บทที่ 85 ลูกเล่นการต่อสู้ที่ลอกคราบ ควบคุมอานุภาพอย่างแม่นยำ

หานหย่วนกลับมายังนอกสนามอีกครั้ง

ในดวงตาฉินเฟิงฉายแววเลื่อมใสศรัทธาวาบหนึ่ง "ท่านเจ้าจวน ท่านเก่งจริงๆ ขอรับ!"

หานหย่วนยิ้มจางๆ กวาดสายตามองเหล่าศิษย์รอบข้าง

เดิมทีศิษย์ไม่น้อยมีท่าทีต่อหานหย่วนแบบเรื่อยๆ เฉยๆ แค่นอบน้อมแต่เปลือกนอก ในใจส่วนใหญ่ล้วนไม่ยอมรับ

มาบัดนี้ผ่านการต่อสู้เพียงนัดเดียว ทุกคนก็ยอมสยบกันหมด สีหน้าก็พลอยนอบน้อมขึ้นมาจริงๆ

กระทั่งข้างกายฉางชุนที่กำลังรอขึ้นสนามอยู่ไกลออกไป ก็มีนักพรตกลั่นชี่ชั้นเก้าหลายคนเข้ามาตีสนิท พูดคุยด้วยหน้าตายิ้มแย้มอ่อนโยน ดูเหมือนกำลังสอบถามว่าการเข้าร่วมถ้ำชางหมิงมีเงื่อนไขอะไรบ้าง

ศิษย์สองร้อยคนที่เข้าร่วมถ้ำชางหมิงไปแล้ว เดิมทีท่าทางยังเกร็งๆ อยู่บ้าง ในใจก็แอบรู้สึกว่าเจ้าจวนของตัวเองได้ตำแหน่งศิษย์ก้นกุฏิมาแบบไม่ค่อยสมเหตุสมผลนัก ตอนนี้ความมั่นใจพุ่งพรวดขึ้นมาทันที สภาพจิตใจเปลี่ยนไปฉับพลัน บนใบหน้าฉาบด้วยความเชื่อมั่นและภาคภูมิ รอบข้างพวกเขาก็เริ่มมีคนจำนวนไม่น้อยเข้ามาชวนคุยผูกมิตรด้วยเช่นกัน

แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสขั้นสร้างฐาน สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเอาจริงเอาจังขึ้น ผู้อาวุโสสร้างฐานบางคนที่เดิมใจลอย ก็ยืดกายตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว กำกับการประมือบนเวทีอย่างตั้งอกตั้งใจ

ศิษย์ที่กำลังประลองอยู่บนเวที พอสัมผัสได้ถึงสายตาของหานหย่วน ท่าทีก็ดูจะจริงจังขึ้นไปอีก ราวกับอยากแสดงความสามารถของตัวเองให้หานหย่วนเห็น

ความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ทับซ้อนรวมกัน บรรยากาศทั่วทั้งลานกว้างใหญ่ของยอดเขาอักษรวิญญาณก็แปรเปลี่ยนครั้งใหญ่ในทันที

ในความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก หานหย่วนกระทั่งสัมผัสได้ว่า แรงยึดเหนี่ยวศูนย์รวมใจของยอดเขาอักษรวิญญาณเพิ่มขึ้นมากโข ผู้คนระหว่างกันก็สนิทสนมกลมเกลียวขึ้นด้วย

หากก่อนหน้านี้ศิษย์สำนักในยังดูเรื่อยเปื่อยกระจัดกระจาย ตอนนี้พลังสามัคคีก็ยกระดับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"ขวัญกำลังใจของยอดเขาอักษรวิญญาณเพิ่มขึ้นแล้ว!"

หานหย่วนสรุปความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ ในใจครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

เพียงการต่อสู้นัดเดียว สิ่งที่เขาแสดงออกไม่ใช่แค่กำลังอันแข็งแกร่งสุดขีดในขั้นกลั่นชี่ แต่ยังเผยศักยภาพมหาศาลของเขาออกมาด้วย จากความเร็วในการไต่กำลังของเขา ก็คาดเดาได้ว่าอนาคตเขามีโอกาสสูงยิ่งที่จะทะลุขั้นทารกวิญญาณ เช่นนี้แล้ว ทุกคนก็มีความหวัง มีเสาหลักทางใจ แรงยึดเหนี่ยวศูนย์รวมใจย่อมเพิ่มสูงขึ้นเป็นธรรมดา!

