บทที่ 612 ลุยเดี่ยวไปตามนัด สยบหัวสุนัขแก!

ยามราตรีมาเยือนอย่างเงียบงัน ราตรีของจินหลิงเต็มไปด้วยความวุ่นวายและสีสันที่มึนเมาเกินกว่าตอนกลางวัน รถออฟโรดทหารสีดำคันหนึ่ง จอดสนิทอยู่หน้าร้านอาหารลับๆ แห่งหนึ่งที่ดูไม่สะดุดตา เย่ว์เสี่ยวเฟยผลักประตูรถเดินลงมา

"พี่เสี่ยวเฟย พี่จะไปคนเดียวจริงๆ หรือครับ?" บนที่นั่งคนขับ ซานจีแสดงสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด เมื่อครู่นี้ เย่ว์เสี่ยวเฟยเพิ่งได้รับโทรศัพท์จากซุนเซี่ยวชวน ในสาย ซุนเซี่ยวชวนใช้โทนเสียงที่โอหังและท้าทายอย่างที่สุด สั่งให้เย่ว์เสี่ยวเฟยไปพบที่คฤหาสน์บนเขาสายสีม่วงก่อนเวลาสองทุ่มเพื่อสะสางปัญหา เขายัง "หวังดี" เตือนเย่ว์เสี่ยวเฟยว่า หากกล้าแจ้งตำรวจหรือพาคนอื่นมาด้วยแม้แต่คนเดียว เขาจะไม่มีวันได้เห็นหน้าเฉินเหนี่ยนและครอบครัวของเธออีก

"มันเป็นแค่การขู่เพื่อสร้างภาพ" น้ำเสียงของเย่ว์เสี่ยวเฟยสงบนิ่ง "เฉินเหนี่ยนและคุณแม่ถูกท่านเทพสงครามเซียวส่งคนมารับไปไว้ในที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้ว ซุนเซี่ยวชวนที่เหลือตัวคนเดียวแบบนี้ มันจะเอาอะไรมาขู่ฉันได้?"

"แต่... มันต้องไม่ประสงค์ดีแน่!" ซานจีรีบพูด "คฤหาสน์นั่นมันเหมือนรังเต่า! ข้างในต้องเต็มไปด้วยกลไกกับดัก! แล้วมันต้องหาตัวช่วยอื่นไว้อีกแน่! พี่ไปคนเดียว มันอันตรายเกินไปครับ!" สมาชิกหน่วยนิกหลินคนอื่นๆ แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่สีหน้าก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่เห็นด้วยเช่นเดียวกับซานจี

"ฉันรู้" เย่ว์เสี่ยวเฟยพยักหน้า "นี่เป็นส่วนหนึ่งในแผนของฉันอยู่แล้ว”