บทที่ 404: พบหวงจินเฉิงอีกครั้ง

“อาเฉิน!”

เสียงร้องเรียกอันคุ้นเคยดังมาจากทางประตู ผมหันหน้าไปมอง ก็พบว่าเป็นหวงจินเฉิงนั่นเอง เขาเดินดุ่มๆ เข้ามาในห้องทำงานของโรงงาน

ไม่ได้เจอกันหลายปี หวงจินเฉิงเปลี่ยนไปมาก เขาสูบผอมลงกว่าตอนที่อยู่เมืองตงกวนไปถนัดตา ผิวพรรณถูกแสงแดดแผดเผาของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนดำคล้ำเป็นมันปลาบ

ในความทรงจำของผม หวงจินเฉิงมักจะพกรอยยิ้มสามส่วนไว้รับหน้าผู้คนเสมอ ดูเป็นคนประนีประนอมเพื่อหวังลาภผล ทว่ายามนี้แม้บนใบหน้าจะยังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่ แต่ลึกเข้าไปในแววตากลับมีความโหดเหี้ยมและดุดันเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่ยังพอหลงเหลือเค้าลางในอดีตอยู่บ้าง

“พี่เฉิง!” ผมลุกขึ้นยืน แล้วรีบก้าวเท้าเข้าไปหา