าด้วยกัน ก่อเกิดเป็นคำหนึ่งคำ — "กระบี่ไม้"

หานหย่วนมองอย่างประหลาดใจ เห็นอักษร "กระบี่ไม้" สองตัวปรากฏขึ้นระหว่างดวงใจวิญญาณไม้กับลูกกระบี่ แล้วทอดพลังออกมาสองสาย ปลายหนึ่งเชื่อมเข้ากับดวงใจวิญญาณไม้ อีกปลายหนึ่งเชื่อมอยู่บนลูกกระบี่

ชั่วขณะถัดมา ก้าวที่สองของวิชาอิทธิฤทธิ์ย่อยที่เดิมเดินหน้าต่อไม่ได้ กลับสามารถดำเนินต่อไปได้เสียอย่างนั้น!

ในห้วงรางเลือน เขาสัมผัสได้ถึงคลื่นฟ้าดินบางอย่างที่ยิ่งใหญ่และเปี่ยมล้นด้วยพลังชีวิต

เขาไม่รู้ว่านั่นคืออะไร แต่กลับรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งและความยิ่งใหญ่มหึมาของคลื่นสายนั้น!

เมื่อเจตจำนงของเขาสื่อสารกับพลังสายนี้ได้แล้ว คลื่นสายนี้ก็ปกคลุมร่างเขาทั้งร่าง

ร่างกายของเขา ภายใต้คลื่นสายนี้ แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีเขียวสายหนึ่งไปเลย!

มือของเขาทาบอยู่บนต้นไม้วิญญาณมาตลอด ดังนั้นแสงเขียวที่เขาแปรร่างไป จึงหลอมละลายเข้าไปในต้นไม้วิญญาณเช่นนั้นเอง

จากนั้นหานหย่วนก็เข้าควบคุมลำต้นของต้นไทรใหญ่ได้อย่างเป็นธรรมชาติ วิญญาณประจำต้นของต้นไทรใหญ่ถูกเจตจำนงของเขากดให้ไปอยู่ตรงซอกมุม ส่งกระแสสำนึกงุนงงปนหวาดกลัวออกมา

ขณะนี้ หานหย่วนรู้สึกว่าสภาวะของตัวเองพิสดารยิ่งนัก ญาณจิตของเขาหยั่งออกไปตามลำต้น คลื่นญาณจิตกลับแผ่วเบาเหลือเกิน ราวสายลมแผ่วโชยกิ่งหลิว ยากจะตรวจจับได้

วิชาหลบเร้นธาตุไม้ เข้าสู่ขั้นเริ่มต้นอย่างราบรื่น!

เขาฝึกสำเร็จได้จริงๆ ด้วย!

หวนนึกถึงกระบวนการร่ายวิชาเมื่อครู่ เรียกได้ว่าพิสดารเหลือเกิน

เงื่อนไขการฝึก【วิชาหลบเร้นธาตุไม้】อิทธิฤทธิ์ย่อย คือต้องมีห้วงอารมณ์ธาตุไม้ หรือไม่ก็กายพิเศษ เขาไม่มีกายพิเศษจริงๆ และไม่มีห้วงอารมณ์ธาตุไม้ด้วย แต่บังเอิญเหลือเกินที่เขามีของทดแทนที่ใกล้เคียงหรือเป็นฉบับย่อส่วนครบทั้งคู่ เขามีห้วงอารมณ์แห่งกระบี่ มีดวงใจวิญญาณไม้ บวกการเสริมพลังของอักษรวิญญาณเข้าไปอีก ถึงกับจำลองสิ่งที่คล้ายห้วงอารมณ์ธาตุไม้ขึ้นมาได้ จนสื่อสารฟ้าดินสำเร็จ ฝึกวิชาอิทธิฤทธิ์ย่อยบทนี้จนสำเร็จ

ทันใดนั้น ลูกเต๋าลูกหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศภายในร่างต้นไม้วิญญาณ ตรงเบื้องหน้าแสงเขียวที่หานหย่วนแปรร่างไป

เมื่อเห็นลูกเต๋าหมุนติ้วอยู่ในร่างต้นไม้วิญญาณ เขาก็กังวลขึ้นมาว่าจะเป็นอันตรายต่อต้นไม้วิญญาณหรือเปล่า

แต่เห็นได้ชัดว่าเขาคิดมากไปเอง ลูกเต๋ากับต้นไม้วิญญาณ ไม่ได้อยู่ในมิติเดียวกันเลย ทั้งสองไม่ส่งผลกระทบต่อกัน

เมื่อเขามองไปยังลูกเต๋า ลูกเต๋าก็หยุดหมุนแล้ว

【ตัวคูณเสริมพลังแบบสุ่ม: 20】

【ผลขั้นเริ่มต้นของการหลบเร้นธาตุไม้เพิ่มขึ้น *20】

ในใจหานหย่วนยินดี ผลเพิ่มยี่สิบเท่า นี่มันเกินคาดไปมากจริงๆ!

เขาลองทดสอบทันที รับรู้ไปยังต้นไม้วิญญาณเบื้องไกล เมื่อสัมผัสถึงต้นไม้วิญญาณต้นหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปสองร้อยจ้าง ก็นึกอยากเหินเร้นไปโดยไม่รู้ตัว

ชั่วขณะถัดมา พลังลึกลับก็ออกฤทธิ์ต่อร่างเขา

เขารู้สึกว่าการรับรู้ของตัวเองพร่ามัวไปวูบหนึ่ง เมื่อตื่นรู้ขึ้นอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองมาอยู่บนต้นไม้อีกต้นแล้ว พอรับรู้ไปรอบๆ ก็พบว่าตัวเองมาถึงบริเวณใกล้ประตูทางเข้าถ้ำชางหมิงแล้ว!

ระยะทางสุดขีดของการหลบเร้นธาตุไม้ เพิ่มขึ้นยี่สิบเท่าจริงๆ ด้วย!

แต่ไม่นานหานหย่วนก็พบความจริงที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่า ต้นไม้ที่เขาหลอมร่างเข้าไปอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่ต้นไม้วิญญาณเลยสักนิด เป็นเพียงต้นไม้ประดับธรรมดาสามัญต้นหนึ่งเท่านั้น!

ต้องรู้ว่าตามปกติแล้ว ต้องถึงขั้นสำเร็จใหญ่เท่านั้น การหลบเร้นธาตุไม้ถึงจะเคลื่อนย้ายผ่านต้นไม้ที่ไม่ใช่ต้นไม้วิญญาณได้ แต่ตอนนี้ เขาเพิ่งขั้นเริ่มต้น กลับทำได้ถึงระดับการหลบเร้นธาตุไม้ขั้นสำเร็จใหญ่แล้ว!

"ผลการหลบเร้นธาตุไม้เพิ่มยี่สิบเท่า หรือว่าขอบเขตต้นไม้ที่หลอมร่างเข้าได้ ก็ขยายเพิ่มขึ้นยี่สิบเท่าด้วย?"

หานหย่วนดีใจยิ่งนัก แบบนี้แล้ว การหลบเร้นธาตุไม้สำหรับเขา นับเป็นสุดยอดวิชาลับแห่งการเดินทาง ติดตาม และหลบหนีที่ดีที่สุดไปแล้ว!

ความสามารถในการเอาตัวรอดพุ่งทะยานครั้งใหญ่!

หลังลองหลบเร้นธาตุไม้อีกหลายครั้ง หานหย่วนยังพบอีกว่า เวลาที่ใช้ก็ถูกบีบอัดลงยี่สิบเท่าเช่นกัน เดิมต้องใช้สามลมหายใจถึงจะสำเร็จ ตอนนี้เรียกได้ว่าชั่วพริบเดียวก็หลบเร้นเสร็จแล้ว แม้การสิ้นเปลืองพลังจะเพิ่มขึ้นยี่สิบเท่าตามไปด้วย แต่สำหรับหานหย่วนแล้ว ไม่มีปัญหาเลยสักนิด

ชั่วขณะหนึ่ง เขาบังเอิญหลบเร้นมาถึงที่พักของฉางชุนพอดี ก็เห็นฉางชุนกำลังมองแผนที่แผ่นหนึ่งด้วยสีหน้าทุกข์ระทมคิ้วผูกโบว์

"นี่จะทำยังไงดี สำนักประกาศสงครามกับสำนักหวินหยางอย่างเป็นทางการแล้ว ท่านเจ้าจวนเป็นถึงศิษย์ก้นกุฏิ อีกไม่กี่วันต้องออกศึกแน่นอน แต่ท่านเจ้าจวนเพิ่งเป็นศิษย์ก้นกุฏิได้ไม่นาน กำลังยังค่อนข้างอ่อน ถ้าขึ้นสนามรบล่ะก็..."

ฉางชุนหน้านิ่วคิ้วขมวด เขาห่วงความปลอดภัยของหานหย่วนจริงๆ แต่ที่ห่วงมากกว่าคืออนาคตของตัวเอง หากหานหย่วนเป็นอะไรไป อนาคตของเขาก็ประกาศจบสิ้นได้เลย แม้อาศัยการสะสมในช่วงเวลานี้ จะถึงกลั่นชี่ชั้นเก้าขั้นสูงสุดก่อนอายุหกสิบได้ไม่มีปัญหาแล้ว แต่ยาสร้างฐานน่ะ ไม่ได้หามาง่ายๆ ขนาดนั้นนะสิ!

"เจ้าดูอะไรอยู่รึ?" เสียงของหานหย่วนดังขึ้นฉับพลัน

ฉางชุนสะดุ้งโหยง เกือบชักกระบี่ยาวออกมา แต่พอได้ยินเสียงคุ้นเคย ก็รีบหันกายกลับมา กล่าวอย่างนอบน้อม "คารวะท่านเจ้าจวน ข้ากำลังดูแผนที่บริเวณรอยต่อระหว่างสำนักเรากับสำนักหวินหยางขอรับ สำนักเราประกาศสงครามกับสำนักหวินหยางอย่างเป็นทางการแล้ว ท่านต้องออกศึกแน่นอน ข้าเลยอยากดูว่า ที่ไหนค่อนข้างปลอดภัยกว่ากันบ้าง เผื่อท่านเจ้าจวนจะได้เลือกได้ขอรับ!"