การประลองรอบแรกจบลงอย่างรวดเร็ว คัดผู้ชนะออกมาได้แปดร้อยคน

จากนั้นก็เปิดรอบสอง รอบสาม

หานหย่วนยังคงเฝ้าชมการประลอง เรียนรู้วิธีใช้วิชาสารพัดรูปแบบ เขาราวกับฟองน้ำที่ดูดซับประสบการณ์การต่อสู้ ยกระดับความสามารถการรบของตัวเอง

เขาลงสนามต่อเนื่องอีกหลายครั้ง รบชนะรวดทุกนัด ในหมู่คู่ต่อสู้มียอดฝีมือกลั่นชี่ชั้นเก้าปะปนอยู่ไม่น้อย!

ศิษย์สำนักในส่วนใหญ่ยอมรับหานหย่วนมากขึ้นเรื่อยๆ สถานะของหานหย่วนในใจพวกเขา ไต่สูงขึ้นต่อเนื่อง จนขึ้นไปอยู่ระดับรองจากประมุขยอดเขาเท่านั้น

หากตอนแรกเขาเป็นรักษาการประมุขยอดเขาเพียงในนามโดยอาศัยป้ายอาญาสำรอง มาตอนนี้ ต่อให้ไม่มีป้ายอาญาประมุขสำรอง สถานะก็แทบไม่ต่างกันแล้ว

ในที่สุด ก็มาถึงรอบคัดหกสิบเหลือสามสิบ

เมื่อรอบนี้จบลง สามสิบอันดับแรกก็จะถูกคัดออกมา และจัดอันดับเบื้องต้นตามเวลาที่ใช้ตัดสินแพ้ชนะ จากนั้นศิษย์แต่ละคนจะท้าประลองผู้ที่อันดับสูงกว่าได้เอง เพื่อกำหนดอันดับสุดท้าย

เมื่อหานหย่วนเดินขึ้นเวที กลับเห็น "คนคุ้นเคย" เดินขึ้นมาฝั่งตรงข้าม — หลิวซิงเหอ

อันที่จริงทั้งสองไม่เคยพบหน้ากันอย่างเป็นทางการ แต่ต่างฝ่ายต่างรู้จักกันและกันดี

ก่อนหน้านี้หานหย่วนบังเอิญได้ยินบทสนทนาของคนตระกูลหลิวในลานเรือนศิษย์แห่งหนึ่งพอดี จึงรู้จักหลิวซิงเหอไปโดยปริยาย หลิวซิงเหอมีชื่อเสียงไม่เบาในยอดเขาอักษรวิญญาณ เคยเป็นศิษย์พี่ใหญ่สำนักใน เสียงเชียร์ให้ขึ้นเป็นศิษย์ก้นกุฏิดังลั่น แต่หลังหานหย่วนขึ้นตำแหน่ง ผู้นี้ก็เงียบหายไปนาน ไม่นึกว่าวันนี้จะมาเจอกันอีก

หลิวซิงเหอประสานมือคารวะหานหย่วนก่อนเป็นฝ่ายแรก "ศิษย์แกนกลาง หลิวซิงเหอ ขอท่านศิษย์ก้นกุฏิหานชี้แนะด้วย!"

หานหย่วนพยักหน้า "ต่างเป็นศิษย์ร่วมสำนัก คำว่าชี้แนะมิบังอาจรับ แค่ประลองแลกเปลี่ยนกันเท่านั้น!"

เยวี่ยเต้าหยวนยืนอยู่ตรงมุมเวที เอ่ยเสียงทุ้ม "พวกเจ้าเตรียมตัว อีกสิบลมหายใจเริ่มประลอง!"

