บทที่ 484 จากนี้ไป รุกรับสลับด้าน!

เย่ว์เสี่ยวเฟยจ้องมององค์จักรพรรดิโทไกที่มีสภาพต่ำต้อยประหนึ่งสุนัข ในดวงตาฉายประกายดูแคลนอย่างไม่ปิดบัง ช่างน่าขันสิ้นดี! เขามิเอ่ยคำใดเพิ่มแม้แต่คำเดียว เพียงยืนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้นประหนึ่งเพชฌฆาตผู้เย็นชาที่รอคอยให้นักโทษอ่านคำสารภาพบาปของตนเอง

ภายใต้สายตาของคนนับล้านทั่วโลก ท่ามกลางสายลมหนาวที่หวีดหวิวเหนือยอดเขา องค์จักรพรรดิคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าธงแดงอันเจิดจ้า ประคอง 《ราชโองการสำนึกผิด》 ฉบับที่เพียงพอจะทำให้ชื่อเสียงของท่านเน่าเฟะไปหมื่นปีไว้ในมือ พลันเริ่มต้นอ่านทีละคำทีละประโยคด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า สั่นเครือ และอัดแน่นด้วยความอัปยศอดสูอันไร้ที่สิ้นสุด

"ราช... ราชโองการสำนึกผิด..." ท่านเค้นถ้อยคำสามคำนี้ออกมาอย่างยากลำบาก รู้สึกประหนึ่งดวงวิญญาณถูกสูบออกไปจนหมดร่าง

"ข้าพเจ้า ในนามของราชวงศ์และรัฐบาลโทไก ขอกล่าวคำสารภาพผิดอย่างสุดซึ้งและขออภัยอย่างลึกซึ้งที่สุดต่อประชาชนทั่วโลก โดยเฉพาะประชาชนชาวประเทศมังกร สำหรับอาชญากรรมการรุกรานที่ได้ก่อไว้ตลอดช่วงหนึ่งร้อยปีที่ผ่านมา!"

ยามประโยคนี้ถูกส่งผ่านสัญญาณถ่ายทอดสดขจรขจายไปทั่วโลก กระแสสังคมโลกพลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที! เหล่าผู้นำจากนานาประเทศต่างพากันเปิดประชุมด่วนในวินาทีแรก! พวกเขาต่างพากันตกตะลึงในความคลั่งระห่ำและอำนาจเผด็จการของชายหนุ่มประเทศมังกรผู้นี้อย่างที่สุด! นี่มิใช่เพียงการแก้แค้นธรรมดาเสียแล้ว! ทว่ามันคือการพลิกโฉมระเบียบโลกที่มีอยู่เดิม! นี่คือมิ่งมังกรแห่งตะวันออกที่หลังจากตื่นจากการหลับใหล ได้เผยเขี้ยวเล็บอันคมกริบออกมาให้ชาวโลกได้เห็นเป็นครั้งแรก! เขากำลังใช้วิธีการที่แข็งกร้าวและไร้เหตุผลที่สุด เพื่อประกาศแก่ทุกคนว่า—— นับแต่วันนี้เป็นต้นไป กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ พวกเราจะเป็นคนกำหนดมันขึ้นมาใหม่เอง!