บทที่ 180 ปฏิบัติการลอบโจมตียามวิกาล

หลังมื้อเที่ยง โจวหยางพาเจี่ยคังมายังร้านกาแฟเมื่อช่วงเช้า เจี่ยคัง คือผู้ช่วยที่อยู่ข้างกายฉีเต๋อเซิ่ง คนคนนี้ดูมีความลึกลับอยู่บ้าง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ โจวหยางไม่ได้คิดจะสานสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรกับเขา เขาเพียงต้องการให้หมอนี่ช่วยจัดการธุระให้เท่านั้น

"คุณโจวหยางคะ ลองดูเอกสารนี่สิคะ ถ้าไม่มีปัญหาอะไร พวกเราก็เซ็นชื่อได้เลยค่ะ" สื่อเหยียนเวยเองก็เป็นคนทำงานเด็ดขาด เธอพูดไปพลางหยิบเอกสารสัญญาออกมาสองชุด โจวหยางไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้ จึงส่งต่อให้เจี่ยคังทันที หลังจากเจี่ยคังรับเอกสารไป เขาก็เริ่มตรวจสอบทีละตัวอักษรทีละประโยค ซึ่งขั้นตอนนี้ใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง นี่แหละคือความเป็นมืออาชีพ ปกติแล้วจุดสำคัญในสัญญาคุณอาจจะไม่ต้องดูละเอียดนักก็ได้ เพราะต่อให้อีกฝ่ายคิดจะโกง ก็มักไม่กล้าตุกติกในจุดหลักๆ แต่หลุมพรางของสัญญามักจะซ่อนอยู่ในเงื่อนไขเพิ่มเติมและคำอธิบายยิบย่อยนั่นเอง อาจจะมีคำอธิบายเป็นสิบข้อ ซึ่งคนทั่วไปมักไม่มีเวลาอ่านอย่างละเอียด แล้วอีกฝ่ายก็จะแอบวางกับดักไว้ในสิบกว่าข้อนั้น ทำให้หลายคนหลงกลโดยไม่ทันระวังตัว ดังนั้น จึงจำเป็นต้องอ่านให้ละเอียดถี่ถ้วน

"คุณโจวครับ สัญญาไม่มีปัญหา เซ็นได้เลยครับ" หลังจากเจี่ยคังยืนยันแล้ว เขาก็ส่งสัญญากลับให้โจวหยาง ในเมื่อหมอนี่บอกว่าไม่มีปัญหา มันก็ย่อมไม่มีปัญหาแน่นอน

"คุณหนูสื่อ ยินดีที่ได้ร่วมมือกันครับ!" ทั้งคู่เซ็นชื่อและประทับลายนิ้วมือ จากนั้นก็แบ่งสัญญากันไปคนละชุด แล้วจึงเริ่มจับมือกัน

"ยินดีที่ได้ร่วมมือค่ะ!”