บทที่ 393 งานเลี้ยงยามเย็น ณ คฤหาสน์ตระกูลหลิน

วันที่สิบสี่เมษายน วันแรกของวันขึ้นปีใหม่กัมพูชา เวลาบ่ายสามโมงกว่า ผมก็ลงมาถึงพื้นที่พักผ่อนบริเวณล็อบบี้ชั้นหนึ่งของโรงแรม สั่งน้ำเปล่ามาแก้วหนึ่ง แล้วนั่งรออย่างเงียบๆ

จนกระทั่งเกือบสี่โมงเย็น รถโตโยต้า แลนด์ครุยเซอร์ สีขาวคันหนึ่งจึงค่อยๆ แล่นมาจอดที่หน้าประตูโรงแรม ชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตสไตล์เขมรดูท่าทางเหมือนคนขับรถลงมาจากรถ เขาเดินเข้ามาในล็อบบี้ เอ่ยปากสอบถามพนักงานต้อนรับด้วยภาษาอังกฤษสำเนียงแข็งๆ ไม่นานนัก สายตาของเขาก็จับจ้องมาที่ผม แล้วรีบสาวเท้าเดินตรงเข้ามา

"คุณจางใช่ไหมครับ?" เขาโค้งตัวลงเล็กน้อย

"ใช่ ฉันเอง"

"คุณชายหลินส่งผมมารับคุณครับ เชิญครับ" เขาเบี่ยงตัวนำทาง