บทที่ 219 ชานมไข่มุก

เมื่อพี่จางและครอบครัวทานจนอิ่มหนำและกับข้าวบนโต๊ะเริ่มพร่องจนเห็นก้นจาน ผมก็หยิบมือถือออกมากดโทรหาหลี่เจี้ยนหนาน ไม่ถึงสิบนาทีเขาก็มาถึงห้องส่วนตัวในชุดสูทเนี้ยบ ดูทะมัดทะแมง

“เหล่าหลี่” ผมกวักมือเรียกเขาให้เข้ามาใกล้ๆ “นี่คือพี่หลี่ และนี่คือพี่จาง ต่อไปพี่หลี่จะรับผิดชอบงานครัวในคฤหาสน์ นายพาพวกเขาไปที่นั่นแล้วหาห้องกว้างๆ ในอพาร์ตเมนต์ให้พวกเขาพักผ่อนและจัดการที่อยู่ให้เรียบร้อยนะ”

“หลังจากจัดที่พักเสร็จ นายพาพี่หลี่ไปซื้อเฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์ในครัว และวัตถุดิบต่างๆ ที่ต้องใช้ด้วย พรุ่งนี้เช้าเราจะเข้าบ้านใหม่แล้ว เวลามีน้อยและงานหนัก นายต้องคอยกำกับให้ดีล่ะ”

หลี่เจี้ยนหนานพยักหน้ารับอย่างตั้งใจ สายตามองไปที่พี่หลี่และพี่จางด้วยความเคารพ: “รับทราบครับบอส”

ครอบครัวพี่จางลุกขึ้นยืน ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งและความเกรงใจ พี่จางจูงมือหลี่เสี่ยวซานพลางพูดซ้ำๆ: “อาเฉิน ขอบคุณนายจริงๆ จ้ะ งั้นพวกพี่ไปก่อนนะ จะได้ไม่กวนเวลาทำงานของนาย”