บทที่ 313 พี่น้องร่วมสาบาน

ภายใต้การนำของยูซานโฮ พวกเรานั่งรถแท็กซี่ตัดผ่านตรอกซอกซอยที่ดูค่อนข้างเก่าทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรุงโซล จนกระทั่งมาถึง "แดริมดง" ซึ่งเป็นย่านที่ค่อนข้างพิเศษและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในเมืองหลวงแห่งนี้

หลังจากลงจากรถ ยูซานโฮก็ชะลอฝีเท้าลงและกระซิบแนะนำพวกเราเสียงเบา "ที่นี่คือชุมชนชาวจีนที่ใหญ่ที่สุดในโซลครับ โดยเฉพาะคนเชื้อสายเกาหลีที่มาจากแถบเหยียนเปียน ส่วนใหญ่คนที่ข้ามมาจากฝั่งเหนือ สถานีแรกที่พวกเขาจะมาปักหลักก็คือที่นี่แหละครับ ที่นี่ปลาปนกับมังกร สามพ่วงหกสายมีคนทุกรูปแบบปะปนกันไป จนผู้คนพากันขนานนามย่านนี้ว่า ไชน่าทาวน์"

ป้ายร้านค้าสองข้างทางที่เขียนผสมผสานกันทั้งภาษาจีนและภาษาเกาหลี กลิ่นอายของเครื่องเทศอันคุ้นเคยที่ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ รวมถึงภาษาจีนสำเนียงต่าง ๆ ที่ดังแว่วเข้าหู ทำให้รู้สึกแปลกประหลาดราวกับหลุดข้ามมิติมาจริง ๆ

พวกเรามาถึงในช่วงพลบค่ำซึ่งเป็นเวลาอาหารเย็นพอดี บนท้องถนนจึงมีผู้คนเดินพลุกพล่านและคึกคักมาก เพื่อความสะดวกในการพูดคุย พวกเราจึงมองหาร้านปิ้งย่างสไตล์เกาหลีที่ดูมีคนเข้าร้านเยอะร้านหนึ่งริมทาง แล้วขอเปิดห้องส่วนตัว หลังจากทุกคนนั่งล้อมเตาปิ้งย่างเรียบร้อย ยูซานโฮก็ลุกออกไปข้างนอกเพื่อติดต่อกับน้องสาวของเขา

เจ้าของร้านเป็นชาวจีนที่อัธยาศัยดีมาก เขาจัดแจงยกเนื้อหมักจานใหญ่หลายจานพร้อมกับเครื่องเคียงสารพัดชนิดมาเสิร์ฟที่โต๊ะอย่างคล่องแคล่ว ทันทีที่กระทะปิ้งย่างเริ่มร้อน ประตูห้องส่วนตัวก็ถูกเลื่อนเปิดออก หญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่งที่มีส่วนคล้ายกับยูซานโฮถึงหกเจ็ดส่วนเดินเข้ามา โดยมีชายหนุ่มท่าทางสุขุมคนหนึ่งเดินตามหลังเธอมาด้วย