บทที่ 384 จัดการหลินเป่ย

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมตื่นนอนตรงเวลา หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อย ผมก็ชวนฟางผิงลงไปทานอาหารเช้าแบบตะวันตกที่ห้องอาหารชั้นล่างของโรงแรมด้วยกัน

ทานเสร็จกลับขึ้นมาที่ห้อง เนื่องจากยังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเวลานัดหมายในช่วงเที่ยง ฟางผิงจึงเสนอให้เล่นไพ่กันสักสองสามตาฆ่าเวลา พวกเราสองคนก็นั่งเล่น "หนิวหนิว" กันตรงโต๊ะน้ำชาในห้องนั่งเล่นของห้องสวีท

พอใกล้ถึงเวลาสิบเอ็ดโมงเช้า โทรศัพท์ดาวเทียมของผมก็ดังขึ้น เป็นหลินซื่อเจี๋ยที่โทรเข้ามา

"ฮัลโหล อาเฉิน!" น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความอ่อนเพลียเหมือนคนเพิ่งตื่น "เฮ้อ เมื่อคืน... สมรภูมิมันดุเดือดเกินไป เหนื่อยแทบตาย นอนยาวมาจนถึงป่านนี้เพิ่งฟื้น เจ้าเด็กหลินเป่ยก็อยู่ที่ห้องฉันนี่แหละ เพิ่งตื่นเหมือนกัน นายขึ้นมาหน่อยสิ มาคุยธุระการงานกัน"

"ครับพี่ซื่อเจี๋ย เดี๋ยวผมขึ้นไปเดี๋ยวนี้ครับ"