บทที่ 398 ลุยราตรีลานไควฟง

หลังจากมื้อค่ำ จิมมี่ขอตัวลาจากพวกเราไปอย่างรีบร้อนเนื่องจากยังมีธุระของบริษัทที่ต้องจัดการ

หลินซื่อเจี๋ยตบไหล่ผมแล้วเอ่ยชวน "อาเฉิน ไปเถอะ เดี๋ยวฉันจะพานายไปสัมผัสชีวิตราตรีของฮ่องกงที่แท้จริงเอง"

พวกเรานั่งลิฟต์ลงมาที่โถงล็อบบี้ชั้นหนึ่ง ผมหันไปพูดกับหลินซื่อเจี๋ย "พี่ซื่อเจี๋ย รอสักสองสามนาทีนะครับ ผมขอตามพวกน้อง ๆ ให้ลงมาสมทบก่อน"

หลินซื่อเจี๋ยพยักหน้า พวกเราจึงนั่งรอตรงโซฟาบริเวณพื้นที่พักผ่อนของล็อบบี้

ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทรหาเมิ่งเสี่ยวปิน สั่งให้พวกเขากินเสร็จแล้วลงมาเจอที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง