บทที่ 532 นี่คือชะตากรรมของฉัน!

"รนหาที่ตาย?" เย่ว์เสี่ยวเฟยแค่นยิ้มหยัน มือที่บีบคอ เทวทูต พลันกระชับแน่นขึ้น เขาออกแรงลากร่างของมัน ก้าวเดินอาดๆ ไปหยุดอยู่ที่หน้าสุดของปะรำพิธี

ขวับ! ขวับ! ขวับ! เบื้องล่าง วีรชนแปดร้อยนายต่างจ้องมองมาที่เขาอย่างสงบนิ่ง เย่ว์เสี่ยวเฟยพลันกระแทกธงรบในมือลงบนพื้นอย่างแรง ตูม——! คันธงกระแทกเข้ากับเศษหินจนเกิดเสียงดังสนั่น

เย่ว์เสี่ยวเฟยกวาดสายตามองทั่วบริเวณ พลันเอ่ยทีละคำ น้ำเสียงประหนึ่งอัสนีบาตที่กึกก้องกัมปนาท แฝงด้วยอำนาจดุดันที่มุ่งหน้ามิทวนถอย สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วราตรีกาลของมหาเมืองมนต์ขลัง "ลูกพี่คนนี้ ในวันนี้จะไปถอนรากถอนโคนบัลลังก์ของพวกมันให้สิ้น!”

“จะทำให้กลุ่มคนที่เรียกตนเองว่าเทพเจ้าเฮงซวยเหล่านั้นได้รับรู้ว่า ที่นี่คือประเทศมังกร!”

“ผู้ใดรุกล้ำประเทศมังกร ต่อให้ไกลเพียงใดก็ต้องถูกสังหาร! ต่อให้แข็งแกร่งเพียงใดก็ต้องถูกกำจัด!"