บทที่ 81: เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง—เย่ว์ฉางหลงคือนายพลกองทัพบกที่อายุน้อยที่สุด?

อะไรนะ?!

เมื่อได้ยินดังนั้น จ้าวเหมิงเซิ่งก็ขมวดคิ้วอย่างเห็นได้ชัด เพราะเขาประหลาดใจมาก

เขามาที่นี่อย่างเร่งรีบ หลังจากได้รับโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือจากเย่ว์เสี่ยวเฟย แต่เขาก็ไม่รู้เรื่องที่หัวหน้ากองร้อยเก่าของเขาติดคุก

“แกพูดว่าอะไร? หัวหน้ากองร้อยเย่ว์อยู่ในคุกมืด?”

จ้าวเหมิงเซิ่งถามด้วยความโกรธ

“ใช่!”

เกาจื่อเซิ่งเห็นว่าในที่สุดเขาก็ชนะการโต้เถียงนี้ แล้วก็เชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ: “ถ้าไม่เชื่อก็ไปถามเย่ว์เสี่ยวเฟยดู พ่อของมันก็เป็นนักโทษตั้งแต่ห้าปีที่แล้ว!”

“คุณอาจ้าวครับ!”

ในขณะนั้น เย่ว์เสี่ยวเฟยก็พูดขึ้น: “เมื่อห้าปีที่แล้ว ผมได้รับแจ้งว่าพ่อของผมติดคุก แต่ไม่ได้บอกเหตุผลที่ชัดเจน ผมได้ขอให้ท่านนายพลหลินเถี่ยจวินและท่านนายพลเหลยเจิ้นช่วยสืบสวน แต่พวกเขาไม่มีอำนาจมากพอที่จะตรวจสอบได้”

“คนมา!”

จ้าวเหมิงเซิ่งตะโกนไปที่ผู้ช่วยของเขา

“ครับ!”

ผู้ช่วยรีบเดินออกมา

“ใช้สิทธิอำนาจสูงสุดของข้าเพื่อตรวจสอบประวัติของหัวหน้ากองร้อยเย่ว์ทันที!”

เสียงของจ้าวเหมิงเซิ่งเด็ดขาด: “ข้าต้องการรู้บันทึกทั้งหมดของเขาหลังจากที่ออกจากกองร้อยเจ็ดเหล็กกล้า!”

“รับทราบ!”

ผู้ช่วยไม่กล้าที่จะรีรอ เขาหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาแล้วรีบติดต่อไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

ในจัตุรัส

ทุกคนต่างกลั้นหายใจ แล้วจ้องมองไปที่เครื่องสื่อสาร

เวลาผ่านไปทีละนาที

จำนวนคนดูในไลฟ์สดก็เพิ่มขึ้นเป็นสองล้านคน และข้อความต่าง ๆ ก็ไหลเข้ามาอย่างรวดเร็ว

【สิทธิอำนาจสูงสุดของท่านเทพสงครามจ้าว! ตอนนี้เราจะได้รู้ความจริงแล้ว!】

【ข้าเชื่อว่าหัวหน้ากองร้อยเย่ว์ถูกใส่ร้าย!】

【คุกมืด...แค่คิดก็กลัวแล้ว! หวังว่าหัวหน้ากองร้อยเย่ว์จะปลอดภัยนะ!】

【เร็วเข้า! ข้าใจจะขาดแล้ว!】

ในไม่ช้าเครื่องสื่อสารของผู้ช่วยก็ส่งเสียง “ติ๊ด” ขึ้นมา

เขามองดูที่หน้าจอแล้วสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป แล้วก็รีบเงยหน้ามองจ้าวเหมิงเซิ่ง: “ท่านครับ! บันทึกของเย่ว์ฉางหลงออกมาแล้ว...มีรูปภาพด้วยครับ!”

“เอามานี่!”

จ้าวเหมิงเซิ่งยื่นมือออกไปแล้วรับเครื่องมือสื่อสารมา

ในขณะที่เย่ว์เสี่ยวเฟยและเกาจื่อเซิ่งก็รีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความอยากรู้

ในวินาทีต่อมา หน้าจอของพวกเขาก็แสดงรูปภาพขึ้นมา

แล้วก็มีเสียงร้องด้วยความประหลาดใจ

“พระเจ้า!”

“เป็นไปได้ยังไง?”

“ใครก็ได้หยิกข้าที! ข้าตาฝาดไปหรือเปล่า?”

หน้าจอแสดงรูปภาพที่ดูมีอายุ

เป็นเย่ว์ฉางหลง!

