บทที่ 485 ความอัปยศของชาติ ไฉนต้องรอให้ลูกหลานมาชำระ!

ชั่วขณะหนึ่ง โลกทั้งใบพลันสั่นสะเทือน ผู้คนนับไม่ถ้วนที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสดผ่านช่องทางต่างๆ ต่างพากันอึ้งกิมกี่ไปตามๆ กัน ขอโทษ! ยุบหน่วยอารักขา! คืนโบราณวัตถุ! เผาป้ายวิญญาณอาชญากรสงคราม! ชดใช้เงินหนึ่งล้านล้านดอลลาร์สหรัฐ!

ทุกข้อกำหนดใน 《ราชโองการสำนึกผิด》 นี้ ประหนึ่งระเบิดนิวเคลียร์อานุภาพสูง ที่จุดชนวนให้เกิดคลื่นสึนามิทางสังคมในระดับสากลอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เครือข่ายอินเทอร์เน็ตในหลายประเทศตกอยู่ในสภาวะอัมพาตพร้อมกัน มิใช่เพราะถูกแฮ็กเกอร์โจมตี ทว่ามวลมหาประชาชนที่เข้าชมพร้อมกันมีจำนวนมากเกินไป ปริมาณผู้ใช้งานที่พุ่งสูงทำลายสถิติ ได้ทะลวงขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์จนทำให้ระบบล่มในระดับกายภาพ

โทรศัพท์ของสำนักข่าวสายหลักแทบจะระเบิดเพราะคนโทรเข้าไม่หยุด ทุกคนต่างอยากรู้ว่า เรื่องนี้คือความจริง หรือเป็นเพียงละครฉากใหญ่ที่คนประเทศมังกรกำกับขึ้นมาเพื่อล้อเล่นกับโลก! ทว่า เมื่อพวกเขาได้เห็นภาพในวิดีโอถ่ายทอดสด เห็นองค์จักรพรรดิโทไกตัวจริงเสียงจริงที่คุกเข่าอยู่บนหิมะ ร่างกายชโลมเลือดและมีสภาพประหนึ่งคนคุ้มคลั่ง เสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งหลายก็มลายหายไปสิ้น

นี่คือเรื่องจริง! ชายหนุ่มประเทศมังกรคนนั้น ชายที่ชื่อเย่ว์เสี่ยวเฟย ได้ใช้พละกำลังเพียงคนเดียว กดดันให้ราชวงศ์โทไกทั้งราชวงศ์ต้องก้มหัว บีบบังคับให้ "เทพเจ้า" ของพวกมัน ต้องอ่านราชโองการที่นับว่าอัปยศที่สุดในประวัติศาสตร์ต่อหน้าคนทั้งโลก!

บ้าไปแล้ว! โลกใบนี้บ้าไปแล้วจริงๆ!