บทที่ 501 พ่อของผมคือ... จักรพรรดิมืด?!

หนึ่งคนศัตรูพินาศทั้งชาติ!

ตัวอักษรไม่กี่คำนี้ประหนึ่งอัสนีบาตที่ฟาดเปรี้ยงลงมากลางใจของเย่ว์เสี่ยวเฟยจนดังสนั่นหวั่นไหว! เขาเคยจินตนาการว่า "ระดับอำนาจรัฐ" นี้จะต้องแข็งแกร่งมาก ทว่านึกไม่ถึงว่าจะแข็งแกร่งถึงระดับนี้! คนเพียงคนเดียว ต่อกรกับประเทศทั้งประเทศ? มันจะเป็นไปได้อย่างไร?!

ต่อให้เป็นยอดมนุษย์ระดับเอส ยามต้องเผชิญหน้ากับกองทัพสมัยใหม่ เผชิญหน้ากับขีปนาวุธและห่ากระสุนปืนใหญ่ที่มืดฟ้ามัวดิน ย่อมต้องมีวันหมดแรงเข้าสักวัน จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะต่อกรกับประเทศที่มีระบบอุตสาหกรรมและจักรกลสงครามที่สมบูรณ์พร้อม?

ดูเหมือนจะมองเห็นความฉงนของเย่ว์เสี่ยวเฟย เจ้าเหมิงเซิ่งจึงแค่นยิ้มอย่างขมขื่นพลันอธิบายว่า: "ที่อาบอกว่า 'ศัตรูพินาศทั้งชาติ' น่ะ มิได้หมายความว่าให้แกเพียงคนเดียวพุ่งเข้าไปในกองทัพนับหมื่นนับแสนเพื่อไปปะทะกับเขาตรงๆ หรอกนะ”

“เมื่อถึงระดับนั้น รูปแบบการต่อสู้จะเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง”