บทที่ 475 เหนือยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ ธงแดงโบกสะบัด!

เสาธงนั้น ไม่ทราบว่าทำมาจากวัสดุชนิดใด มันฝังรากลึกอยู่ท่ามกลางโขดหินที่แข็งแกร่ง ไม่ว่าลมพายุบนยอดเขาจะหวีดหวิวเพียงใด ก็ยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง! ธงผืนนั้นช่างดูเจิดจ้ายิ่งนัก! สีแดงฉานนั้น ยามตัดกับทัศนียภาพหิมะสีขาวบริสุทธิ์และท้องฟ้าสีเทาอมฟ้าโดยรอบ กลับดูแดงบาดตา แดงอย่างโอหัง และแดงเสียจนทำให้หัวใจแทบจะหยุดเต้น! ในวินาทีนี้ เป็นเวลาที่ดวงตะวันกำลังขึ้นทางทิศตะวันออกพอดี

แสงสีทองสายแรกพุ่งทะลุเมฆหมอกหนาทึบ สาดส่องลงมาบนยอดเขาแห่งนี้ ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดส่อง ธงแดงห้าดาวที่โบกสะบัดส่งเสียงพรึบพรับท่ามกลางสายลม ประหนึ่งเปลวเพลิงที่กำลังลุกโชน และประหนึ่งโลหิตที่กำลังไหลริน! อัดแน่นไปด้วยความงามอันศักดิ์สิทธิ์และน่าเกรงขามที่มิอาจหาใดเปรียบ! ภาพเหตุการณ์นี้ ช่างสั่นสะเทือนขวัญยิ่งนัก!

ตูม——!!! ภายในสมองขององค์จักรพรรดิประหนึ่งถูกจุดระเบิดด้วย ลิตเติลบอย และ แฟตแมน พลันขาวโพลนไปในพริบตา! รูม่านตาของท่านขยายกว้างถึงขีดสุด! หัวใจของท่านในวินาทีนี้ หยุดเต้นไปชั่วขณะ! ท่านลืมสิ้นแม้กระทั่งการหายใจ ลืมสิ้นการใช้ความคิด ทำได้เพียงจ้องเขม็งไปยังสิ่งนั้นอย่างเอาเป็นเอาตาย

ท่านมองเห็นอะไร? เหนือยอดเขาศักดิ์สิทธิ์สูงสุดของประเทศตนเอง สิ่งที่โบกสะบัดท้าสายลมคือ... ธงแดงอันเจิดจ้า! นี่... เป็นไปได้อย่างไร?! มันประหนึ่งผู้ชนะที่ยืนตระหง่านอยู่บนซากศพของศัตรู ประกาศชัยชนะของตนเองต่อชาวโลกด้วยท่าทีที่ทะนงตนและดุดันที่สุด!

ในวินาทีนี้ องค์จักรพรรดิถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ชายผู้นั้น เย่ว์เสี่ยวเฟย ไม่ได้คิดจะปั่นหัวท่านเล่นเลย เขาไม่ได้ต้องการจะสังหารท่าน หรือเพียงแค่หยามเกียรติ สิ่งที่เขาต้องการ คือสิ่งนี้! สิ่งที่เขาต้องการ คือการปักธงชาติของตนเองลงบนจุดสูงสุดของโทไก เหนือสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของชนชาติยามาโตะด้วยมือของตนเอง! สิ่งที่เขาต้องการ คือการทำให้ธงแดงผืนนี้โบกสะบัดอยู่บนแผ่นดินโทไก ท้าทายแสงอาทิตย์ที่กำลังอุทัย! นี่ต่างหาก คือการพิชิตที่เหนือชั้นที่สุด! นี่ต่างหาก คือการทำลายล้างทางจิตวิญญาณที่เบ็ดเสร็จที่สุด!