บทที่ 178 โยวหลานเชวี่ย

จางฉวนฉีสามารถประคองตัวอยู่ในที่แห่งนี้ได้ ย่อมพิสูจน์ว่าเขาไม่ใช่คนโง่ ตอนแรกเขาหลงนึกว่าโจวหยางต้องการให้เขาส่งคนไปคุ้มกัน แต่ที่ไหนได้ เจตนาของโจวหยางคือต้องการซื้อเวลาลงมือให้มากพอต่างหาก จากคำพูดเพียงไม่กี่ประโยคนี้ จางฉวนฉีก็พอจะเดาได้คร่าวๆ ว่า ในมือของโจวหยางต้องมีขุมกำลังบางอย่างหนุนหลังอยู่แน่นอน การที่มีขุมกำลังลึกลับมาปรากฏตัวอยู่ในถิ่นของเขาโดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยแม้แต่นิดเดียว มันเป็นเรื่องที่น่าขนลุกเมื่อลองคิดทบทวนดูดีๆ ทว่าตอนนี้เขาจะมานั่งคิดเรื่องพวกนี้ก็สายไปเสียแล้ว ในเมื่อเลือกแล้วว่าจะร่วมมือกับใครและตัดสินใจเขี่ยใครทิ้ง วินาทีนี้จะมานึกเสียใจภายหลังก็คงไม่ทันการณ์

"คุณโจววางใจได้ครับ เรื่องนี้ผมจะกำชับลูกน้องลงไปให้เอง!" โจวหยางพยักหน้า ก่อนจะเสริมต่อว่า: "ทันทีที่เรื่องในวันพรุ่งนี้จบลง อวี๋เฉิงไห่ต้องมาหาคุณเพื่อขอให้ปล่อยตัวคนแน่นอน ถึงตอนนั้นคุณต้องหาข้ออ้างบ่ายเบี่ยงไปก่อน สรุปคือคนกลุ่มนี้ห้ามปล่อยออกมาเด็ดขาด”

“แล้วก็เรื่องที่คุณบอกว่า อีกสามวันข้างหน้าทางนั้นจะมีการขนส่งยาเสพติด พวกเราสามารถทำแบบนี้..." หนึ่งชั่วโมงต่อมา จางฉวนฉีก็เดินทางกลับไป ส่วนรายละเอียดการสนทนาในเชิงลึกนั้น มีเพียงเขาและโจวหยางสองคนเท่านั้นที่ล่วงรู้

"พี่จวิน ส่งคนจับตาดูเขาไว้ต่อไป จนกว่าจะถึงนาทีสุดท้ายคนคนนี้ก็ยังเชื่อใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์”

“อีกอย่าง แผนการถูกกำหนดไว้คืนวันพรุ่งนี้ เพราะฉะนั้นทางพี่ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด”