บทที่ 227 สิ่งยั่วยวนจากเจียงเสวี่ยหรู

สิ่งที่โจวหยางพูดออกมานั้นถือเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง การซื้อบ้านหลังใหม่แล้วขายบ้านหลังเก่าทิ้งไปก็เพื่อเป็นการดึงเงินทุนกลับคืนมาส่วนหนึ่ง ทว่าจีหลานเยียนกลับคัดค้านเรื่องนี้

"ที่รัก อย่าขายบ้านพักตากอากาศหลังนี้เลยค่ะ อีกแค่สองปีโจวเหยาก็จะเรียนจบแล้ว ยกบ้านหลังนี้ให้เธอเป็นของขวัญไปเถอะ!”

“ยังไงซะถึงตอนนั้นพวกเราก็ต้องเตรียมบ้านให้เธอสักหลังอยู่ดี สู้เอาให้เธอตอนนี้เลยไม่ดีกว่าเหรอ ดีกว่าขายไปแล้วต้องมาหาซื้อใหม่ทีหลัง”

“อีกอย่างเงินแค่สิบกว่าล้านหยวน ตอนนี้พวกเราก็ไม่ได้ขัดสนอะไร คุณว่าจริงไหมคะ?"

ในเมื่อจีหลานเยียนพูดขนาดนี้แล้ว โจวหยางจะขัดอะไรได้อีกล่ะ? ถ้าเขายังไม่เห็นด้วยอีก ก็คงไม่ใช่คนแล้ว