"เปิดศึกกันแล้วรึ?" หานหย่วนถาม

"ตอนนี้ยังขอรับ ยังอยู่ระหว่างเรียกตัวศิษย์กลับสำนัก เมื่อศิษย์กลับมาพร้อมหน้าเมื่อไร ทุกยอดเขาจะเปิดการประลองศิษย์สำนักในขึ้นก่อนหนึ่งรอบ เพื่อตัดสินว่ายาสร้างฐานในคลังจะตกเป็นของผู้ใด!" ฉางชุนรีบรายงานข่าวกรองที่ตัวเองรวบรวมมาให้หานหย่วนฟังทีละข้อ

หานหย่วนได้ยินแล้ว ประหลาดใจอยู่บ้าง "ยาสร้างฐานรึ? ต้องได้อันดับเท่าไรถึงจะได้ยาสร้างฐาน?"

"การประลองครั้งนี้รางวัลเยอะมากขอรับ เมื่อก่อนต้องติดห้าอันดับแรกเท่านั้นถึงจะได้ยาสร้างฐาน แต่ตอนนี้ขอแค่ติดสามสิบอันดับแรก ก็ได้รางวัลยาสร้างฐานแล้ว! พอการประลองจบลง ก็จะเปิดสงครามพร้อมกันทั้งหมด! การประลองครั้งนี้ ทั้งหยั่งระดับฝีมือของศิษย์ ทั้งฝึกความสามารถการรบจริงของศิษย์ แถมยังแจกยาสร้างฐานให้ศิษย์ที่มีหวังทะลุขั้น เพิ่มกำลังหลักระดับกลาง สำคัญมากขอรับ สำนักบังคับให้ศิษย์สำนักในทุกคนต้องเข้าร่วม!"

หานหย่วนถึงบางอ้อ พยักหน้า "ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง"

เขาหันกลับมามองแผนที่อีกครั้ง เห็นบนแผนที่วาดวงกลมไว้หลายวง ก็แปลกใจ "เจ้าเลือกตำแหน่งไว้หลายจุดแล้วรึ?"

ฉางชุนตอบทันที "หลายจุดนี้ คือเขตอิทธิพลของตระกูลตี๋กับตระกูลหลิวพอดีขอรับ หากท่านไปที่นั่น คนทั้งสองตระกูลย่อมดูแลท่านเจ้าจวน ด้านความปลอดภัยมีหลักประกันแน่นอนขอรับ!"

หานหย่วนพยักหน้า "มีน้ำใจมาก ข้าจะลองพิจารณาดู เจ้าเองก็เตรียมตัวประลองศิษย์สำนักในด้วยล่ะ ดูจากสถานการณ์เจ้าก็คงต้องเข้าร่วมเหมือนกัน"

"เข้าใจแล้วขอรับ!" ฉางชุนพยักหน้าทันที

"ข้าไปก่อนล่ะ" หานหย่วนพยักหน้า

ฉางชุนชะงัก ยังไม่ทันได้กล่าวคำอำลา ชั่วเวลากะพริบตาเดียว ท่านเจ้าจวนที่เพิ่งยืนอยู่ตรงนั้นก็หายตัวไปแล้ว แผนที่บนโต๊ะก็อันตรธานไปด้วย ทำเอาฉางชุนอดตะลึงงันไม่ได้

"ท่านเจ้าจวนนี่ความเร็วระดับไหนกันเนี่ย?"

คราวนี้ ฉางชุนก็ตระหนักได้ว่า ตัวเองช่างกังวลฟ้าถล่มเกินเหตุไปจริงๆ ด้วยพลังบำเพ็ญกลั่นชี่ชั้นเจ็ดขั้นสูงสุดของเขาตอนนี้ ขนาดหานหย่วนหายตัวไปยังไงยังมองไม่ออกเลย แล้วจะมีอะไรให้ต้องห่วงอีก?

เขากลับเริ่มกังวลกับการประลองของตัวเองที่กำลังจะมาถึงแทน ติดห้าสิบอันดับแรกคงเป็นไปไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ห้ามขายหน้าจนเกินไป

ขณะนี้ หานหย่วนหลบเร้นธาตุไม้กลับมาถึงหอชางหมิงแล้ว

เขาพินิจแผนที่ในมือไปพลาง ครุ่นคิดในห้วงสมองไปพลาง "ข้าก็หายาสร้างฐานมาไว้ในมือสักเม็ดดีกว่า ยาสร้างฐานน่ะไม่ใช่ของที่หินวิญญาณซื้อกลับมาได้ อันดับ 30 ดูจงใจเกินไป งั้นเอาอันดับ 29 แล้วกัน กำลังพอดีเป๊ะ"