บทที่ 319 จัดซื้ออาวุธ

เรือประมงอาศัยความมืดมิดของค่ำคืนและหมอกทะเลช่วยพรางตา หลบเลี่ยงเรือตรวจการณ์ของตำรวจนอกชายฝั่งไปได้หลายระลอก จนกระทั่งแล่นเข้าเทียบท่าเรือชั่วคราวขนาดเล็กที่ซ่อนตัวอย่างมิดชิด ณ มุมตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเชจูได้อย่างไร้สุ้มเสียง

ทุกคนทยอยลงจากเรือ พี่ฮาวเจี่ยหันไปกำชับพนักงานขับเรือเบา ๆ สองสามประโยค ฉันอาศัยแสงไฟสลัวเพ่งมองดูดี ๆ ถึงได้พบว่าคนที่กุมบังเหียนคุมพังงาเรืออยู่ก็คือหลินเจิ้นหนานนั่นเอง พี่ฮาวเจี่ยสั่งให้เขาปักหลักทำประมงอยู่ในน่านน้ำแถวนี้เพื่อบังหน้าในช่วงนี้ และให้คอยติดต่อกันไว้ตลอดเวลาเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับกรณีฉุกเฉิน

ภายใต้การนำของมยอนจองฮัก พวกเราเดินทางมาถึงชานเมืองของเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองหลักและใกล้กับเขตภูเขา ที่นี่มีคฤหาสน์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่หลังหนึ่ง กำแพงเมืองก่อสูงตระหง่าน สถาปัตยกรรมดูดุดันดิบเถื่อน คล้ายกับบ้านไร่ทางตอนเหนือของประเทศจีน เป็นจุดกบดานที่มยอนจองฮักจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า

หลังจากจัดแจงที่พักเรียบร้อย มยอนจองฮักก็บอกกับพวกเราว่า "ย่านท่องเที่ยวเกาะเชจู เดิมทีกำลังพลตำรวจก็มีไม่พอกับการใช้งานอยู่แล้ว ส่วนใหญ่จะกระจุกตัวอยู่ในเมืองและสถานที่ท่องเที่ยวที่มีนักท่องเที่ยวหนาแน่น ที่นี่อยู่ห่างไกลจากแผ่นดินใหญ่เกาหลีใต้ ดังนั้นพวกที่มีหมายจับหรือพวกหลบหนีเข้าเมืองแบบพวกเราจึงชอบหนีมาปักหลักที่นี่ ปลาปนกับมังกรปะปนกันไป พักอยู่ที่นี่ชั่วคราวไม่ต้องกังวลเรื่องที่ตำรวจจะระดมกำลังมาปราบปรามครั้งใหญ่หรอกครับ"

พี่ฮาวเจี่ยพยักหน้ารับ พลางหันไปสั่งการมยอนจองฮัก "นายพาพี่น้องสองคนออกไปหาอะไรกินกลับมาหน่อย ทุกคนวุ่นวายมาทั้งคืนหิวจะแย่อยู่แล้ว ถือโอกาสหาทางพาทอดีตหมอที่ไว้ใจได้กลับมาด้วยคนหนึ่ง บาดแผลบนร่างกายของอาเฉินและพี่เลี่ยวต้องรีบจัดการโดยเร็ว"