บทที่ 111 การเตรียมตัวก่อนจากลา

เซี่ยชางหรงปรายตามองโจวหยางด้วยสายตาที่มีความหมายลึกซึ้งแล้วพูดว่า

"โจวหยางเอ๊ย ผู้หญิงคนนี้เธออย่าไปคิดลองดีกับเชียวนะ นี่มันกุหลาบมีหนามชัดๆ" "ถ้าเกิดไปล่วงเกินเข้าล่ะก็ ต่อให้เป็นศิษย์พี่ก็ช่วยเธอไม่ได้เหมือนกัน"

โจวหยางถึงกับพูดไม่ออก อันที่จริงเขาแค่ต้องการยืนยันให้แน่ใจว่าในสองคนนี้ใครเป็นคนกุมอำนาจตัดสินใจ จะได้แอบไปประจบประแจงไว้บ้าง ยังไงซะการผูกมิตรเอาไว้ล่วงหน้า มันย่อมไม่มีคำว่าผิดพลาดอยู่แล้ว การที่จะถูกส่งตัวไปทำงานต่างถิ่นที่ว่านเฉิงได้นั้น ถ้าไม่มีเส้นสายเบื้องหลังเลยย่อมเป็นไปไม่ได้แน่นอน ดูอย่างตัวเขาเองสิ ถ้าไม่ใช่เพราะกวนเฉิงหรูและเซี่ยชางหรง อย่าว่าแต่ตำแหน่งนี้เลย แค่จะคิดก็ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่โจวหยางก็ขี้เกียจจะอธิบายต่อ เพราะเขายังมีปัญหาใหญ่ที่ต้องรีบแก้ไขอยู่

"ศิษย์พี่ครับ ผมไปคราวนี้ยังไงก็ต้องมีสิบวันครึ่งเดือน แต่ร้านขายของเก่าของผมตั้งใจจะเปิดตัววันที่หนึ่งเดือนหน้าแล้ว แบบนี้มัน..."

เซี่ยชางหรงรู้เรื่องร้านขายของเก่าของโจวหยางดี พอได้ยินแบบนี้เขาก็เริ่มลำบากใจขึ้นมาบ้าง