บทที่ 600 อวดเบ่งโอหัง ไร้กฎหมายสิ้นดี!

น้ำเสียงของซุนเซี่ยวชวนเต็มไปด้วยความดูแคลนและหยามหยันแบบผู้ที่ผ่านโลกมามากต่อหน้าเด็กหนุ่ม เขาเริ่มโอ้อวด "วีรกรรม" ของตนต่อหน้าทุกคน ราวกับกำลังเล่าถึงชัยชนะอันรุ่งโรจน์

"ที่ดินผืนนั้นทางใต้ของเมือง เดิมทีนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ไม่ยอมย้ายออก แกรูไหมว่าฉันทำยังไง? ฉันทำให้ทั้งครอบครัวมันประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ วันรุ่งขึ้นสัญญาซื้อขายก็ถูกส่งมาวางบนโต๊ะฉันเรียบร้อย!"

"รองผู้กำกับแซ่หวังในเมืองคนนั้น มันไม่เชื่อฟัง อยากจะมาตรวจสอบคลับของฉัน ฉันเลยจ้างคนไปถ่ายคลิปตอนมันกลิ้งอยู่บนเตียงกับน้องเมียมัน ตอนนี้มันเชื่อฟังฉันยิ่งกว่าหมาที่ฉันเลี้ยงไว้เสียอีก!"

"แล้วเมื่อสามปีก่อน นักข่าวตาถั่วคนหนึ่งที่คิดจะเขียนข่าวฉาวของฉัน ป่านนี้หญ้าบนหลุมศพมันคงสูงพอๆ กับหลุมศพพี่ชายของแกแล้วล่ะ!"

ทุกคำที่เขาพูด ทำให้สีหน้าของบรรดาข้าราชการเทศบาลซีดเผือดลงไปอีกส่วน ทุกคำที่เขาพูด ทำให้ไฟแค้นของเหล่าทหารเขตทหารโหมกระพือขึ้นอีกส่วน! นี่ไม่ใช่การโอ้อวดแล้ว! แต่มันคือคำประกาศเจตนารมณ์ในการก่ออาชญากรรมอย่างเปิดเผย! เป็นการท้าทายกฎหมายและระเบียบวินัยของทั้งประเทศต่อหน้าธารกำนัล!