ตอนที่ 229
บทที่ 229 ห้างสรรพสินค้าหินหยกดิบจำกัดมหาชน
minibunny · 6,667 ตัวอักษร
นี่คือภารกิจหลายประการที่ในขณะนี้ นอกจากโจวหยางแล้ว ผู้ถือหุ้นอีกสามคนต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปรับผิดชอบในส่วนของตนเอง นอกจากนี้ ยังมีเรื่องที่ต้องพูดถึงคือ ปัญหาเรื่องการตรวจสอบซึ่งกันและกัน การตรวจสอบซึ่งกันและกันที่ว่านี้ สามารถเข้าใจง่ายๆ ได้ว่า เจียงเสวี่ยหรูจะส่งผู้รับผิดชอบไปประจำอยู่ที่ฝั่งของฉีเต๋อเซิ่งและสื่อเหยียนเวยเพื่อช่วยประสานงานและตรวจสอบ ส่วนอีกสองคนก็ทำในลักษณะเดียวกัน เรื่องนี้ทุกคนพูดกันอย่างเปิดเผยตั้งแต่ต้น เพราะมีคำกล่าวที่ว่า "กันวิญญูชนมิได้กันคนพาล" อย่างไรเสียคนกลุ่มนี้ก็เพิ่งจะเคยร่วมงานกันเป็นครั้งแรก การตรวจสอบซึ่งกันและกันจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง ไม่อย่างนั้น ลองสมมติว่าหากไปซื้อห้างสรรพสินค้าขนาดเล็กมาสักแห่ง ราคาเดิมอาจจะอยู่ที่ 40 ล้านหยวน แต่ถ้าคนดูแลเล่นตุกติก บอกว่าราคา 45 ล้านได้ไหม? หรือจะบอกว่า 50 ล้านหยวนมันก็ดูสมเหตุสมผลไม่ใช่หรือ? นั่นหมายความว่าอาจมีการสูญเสียเงินไปแบบไม่โปร่งใสถึงหลายล้านหรืออาจถึง 10 ล้านหยวน แล้วยังมีโครงการอื่นๆ อีกเล่า? ดังนั้นการป้องกันในลักษณะนี้จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่ง
ส่วนเงินทุนในระยะหลังนั้นยังต้องรอ รอจนกว่าโจวหยางจะเดินทางไปถึงเมียนมาตอนเหนือเสียก่อน พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ หากโจวหยางทำสำเร็จ ทางฝั่งพวกเขาก็จะโอนเงินมาเพื่อให้โจวหยางดำเนินการจัดซื้อ ในทางกลับกัน หากโจวหยางล้มเหลว ทางฝั่งพวกเขาก็จะสามารถระงับความสูญเสียได้ทันท่วงที อย่างมากก็แค่เสียเงินไปคนละร้อยล้านหยวน แถมอสังหาริมทรัพย์ที่ซื้อไว้ก็ยังอยู่ คำนวณดูแล้วแต่ละคนคงขาดทุนจริงแค่ไม่กี่สิบล้านหยวนเท่านั้น นี่จึงเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมโจวหยางถึงสามารถถือหุ้นได้คนเดียวถึงสี่ส่วน
เมื่อปรึกษาเรื่องราวทั้งหมดเสร็จสิ้น ลำดับต่อไปคือการหารือเรื่องการจดทะเบียนบริษัท ความจริงการจดทะเบียนสำหรับคนกลุ่มนี้ถือว่าเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก ไม่เป็นการกล่าวเกินจริงเลยหากจะบอกว่าหน่วยงานบางแห่งอาจจะถึงขั้นเสนอตัวเข้ามาช่วยเหลือเองด้วยซ้ำ ในเมื่อจะจดทะเบียน ก็จำเป็นต้องมีชื่อที่ฟังดูยิ่งใหญ่เสียหน่อย ซึ่งเรื่องนี้โจวหยางจนปัญญาจะช่วยจริงๆ เพราะเขาเป็นคนที่ตั้งชื่อไม่เก่งเอาเสียเลย
"โจวหยาง หรือจะให้ชื่อว่า ห้างสรรพสินค้าหินหยกดิบโจวหยาง ดีคะ? ฟังดูเรียบง่ายและตรงไปตรงมาดี!" เจียงเสวี่ยหรูเป็นคนแรกที่เสนอชื่อออกมา เห็นได้ชัดว่านี่มีเจตนาประจบประแจงแฝงอยู่เล็กน้อย ทว่าโจวหยางกลับปฏิเสธในทันที
"อย่าเลยครับ ผมไม่อยากเอาชื่อตัวเองไปวางไว้ข้างหน้าชื่อบริษัทหรอก ต่อไปถ้าคนเรียกขานกันทั้งวัน หูผมไม่ต้องร้อนฉ่าไปตลอดวันเลยเหรอ?"
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
