บทที่ 399 ตะลุมบอน

หลังจากเจี่ยงเทียนเซิงทิ้งคำขู่เอาไว้ ร่างของเขาก็ถอยร่นออกไปตรงประตูห้องรับรองอย่างรวดเร็ว เพื่อเปิดทางให้ลูกน้องของตัวเอง

ซานจีและจิ๊กโก๋ผมยาวคนนั้นเมื่อได้รับคำสั่ง ใบหน้าก็เผยแววเหี้ยมเกรียม พุ่งตัวเข้าใส่ผมอย่างไม่ลังเล! ผมรีบขยับตัวเอาแผ่นหลังกำบังหยางเจียฉีไว้ด้านหลัง ทว่าในเวลาเดียวกัน หลิ่วซานหูมีปฏิกิริยาที่รวดเร็วยิ่งกว่าใคร แทบจะในวินาทีเดียวกับที่นิ้วของเจี่ยงเทียนเซิงชี้มาที่ผม ร่างอันกำยำของเขาก็กระโจนพรวดออกจากโซฟาราวกับเสือดาว เขาก้าวสไลด์สองก้าวใหญ่ เอาตัวเข้าขวางระหว่างผมกับจิ๊กโก๋ทั้งสองคนเอาไว้ได้อย่างแน่นหนา

"เจ้านาย! ถอยไปครับ!" หลิ่วซานหูคำรามเสียงต่ำ เขาไม่ได้มีความเกรงกลัวฝั่งตรงข้ามทั้งสองคนเลยสักนิด และพุ่งเข้าปะทะโดยตรง

ซานจีกับไอ้ผมยาวแยกซ้ายขวาเปิดฉากโจมตีใส่หลิ่วซานหู หลิ่วซานหูรับมือหนึ่งต่อสอง ท่วงท่าของเขาดุดันและเน้นใช้งานจริงในทุกกระบวนท่า แต่ดูออกว่าเขายังคงออมมือไว้บ้าง ไม่ได้ลงมือถึงขั้นเอาชีวิตในทันที

"ฝ่าออกไป! พาเจ้านายกับคุณหลินหนีไปก่อน!" หลิ่วซานหูถีบซานจีกระเด็นถอยร่นไปอีกครั้ง ก่อนจะตะโกนสั่งเมิ่งเสี่ยวปินและบอดี้การ์ดคนอื่น ๆ