บทที่ 218 พี่จางมาถึงแล้ว

ผมถือถุงยาใบใหญ่ผลักประตูห้องทำงานในสโมสรซิงเหอวานเข้าไป เห็นฟางผิงนั่งดูทีวีอยู่ที่โซฟา

"ช่วยรินน้ำอุ่นให้หน่อยครับ" ผมวางถุงยาลงบนโต๊ะกาแฟ กล่องยาหลากสีสันกระจายออกมา

ฟางผิงส่งแก้วน้ำอุ่นที่อุณหภูมิกำลังดีมาให้ ผมแกะยากล่องต่างๆ ออกมา จัดตามที่หมอสั่งหนึ่งกำมือใหญ่แล้วแหงนหน้ากลืนลงคอไป รสชาติขมฝาดแล่นไปถึงโคนลิ้นจนผมอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

"เมื่อคืนกับหลิงเอ๋อร์เป็นยังไงบ้าง?" ฟางผิงถามเสียงเบา พลางช่วยจัดกล่องยาบนโต๊ะให้เข้าที่

ผมดื่มน้ำอามใหญ่แล้วส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ: "อย่าให้พูดถึงเลยครับ เกือบโดนยัยเด็กนั่นเล่นจนตาย ตอนนี้ตัวระบมไปหมด ปวดไปทั้งเอวทั้งหลังเลยเนี่ย"