บทที่ 574 แบ่งกำลังสองทาง พุ่งตรงสู่จินหลิง!

ยามได้ยินคำว่า "ฉันจะเป็นคนแบกรับไว้เอง" สองหู จางเป่ยไห่ก็รู้สึกประหนึ่งถูกสายฟ้าฟาด ร่างกายแข็งทื่อไปในทันที เขาคาดไม่ถึงเลยว่าเรื่องนี้จะไปถึงหูหลงเชียนซานได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้! และที่คาดไม่ถึงยิ่งกว่า คือท่าทีของหลงเชียนซานที่ชัดเจนเด็ดขาดถึงเพียงนี้!

ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย! ไม่มีคำตำหนิแม้แต่นิดเดียว! มีเพียงการสนับสนุนที่ตรงไปตรงมาและทรงพลังที่สุด!

"ฟ้าถล่มลงมา ฉันจะเป็นคนแบกรับเอง" นี่ช่างเป็นความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน! และช่างเป็นความรักที่ปกป้องลูกน้องอย่างออกนอกหน้าเหลือเกิน!

หลังจากวางสาย จางเป่ยไห่พ่นลมหายใจยาวออกมาหนึ่งครั้ง ในเมื่อจอมพลหลงเชียนซานมีคำสั่งมาเช่นนี้แล้ว เขายังจะไปกลัวอะไรอีกเล่า! ความเคร่งขรึมและความลำบากใจบนใบหน้าของจางเป่ยไห่มลายหายไปสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความเด็ดขาดและหนักแน่นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

ตึก! ตึก! ตึก! เขาก้าวฉับๆ กลับไปตรงหน้าเย่ว์เสี่ยวเฟย ท่ามกลางสายตาที่ตื่นตะลึงของทุกคน เขายืดอกตรงแล้วทำความเคารพเย่ว์เสี่ยวเฟยด้วยท่าทหารที่สมบูรณ์แบบที่สุด!