บทที่ 216 ในข้าวมีพิษ

ฟางผิงเอนกายพิงไหล่ผมเบาๆ เส้นผมของเธอคลอเคลียอยู่ที่ต้นคอ "จริงด้วย เรื่องสองสามีภรรยาพี่จางที่นายให้ฉันติดต่อไป ฉันติดต่อได้แล้วนะ"

"พวกเขายังอยู่ที่ตงกวนไหม? แล้วเต็มใจจะมาทำงานที่คฤหาสน์หรือเปล่า?" ผมหันไปถาม

ฟางผิงทัดผมที่ใบหูพลางตอบด้วยเสียงนุ่มนวล "ก่อนนายนอนคุก นายให้เงินพี่จางไว้ปึกใหญ่ไม่ใช่เหรอ? พวกเขาเอาไปเปิดร้านอาหารเล็กๆ ที่เซียงซี" เธอส่ายหน้าเบาๆ "แต่เห็นพี่จางบอกว่าช่วงนี้ค้าขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ พอฉันติดต่อไปเขาก็ตอบตกลงทันที เห็นว่าอีกวันสองวันก็น่าจะถึงแล้วล่ะ"

"ถึงแล้วบอกผมด้วยนะ" ผมพยักหน้าพลางนวดขมับ รู้สึกล้าเล็กน้อย "หลังจากนี้ต้องเริ่มพัฒนาที่ดินของหลิวซิน มีเรื่องต้องจัดการอีกเพียบ พี่ช่วยหาผู้ช่วยให้ผมสักคนสิ"

ฟางผิงเลิกคิ้วยิ้มอย่างล้อเลียน "อยากได้ผู้ช่วยชายหรือหญิงดีล่ะคะ?"