เขาสวมชุดทหารสีเขียวที่ดูดีมาก ดูยังหนุ่มและหล่อเหลา ดวงตาของเขาก็เฉียบคม และให้ความรู้สึกเหมือนเป็นคนที่มีความกล้าหาญมาก

ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ ยศบนไหล่ของเขา—

ไม่ใช่หัวหน้ากองร้อย!

แต่เป็นดาวสีเงินสี่ดวง! ยศพลตรี!

ยศนี้มันไม่เข้ากับใบหน้าที่ยังดูหนุ่มของเขาเลย

ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือข้อความที่อยู่ใต้รูปภาพ

【ชื่อ: เย่ว์ฉางหลง】

【อายุ: 27 ปี】

【ยศ: พลตรี】

【ตำแหน่ง: ผู้บัญชาการกองพันเหล็กกล้า เขตทหารหลงตู】

“ซี๊ด...”

ทุกคนในจัตุรัสต่างหายใจเข้าลึก ๆ

ทหารชั้นยอดหลายคนที่จ้าวเหมิงเซิ่งพามาก็แตะไหล่ของตัวเอง และรู้สึกอับอาย

กองพันเหล็กกล้า!

นั่นคือกองร้อยที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตทหารหลงตู!

ผู้ที่สามารถเป็นผู้บัญชาการกองพันเหล็กกล้าได้ จะต้องเป็นนายพลเก่าที่ผ่านสงครามมามากมายไม่ใช่หรือ?

“เป็นไปไม่ได้!”

เกาจื่อเซิ่งเห็นดังนั้นแล้วตาของเขาก็ถลนออกมา

เหตุผลที่เขากล้ารังแกเย่ว์เสี่ยวเฟยก็เพราะว่าเย่ว์เสี่ยวเฟยไม่มีใครปกป้อง และครอบครัวของเขามีเพียงแค่ปู่ที่เป็นโรคสมองเสื่อม ซึ่งไม่ต่างอะไรกับ ‘เด็กกำพร้า’

แต่ตอนนี้เย่ว์เสี่ยวเฟยกลับกลายมาเป็นลูกชายของผู้บัญชาการกองพันซะอย่างนั้น?

“พ่อของฉัน...เป็นผู้บัญชาการกองพันทหารบกหรือ?!”

เย่ว์เสี่ยวเฟยก็มองดูด้วยความตกตะลึง และไม่สามารถเชื่อได้เลย

ตอนนี้ข้อความในไลฟ์สดก็บ้าคลั่งไปหมด เซิร์ฟเวอร์เกือบจะล่ม

【ผู้บัญชาการกองพันพลตรีในวัย 27 ปี? ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? นี่คงเป็นผู้บัญชาการกองพันทหารบกที่อายุน้อยที่สุดแล้วใช่ไหม?】

【ลูกพี่ลูกน้องของข้าอายุ 30 ปีแล้วยังเป็นแค่ร้อยเอก! แต่เขาอายุ 27 ปีและเป็นถึงพลตรี? ช่องว่างนี้มันลึกยิ่งกว่าร่องลึกมาเรียนาอีก!】

【อย่าว่าแต่กองพันชั้นยอดอย่างกองพันเหล็กกล้าเลย ต่อให้เป็นแค่ผู้บัญชาการกองพันในวัย 27 ปีก็ถือว่าเป็นอัจฉริยะแล้ว!】

【ตอนข้าอายุ 27 ปียังต้องกังวลเกี่ยวกับเงินกู้บ้านเลย! แต่เขาเป็นผู้บัญชาการกองพันแล้ว! ทำไมช่องว่างระหว่างคนมันถึงมากมายขนาดนี้?】

【เป็นไปได้ไหมว่าเกิดความผิดพลาด?】

【อย่าอิจฉาไปเลย! ผลงานของหัวหน้ากองร้อยเย่ว์ที่ภูเขาหมวกดำมันยอดเยี่ยมมาก การเป็นผู้บัญชาการกองพันในวัย 27 ปีมันไม่แปลกเลย!】

ตอนนี้แม้แต่จ้าวเหมิงเซิ่งที่เคยผ่านพายุมามากมายก็ยังประหลาดใจ

เขามียศพลตรีตอนอายุ 32 ปี

ในตอนนั้นเขาถูกเรียกว่า ‘อัจฉริยะในรอบร้อยปี’ และคุณชายใหญ่ของตระกูลจ้าวก็อวดคนไปทั่วว่า ‘มีหลานชายก็เหมือนได้จ้าวเหมิงเซิ่ง!’

