บทที่ 248 เรื่องเริ่มวุ่นวายเล็กน้อย

จีหลานเยียนรู้สึกผิดหวังอย่างถึงที่สุด เธอไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าพ่อแม่ของเธอจะใจดำได้ถึงเพียงนี้ เธอจำได้ว่าตอนเด็กๆ พ่อตามใจเธอมาก อยากได้อะไรก็หามาให้หมด ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้ อาจจะเป็นเพราะในสายตาของพวกเขา ธุรกิจของครอบครัวสำคัญที่สุดกระมัง!

"พ่อคะ แม่คะ โจวหยางไม่ได้เลวร้ายอย่างที่พวกคุณพูดนะคะ แม้พื้นเพเดิมเขาจะไม่ได้ร่ำรวย แต่เขาเป็นคนที่มีความสามารถมาก" "เขาใช้เวลาไม่ถึงเดือน ก็สามารถทำเงินได้..." จีหลานเยียนยังคงพยายามอธิบาย อย่างน้อยก็เพื่อช่วยแก้ต่างให้โจวหยาง เพราะอย่างไรตอนนี้เขาก็มีทรัพย์สินอยู่ไม่น้อยแล้ว แม้จะเทียบกับตระกูลของเธอไม่ได้ แต่ก็ถือว่าไม่ธรรมดา อีกอย่าง โจวหยางเพิ่งจะเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัวได้ไม่นาน หากให้เวลาเขาอีกสักปีล่ะ? นั่นเป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก แต่จีเฉินเฟิงไม่เปิดโอกาสให้จีหลานเยียนได้พูดต่อ

"อย่ามาพูดถึงชื่อโจวหยางให้ฉันได้ยิน ไอ้เด็กกะโปโลแบบนั้น ไม่คู่ควรกับลูกหรอก!" "ตอนนี้ลูกต้องกลับไปกับเราเดี๋ยวนี้!"

จีเฉินเฟิงพูดไปพลางยื่นมือไปฉุดจีหลานเยียน ทว่าจางถิงที่ยืนนิ่งเงียบราวกับหุ่นไม้มาตลอดกลับก้าวออกมาข้างหน้า แล้วคว้าข้อมือของจีเฉินเฟิงไว้แน่น "ที่นี่เป็นบ้านของเจ้านายพวกเรา ขอให้ท่านให้เกียรติด้วย ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!" จางถิงพูดจบก็ผลักสุดแรง จนจีเฉินเฟิงเซถอยหลังไปหลายก้าว เกือบจะล้มลงกับพื้น

"แก! แกเป็นใครถึงกล้าผลักสามีฉัน!" หลี่หยวนซินเห็นสามีถูกรังแกก็โกรธจัด เธอคิดว่าที่จีเฉินเฟิงเซถอยหลังไปเป็นเพราะเผลอมากกว่า จึงตั้งท่าจะเข้าไปสั่งสอนจางถิงแทน