บทที่ 358: กักบริเวณควบคุมตัว

หลังจากผมกำชับสั่งการทุกอย่างเสร็จสิ้นและกลับเข้ามาในวิลล่า อวิ๋นหยางจิ้งก็เก็บกระเป๋าเดินทางสองใบเรียบร้อยแล้ว เธอกำลังอุ้มจางอี้หมิงที่หลับสนิทนั่งรอผมอยู่ที่ห้องนั่งเล่นด้วยความวิตกกังวล ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นว่า "สามีคะ พวกเราไปกันกะทันหันขนาดนี้ แล้วเสี่ยวสยงล่ะจะทำยังไง? แกยังเด็กมากเลยนะ จะให้มาตระเวนหนีซุกซ่อนไปกับพวกเราได้ยังไง..."

ผมก้าวเข้าไปตบหลังเธอเบาๆ พลางปลอบเสียงต่ำ "ไม่ต้องห่วง ผมจัดแจงไว้หมดแล้ว เสี่ยวสยงผมฝากฝังไว้กับหลี่เจี้ยนหนาน เขาจะดูแลเสี่ยวสยงให้ดีเหมือนลูกแท้ๆ ของตัวเอง รอให้พวกเราไปถึงสิงคโปร์แล้ว ค่อยหาจังหวะรับแกตามไป"

อวิ๋นหยางจิ้งซบหน้าลงบนไหล่ผมเงียบไปครู่หนึ่ง ท้ายที่สุดก็ค่อยๆ พยักหน้ารับ น้ำเสียงเจือสะอื้น "ค่ะ ฟังคุณค่ะ แต่ต้องรีบรับแกไปเร็วๆ นะคะ..."

เวลาตีสองตรง เลี่ยวเหว่ยหมินและหลิวเสี่ยวหรูจัดการเก็บกวาดเรื่องราวเบื้องหลังของไนท์คลับเสร็จสิ้น และรีบเดินทางมาสมทบที่คฤหาสน์อย่างเร่งรีบ ผมกวาดสายตามองทุกคนในที่นั้นก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม "คนครบแล้ว เวลาไม่คอยท่า ออกเดินทางกันตอนนี้เลย!"

สายตาของอวิ๋นหยางจิ้งหยุดนิ่งอยู่ที่ตัวหลิวเสี่ยวหรูครู่หนึ่ง ผมสังเกตเห็นแววตาของเธอหม่นแสงลง และขยับโอบอุ้มจางอี้หมิงถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ ผมจึงรีบก้าวเข้าไปกุมมือเธอไว้ทันที แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นต่อหน้าทุกคน "จิ้งจิ้ง เสี่ยวหรูช่วยพวกเราดูแลบริหารไนท์คลับมาตลอด ถ้าพวกเราสะบัดตูดหนีไปแล้วทิ้งเธอไว้คนเดียว พวกนั้นต้องเล่นงานเธอจนตายคามือแน่ๆ"