บทที่ 215 สัญชาตญาณของฟางผิง

หลังจากกลับมาถึงบริษัท ผมกับโอวหยางจิ้งขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้น 8 ด้วยกัน เราเดินออกจากลิฟต์มาเคียงข้างกัน ทางเดินบนชั้น 8 ยังคงเงียบสงบ

"ฉันไปทำงานก่อนนะ" เธอพูดเบาๆ แล้วรีบเดินตรงไปยังส่วนสำนักงาน ผมถือวิสาสะตบที่สะโพกเธอเบาๆ หนึ่งที เธอก็หันมาค้อนขวับใส่ แต่ที่มุมปากแอบซ่อนรอยยิ้มไว้ ผมมองส่งเธอจนลับสายตา ก่อนจะเดินเข้าห้องทำงานตัวเองไป

ตอนนี้ยังเช้าอยู่ ฟางผิงยังไม่มาทำงาน ผมเลยเปิดโทรทัศน์ดูข่าว ผู้ประกาศข่าวกำลังรายงานว่า: "ประชากรที่พำนักถาวรในเซินเจิ้นปี 2002 ทะลุ 7.4 ล้านคน เพิ่มขึ้นจากปี 2000 ถึง 4.6 แสนคน..."

ผมจมลงในความคิด ขนาดประชากรที่อยู่ถาวรยังเพิ่มขึ้นรวดเร็วขนาดนี้ ประชากรแฝงหรือประชากรหมุนเวียนคงจะมีจำนวนมหาศาลกว่ามาก ข้อมูลบนหน้าจอทำให้ผมเริ่มทบทวนแผนการพัฒนาที่ดินผืนนั้นที่ตำบลฟ่งหวงร่วมกับหลิวซินใหม่อีกครั้ง

ช่วงเก้าโมงกว่าๆ ฟางผิงผลักประตูเข้ามาในห้องทำงาน เธอมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นผม: "อ้าว วันนี้ทำไมมาบริษัทเช้าจัง? หรือว่านอนที่คฤหาสน์แล้วไม่ชิน?"