สองคนต่างยืนคนละฟาก รอคอยการประลองเริ่มต้น

ศิษย์รอบข้างต่างหลั่งไหลมามุงกัน ทุกคนจับจ้อง "ศึกแห่งยอดคน" นัดนี้ด้วยความคาดหวัง!

หลิวซิงเหอคือบุคคลดังแห่งยุคของยอดเขาอักษรวิญญาณก่อนหน้านี้ ฝีมือเป็นที่ประจักษ์ต่อสายตาทุกคน นับหนึ่งนับสองได้ในสำนักใน ส่วนหานหย่วนคือศิษย์ก้นกุฏิหน้าใหม่ ผู้แข็งแกร่งดาวรุ่งพุ่งแรง!

การประมือของทั้งสอง จึงน่าจับตาเป็นอย่างยิ่ง

แม้แต่เยวี่ยหมิงสยงในตำหนักใหญ่ก็เดินออกมาด้วยความสนใจยิ่ง ยืนชมอยู่ไกลๆ

หลิวซิงเหอชำเลืองมองรอบข้าง ก็เห็นร่างของเยวี่ยหมิงสยงพอดี วินาทีนี้ ใจเขายินดียิ่งนัก เขาจำได้ว่าเยวี่ยหมิงสยงคือหนึ่งในผู้อาวุโสแกนทองสามคนของตระกูลเยวี่ยในปัจจุบัน หากได้รับการชื่นชมจากผู้นี้ ต่อไปเส้นทางในยอดเขาอักษรวิญญาณราบรื่นโล่งตลอดสายแน่นอน!

หานหย่วนไม่คิดอะไรมาก ไม่ว่าหลิวซิงเหอจะแข็งแกร่งแค่ไหน มาอยู่ตรงหน้าเขา ก็ลงเอยด้วยความพ่ายแพ้ทั้งนั้น

"เริ่ม!"

สิ้นเสียงคำสั่ง

หลิวซิงเหอออกมือก่อน ในมือเขามีเกาทัณฑ์ดาราคันหนึ่ง น้าวคันโก่งสาย บนท้องนภา ราวกับมีหมู่ดาราส่องประกายขานรับจากแดนไกล!

พลังวิญญาณของเขาหลั่งทะลักเข้าสู่เกาทัณฑ์วิเศษอุปกรณ์วิญญาณในมือ ลูกเกาทัณฑ์เปล่งแสงสีฟ้าดอกหนึ่งควบแน่นขึ้นจากความว่างเปล่า!

"ไป!"

หลิวซิงเหอตวาดเบาๆ นิ้วปล่อยสาย ลูกเกาทัณฑ์พุ่งทะยาน

ประกายดาราบนท้องฟ้าถูกชักนำจริงๆ มีพลังแห่งดวงดาราหยาดลงสู่ลูกเกาทัณฑ์

ลูกเกาทัณฑ์หนึ่งแยกเป็นสาม สามแยกเป็นเก้า ไม่กี่ลมหายใจก็กลายเป็นแสงเกาทัณฑ์ดารานับร้อยดอก โหมกระหน่ำเข้าใส่หานหย่วน!

ใต้เวทีดังเสียงร้องตกตะลึงระงม ศิษย์กลั่นชี่ชั้นเก้าบางคนถึงกับผงะถอยหลังไม่หยุด ราวกับกลัวจะโดนลูกหลงเข้า!

ลูกเกาทัณฑ์ดาราพวกนั้น แต่ละดอกล้วนมีอานุภาพระดับกลั่นชี่ชั้นเก้า ลูกเกาทัณฑ์นับร้อยดอก ต่อให้กลั่นชี่ชั้นสิบเอ็ดสิบสองก็ต้านไม่อยู่กระมัง?

สายตาคนมากมายจับจ้องอุปกรณ์วิญญาณของหลิวซิงเหอ ตาร้อนผ่าวอยากได้กันสุดๆ

แสงเกาทัณฑ์นับร้อยดอกโหมกระหน่ำมา บดบังฟ้าบังตะวัน ราวธารดาราไหลหลั่ง หนีไม่ได้หลบไม่พ้น!

