บทที่ 614 คารวะท่านมังกร ขอท่านมังกรโปรดประทานอภัย!

ใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความปิติของซุนเซี่ยวชวนพลันแข็งค้าง! รอยยิ้มบนใบหน้ายังคงค้างอยู่ที่มุมปาก ในดวงตาที่เบิกกว้างนั้นเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขาเห็นอะไร? สวี่เหวินเฉียง... คุกเข่า?! ผู้นำสมาคมชิงเหมิงแห่งเมืองมนต์ขลัง จอมโฉดผู้โหดเหี้ยมคนนั้น ถึงกับคุกเข่าให้กับไอ้เด็กแซ่เย่ว์นั่น?! แถมยัง... เรียกว่าอะไรนะ? ท่านมังกร?! นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?! กำลังแสดงละครอยู่หรือไง?!

ทว่า ภาพที่ทำให้เขาต้องพังทลายยิ่งกว่ากลับเกิดขึ้น!

"คารวะท่านมังกร!" ในวินาทีที่สวี่เหวินเฉียงคุกเข่าลง บรรดาหัวหน้าหน่วยทั้งสิบของชิงเหมิงผู้ฆ่าคนไม่กระพริบตา ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่งโดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย! ตามมาด้วย! เหล่าสมุนฝีมือดีของชิงเหมิงนับพันคนที่ปิดล้อมคฤหาสน์ไว้แน่นหนา ก็ร่วงหล่นลงดุจโดมิโน่ พวกเขาโยนอาวุธในมือทิ้งจนเกิดเสียงดังระงมไปทั่ว! จากนั้น ทุกคนต่างคุกเข่าลงข้างหนึ่ง! มุ่งหน้าไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่กลางโถงใหญ่ พร้อมก้มหัวอันทระนงลงต่ำ!

การเคลื่อนไหวของคนนับพันนั้นพร้อมเพรียงกัน! เสียงของคนนับพันรวมกันเป็นคลื่นเสียงที่พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า! "คารวะท่านมังกร!”