บทที่ 214 โอวหยางสยง เรียกพี่เขย

หลังจากเสร็จกิจ ผมโอบกอดร่างกายที่สมบูรณ์แบบของโอวหยางจิ้งไว้ด้วยความรู้สึกที่ยังไม่เต็มอิ่ม จึงกระซิบข้างหูเธอว่า "จิ้งจิ้ง เราขออีกรอบได้ไหม?"

โอวหยางจิ้งตอบกลับเสียงเบา "จางเฉิน ฉันต้องกลับแล้วค่ะ"

ผมมองใบหน้าด้านข้างของเธอ "ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วนะ คืนนี้เธอค้างที่นี่เลยไม่ได้เหรอ?"

โอวหยางจิ้งส่ายหน้า "คุณพ่อไม่นัดบ้าน เหลือแค่น้องชายคนเดียว ฉันต้องกลับไปดูเขาค่ะ"

"งั้นฉันไปส่ง" ผมลุกขึ้นสวมเสื้อผ้า