บทที่ 599 ขุดหลุมศพพี่น้องของแก!

บนใบหน้าของซุนเซี่ยวชวนปรากฏรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความนึกสนุก สายตาของเขากวาดมองไปทั่วสถานการณ์ภายในสุสานราวกับงูพิษ

เขาเห็นบรรดาข้าราชการที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เห็นเหล่าทหารที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น และเห็นเหล่านักรบกว่าสองร้อยนายที่มีบาดแผลตามร่างกายแต่มีแววตาดุดันราวกับหมาป่า สุดท้ายสายตาของเขาหยุดลงที่กระเช้าดอกไม้สองใบที่วางอยู่ในตำแหน่งที่โดดเด่นที่สุด

เมื่อเขาเห็นชื่อผู้มอบที่ป้ายคำไว้อาลัย แววตาที่ขุ่นมัวของเขาก็ฉายประกายแห่งความประหลาดใจอย่างชัดเจน เจ้าเหมิงเซิ่ง? เซียวเทียนเซ่อ? เทพสงครามแดนเหนือ? เทพสงครามแดนตะวันออก? ชื่อทั้งสองนี้ แน่นอนว่าซุนเซี่ยวชวนย่อมเคยได้ยิน

พวกเขาคือผู้ที่อยู่บนยอดสุดของห่วงโซ่อำนาจของประเทศมังกร! หากเป็นยามปกติ แค่เห็นชื่อเหล่านี้ซุนเซี่ยวชวนก็คงต้องเลี่ยงหนี แต่ในวันนี้ เขาไม่เพียงไม่รู้สึกหวาดกลัว แต่ความตื่นตะลึงในดวงตากลับถูกแทนที่ด้วยความบ้าคลั่งที่ร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม!

แล้วอย่างไรล่ะ? เทพสงครามแล้วอย่างไร?! คนตายไปแล้ว ก็เป็นเพียงกองกระดูกและเถ้าธุลี! ชื่อเสียงที่โด่งดัง หรือยศทหารที่สูงส่ง จะต้านคมมีดของคนสามพันคนในมือเขาได้หรือ?! จะทำให้เกียรติยศที่ซุนเซี่ยวชวนเสียไป กลับคืนมาได้หรือ?! ไม่ได้! ในเมื่อทำไม่ได้ ชื่อเสียงจอมปลอมเหล่านี้ในสายตาเขา ก็ไม่มีค่าแม้แต่เศษเงิน!