บทที่ 526 ห้าบัลลังก์ใหญ่ จุติสู่มหาเมืองมนต์ขลัง!

ในขณะที่ทุกคนต่างพากันตกตะลึงกับถ้อยคำของเย่ว์เสี่ยวเฟยจนถึงขีดสุด

เทวทูต ที่ถูกหนิงหงเยี่ยเหยียบไว้ใต้แทบเท้าอย่างแน่นหนา ยามได้รับยินว่าตนเองจะยังมิตายในทันที ในดวงตาพลันฉายประกายแห่งความยินดีที่ยากจะสังเกตเห็นวูบหนึ่ง! ความปรารถนาที่จะเอาชีวิตรอด พลันสยบทุกสรรพสิ่งไว้เบื้องหลัง! มันทราบดีว่า ตนเองเดิมพันถูกแล้ว! เด็กหนุ่มนามเย่ว์เสี่ยวเฟยผู้นี้ มีความใคร่รู้ต่อสิ่งที่เรียกว่า โครงการอาดัม อย่างมหาศาลจริงๆ! และนี่ ก็คือข้อต่อรองเดียวที่จะทำให้มันมีชีวิตรอดต่อไปได้!

เพียงชั่วพริบตา สีหน้าของมันก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่! ท่าทางอ้อนวอนขอชีวิตอันต่ำต้อยและอัปลักษณ์เมื่อครู่ มลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย! สิ่งที่เข้ามาแทนที่ คือรอยยิ้มเหี้ยมที่เต็มไปด้วยความหยันเยาะและสนุกสนาน! มันกระทั่งเมินเฉยต่อ ม่อเตา ที่ยังคงทิ่มแทงหัวไหล่และมอบความเจ็บปวดรวดร้าวให้อย่างต่อเนื่อง! เมินเฉยต่อฝ่าเท้าเนียนนุ่มที่เหยียบอยู่บนใบหน้าอันแสนจะอัปยศ!

มันนอนอยู่ท่ามกลางกองเศษหินอันเย็นยะเยียบ พลันระเบิดเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าออกมา! "ฮ่าฮ่าฮ่า...”

“ช่างไร้เดียงสาเสียจริง เจ้าพวกชาวมังกรผู้โง่เขลาเอ๋ย!" น้ำเสียงของมัน ประหนึ่งแผ่นเหล็กขึ้นสนิมสองชิ้นขัดสีกัน ช่างบาดหูถึงขีดสุด!