บทที่ 386 การปะทะ

ในวันต่อๆ มา ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเคร่งครัด เลี่ยวเหว่ยหมินทำงานได้อย่างเฉียบขาดและว่องไว ในไม่ช้าเขาก็ได้อาคารสี่ชั้นบน "ถนนสายทอง" มาในราคาที่ค่อนข้างดี และได้เซ็นสัญญากับบริษัทตกแต่งภายในจากจีนแผ่นดินใหญ่ที่มีชื่อเสียงดีและปักหลักอยู่ในกัมพูชามาหลายปีเพื่อให้เข้าหน้างานเริ่มการตกแต่งทันที

ปลายเดือนกุมภาพันธ์ หลังจากที่ผมอยู่ฉลองเทศกาลตรุษจีนกับครอบครัวที่สิงคโปร์เรียบร้อยแล้ว ผมกับหลิ่วซานหู่ก็ออกเดินทางขึ้นเครื่องบินกลับสู่กัมพูชา ทันทีที่เครื่องบินลงจอดที่สนามบินนานาชาติพนมเปญและเปิดโทรศัพท์มือถือ ก็มีสายที่ไม่ได้แจ้งเตือนเด้งขึ้นมาเป็นพรวน ส่วนใหญ่มาจากหลิวเสี่ยวหรูและเลี่ยวเหว่ยหมิน

ในใจของผมดิ่งวูบ รีบโทรกลับหาหลิวเสี่ยวหรูทันที ปลายสายกดรับในแทบจะวินาทีเดียวกัน เสียงอันร้อนรนของหลิวเสี่ยวหรูดังข้ามสายมา "พี่เฉิน! เมื่อกี้มิ่งเสี่ยวปินโทรกลับมา บอกว่าที่ไซต์งานมีกลุ่มคนไต้หวันบุกไปพังข้าวของและรุมทำร้ายคน! พวกเลี่ยวเหว่ยหมินโทรหาพี่เท่าไหร่ก็ไม่ติด เลยหยิบอาวุธพากันไปที่หน้างานโดยตรงเลยค่ะ! ฉันห้ามไว้ก็ไม่ฟัง! ตอนนี้โทรศัพท์ของพวกเขาทุกคนก็ติดต่อไม่ได้เลยสักคนค่ะ! พี่เฉิน ทำไงดีคะ?!"

"เมื่อกี้ผมอยู่บนเครื่องบิน เพิ่งแล่นลงจอดที่พนมเปญนี่เอง เธออย่าเพิ่งลนลานนะ อุดคู้อยู่ในวิลล่าห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ผมจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้!"

หลังจากวางสายจากหลิวเสี่ยวหรู ผมก็พยายามโทรหาเลี่ยวเหว่ยหมิน, จินจื้อหยง และมิ่งเสี่ยวปิน อย่างต่อเนื่อง แต่ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนล้วนติดต่อไม่ได้ทั้งหมด