เยวี่ยเต้าหยวนด้านข้างใจตึงเครียด เตรียมพร้อมออกมือช่วยทุกขณะ

หานหย่วนสีหน้าสงบนิ่ง นิ้วดีดเบาๆ ลงบนกระบี่ยาวขั้นหวงคุณภาพสูงในมือ ชี่กระบี่ทีละสายพุ่งทะยานออกจากกระบี่ยาว สวนเข้าหาธารแสงเกาทัณฑ์ดารากลางนภา ชั่วพริบตา ก็มีชี่กระบี่นับร้อยสายโลดแล่นทาบทับท้องฟ้าเช่นกัน พลังอำนาจไม่ด้อยไปกว่าห่าเกาทัณฑ์บดบังฟ้าแม้แต่น้อย!

บนใบหน้าหลิวซิงเหอเต็มไปด้วยความมั่นใจ เกาทัณฑ์ยาวอุปกรณ์วิญญาณขั้นสองคุณภาพต่ำในมือ เพียงพอจะเพิ่มกำลังรบของเขาขึ้นเป็นเท่าตัว ต้องทำให้หานหย่วนเจ็บหนักได้แน่นอน

ทว่าเหตุการณ์กลับสวนทางความหวัง เมื่อชี่กระบี่ปะทะลูกเกาทัณฑ์ทีละคู่ๆ กลับปรากฏภาพสูสีคู่คี่กันอย่างพอดิบพอดี ชี่กระบี่กับลูกเกาทัณฑ์พลังเท่ากันเป๊ะ ทุกครั้งที่ปะทะ ต่างดับสลายซึ่งกันและกันพอดิบพอดี ไม่มากไปสักส่วน ไม่น้อยไปสักส่วน

หลิวซิงเหอตาค้างอ้าปากหวอ "ท่าน ท่านเป็นไปได้ยังไง..."

จากนั้นเขาก็ "เดาความจริง" ได้เอง ร้องอ๋อ "ในมือท่านก็มีอุปกรณ์วิญญาณ..."

บนใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความจนใจ พลาดท่าเสียแล้ว ตัวเขาได้อุปกรณ์วิญญาณมาชิ้นหนึ่ง ก็นึกว่าจะเอาชนะหานหย่วนได้ง่ายๆ แต่หานหย่วนเป็นถึงศิษย์ก้นกุฏิ อยากได้อุปกรณ์วิญญาณสักชิ้น ก็ย่อมง่ายดายพอกัน

ทว่าในความเป็นจริง หานหย่วนไม่ได้ใช้อุปกรณ์วิญญาณเลย เขากระทั่งไม่ได้ใช้พลังของศาสตราเวทในมือด้วยซ้ำ อาศัยเพียงวิชาล้วนๆ รับมือหลิวซิงเหอ

สิ่งที่หานหย่วนพอใจที่สุดคือ การประเมินอานุภาพวิชาและระดับการบังคับควบคุมวิชาของเขายกระดับขึ้นมหาศาล สามารถตัดสินอานุภาพของลูกเกาทัณฑ์พวกนั้นได้อย่างถูกต้อง พร้อมกับควบคุมอานุภาพชี่กระบี่ให้อยู่ระดับเดียวกันเป๊ะ แบบนี้ช่วยให้เขาประหยัดการสิ้นเปลืองพลังวิญญาณ และยังพิสูจน์ว่าระดับฝีมือการรบของเขาก้าวถึงขั้นหนึ่งแล้ว เทียบกับเมื่อก่อนไม่ได้เลย

หลิวซิงเหอหารู้ไม่ว่า ตัวเองกลายเป็นเครื่องมือทดสอบระดับฝีมือการรบของหานหย่วนไปแล้ว หลังการบุกครั้งแรกล้มเหลว ก็เปิดการโจมตีระลอกสองทันที เขาเชื่อว่าด้วยปริมาณพลังวิญญาณของเขา ต่อให้อานุภาพวิชาเท่ากัน ก็เพียงพอจะรีดพลังหานหย่วนให้เหือดแห้ง คว้าชัยชนะมาได้

น่าเสียดาย ผลแพ้ชนะถูกกำหนดไว้แล้ว ตั้งแต่วินาทีเริ่มต้น