บทที่ 410 ปฏิเสธการเลื่อนยศ ความทะเยอทะยานของลู่เจิ้นหัว!

เมื่อได้ยินมาถึงตรงนี้ หัวใจของทุกคนพลันบีบคั้นขึ้นมาทันที พวกเขาราวกับมองเห็นภาพบนผืนดินที่ถูกไถจนไหม้เกรียมด้วยเปลวเพลิงจากปืนใหญ่... ภาพของร่างที่เดียวดายค่อยๆ ยัดกายลุกขึ้นท่ามกลางภูเขาซากศพและทะเลเลือด

ผู้อำนวยการกล่าวต่อไปว่า "ในเวลานั้น กองบัญชาการระดับสูงได้ออกคำสั่งแก่เขาว่า หากรักษาแนวรบไว้ไม่ได้ สามารถถอยทัพได้ตามดุลยพินิจ ทว่าผู้บังคับหมวดลู่ไม่ได้ถอย”

“เขาเพียงคนเดียว รวบรวมอาวุธและเครื่องกระสุนของสหายศึกที่พลีชีพทั้งหมด เปลี่ยนแนวรบทั้งแนวให้กลายเป็นเขาวงกตแห่งความตายขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยกับดัก"

"ทางฝั่งพวกโจรโทไก หลังจากเปิดฉากบุกจู่โจมอย่างต่อเนื่องกว่าสิบครั้งและต้องสูญเสียอย่างหนัก พวกมันก็เริ่มสับสน พวกมันเข้าใจมาตลอดว่าแนวรบฝั่งตรงข้าม อย่างน้อยต้องมีกำลังพลหนึ่งกองพันที่กำลังยืนหยัดสู้ตาย”

“พวกมันคิดไม่ตก ว่าเหตุใดอำนาจการยิงจากฝั่งตรงข้าม ถึงดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสิ้นลงเลย”