แต่ไม่คิดเลยว่าเมื่อเทียบกับเย่ว์ฉางหลงแล้ว เขาก็แค่ ‘คนธรรมดา’

“นี่...นี่คือเรื่องจริงหรือเปล่า?”

จ้าวเหมิงเซิ่งมองไปที่ผู้ช่วยของเขาแล้วถาม: “เจ้ารู้ไหมว่ากองพันเหล็กกล้าสำคัญขนาดไหน! พวกเขาคือหน่วยที่ปกป้องหลงตู! การเลือกผู้บัญชาการกองพันจะต้องได้รับการตรวจสอบจากศูนย์บัญชาการ!”

ผู้ช่วยยืนตรงแล้วทำความเคารพ: “ท่านครับ! เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงครับ! นี่คือเอกสารต้นฉบับจากศูนย์บัญชาการ! มีลายน้ำกันปลอม และได้รับการยืนยันจากนายพลหลายท่านแล้ว!”

ฮู่ว...

จ้าวเหมิงเซิ่งหายใจเข้าลึก ๆ แล้วจ้องมองที่คำว่า “27 ปี”

“หัวหน้ากองร้อยเย่ว์อายุมากกว่าข้าไม่กี่ปี ปีนี้ก็สี่สิบกว่าแล้ว รูปภาพนี้ต้องเป็นเมื่อสิบเจ็ดสิบแปดปีที่แล้ว! แล้วหลังจากนั้นล่ะ? เขาย้ายไปที่ไหนหลังจากเป็นผู้บัญชาการกองพันเหล็กกล้า?”

ผู้ช่วยได้ยินดังนั้นแล้วสีหน้าของเขาก็แปลก ๆ

“ท่านครับ! บันทึกหลังจากนั้นมีแค่เรื่องเดียวครับ! ในระบบแสดงว่าผู้บัญชาการกองพันเย่ว์ได้ลาออกจากตำแหน่งในฐานะผู้บัญชาการกองพันเหล็กกล้าในปีที่สามเนื่องจาก ‘เหตุผลส่วนตัว’ และ...เขาก็สละผลประโยชน์ทั้งหมดด้วยครับ!”

“อะไรนะ?!”

จ้าวเหมิงเซิ่งตกใจมาก

ลาออก?

สละยศพลตรีและผลประโยชน์ทั้งหมด?

เรื่องนี้มันเหลือเชื่อยิ่งกว่าการเป็นผู้บัญชาการกองพันในวัย 27 ปีอีก!

นี่คือสิ่งที่ทหารหลายคนพยายามมาทั้งชีวิตแต่ก็ไม่สามารถไปถึงจุดนั้นได้ แต่เย่ว์ฉางหลงกลับสละมันไปได้อย่างง่ายดาย?

สมองของจ้าวเหมิงเซิ่งก็เริ่มว่างเปล่า

เขานึกถึงตอนที่อยู่ที่กองร้อยเจ็ดเหล็กกล้า ที่เย่ว์ฉางหลงกอดหีบอัฐิแล้วพูดว่า ‘พวกเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป!’

นึกถึงเย่ว์ฉางหลงที่ยอมถูกลงโทษเพื่อผู้กองหน่วยสาม แต่ไม่ยอมขอโทษคนชั่ว!

คนแบบนั้นเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่โดยกำเนิด แต่ทำไมเขาถึงจากไปในตอนที่อนาคตของเขารุ่งโรจน์?

มันต้องมีบางอย่างที่ผิดปกติแน่!

“เหตุผลส่วนตัวอะไรที่จะทำให้หัวหน้ากองร้อยเย่ว์ยอมสละทุกอย่าง?”

จ้าวเหมิงเซิ่งจ้องมองผู้ช่วยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยไฟ

“ท่านครับ! เหตุผลที่แท้จริงไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในเอกสารครับ...” ผู้ช่วยส่ายหัวอย่างจนใจ

“ข้ารู้แล้ว!”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงคำรามดังมาจากในหมู่คน

มันคือจิ้นต้าเพ่า!

ตึง! ตึง! ตึง!

จิ้นต้าเพ่ารีบวิ่งไปแล้วก็จับคอเสื้อของผู้ช่วยไว้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเลือดและน้ำลายก็กระเด็นออกมา

“บอกข้ามาเดี๋ยวนี้—”

“ในปีที่หัวหน้ากองร้อยเย่ว์ลาออก!”

“มีน้ำท่วมครั้งใหญ่ใช่หรือไม่?!”