บทที่ 257 รสนิยมของเฒ่าหลี่

ฝ่ามือของซ่งซ่างเทียนฟาดลงบนโต๊ะน้ำชาไม้พะยูงอย่างแรง จนถ้วยชาสั่นสะเทือนส่งเสียงดังเคร้งคร้าง "จางเฉิน แกคิดว่าตอนนี้ตัวเองหาเงินได้นิดหน่อยแล้วจะปีกกล้าขาแข็งเหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะพี่เขยของฉัน ตอนนี้แกยังนอนมุดหัวอยู่ในคุกนู่น! จะมีวันนี้ได้เหรอ?"

สีหน้าของหวงจินเฉิงเปลี่ยนไปทันที เขาละล่ำละลักรีบพูดขึ้นว่า "อาเฉิน พี่ขอโทษ! พี่ไม่รู้เลยว่ามันนัดแกมาคุยเรื่องนี้ เรื่องนี้พี่ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วยเลยจริงๆ พี่มีธุรกิจของตัวเอง ไม่เคยคิดจะเข้ามายุ่งเกี่ยวกับฝั่งของแกเลยนะ"

ผมยิ้มให้หวงจินเฉิง "พี่เฉิง ผมรู้ครับว่านี่ไม่ใช่ความต้องการของพี่แน่นอน ผมรู้ดีว่าพี่เป็นคนยังไง"

จากนั้นผมก็หันไปแค่นยิ้มอย่างเย็นชาใส่ซ่งซ่างเทียน "ถ้าวันนี้ไม่เห็นแก่หน้าพี่เฉิงและห้องทำงานของเขา ฉันจะทำให้แกได้คลานราบเป็นหน้ากลองออกไปจากที่นี่

ไอ้ควาย!"