บทที่ 431: แยกบ้าน

เช้าวันต่อมา หลินเสวี่ยอยู่เคียงข้างไอ้เป้าหลงพกพาพวกทนายความและเอกสารที่เกี่ยวข้อง เดินทางไปยังสำนักงานกฎหมายจินอิง เพื่อทำการส่งมอบและเปลี่ยนมือหุ้นขั้นสุดท้ายกับสองพ่อลูกตระกูลโจว ส่วนพวกเราที่เหลือปักหลักรออยู่ที่โรงแรมเจิ้งหยวน ในแง่หนึ่งก็เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้คนเยอะจนสะดุดตา และอีกแง่หนึ่งคือการพักผ่อนออมแรง

อาจเป็นเพราะช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาสมองตึงเครียดเกินไป บวกกับการเดินทางไกลติดต่อกัน รอบนี้นอนหลับลึกอย่างน่าประหลาด ลากยาวไปจนถึงบ่ายสองโมงกว่า ถึงโดนหลิวซานหู่ปลุกให้ตื่นเบา ๆ

"ลูกพี่ครับ พี่เป้าหลงกับหลินเสวี่ยพวกเขากลับมาแล้ว ตอนนี้อยู่ที่ห้องวีไอพีในห้องอาหารของโรงแรม พี่เป้าหลงบอกว่าถ้าพี่ตื่นแล้วให้ตามไปร่วมโต๊ะกินข้าวด้วยกันเลยครับ" หลิวซานหู่รายงาน

ผมกับหลิวซานหู่และปั๋วไป๋ไจ๋รีบจัดการล้างหน้าล้างตา ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ แล้วมุ่งหน้าลงไปยังห้องอาหารจีนที่อยู่ชั้นล่างของโรงแรมทันที

ภายในห้องวีไอพีมีคนนั่งอยู่ไม่น้อย นอกจากเป้าหลงกับหลินเสวี่ยแล้ว ยังมีคนเพิ่มมาอีกเจ็ดแปดคน ซึ่งก็คือพวกอา ๆ ของเป้าหลงที่โดนรวบตัวเข้าคุกไปเมื่อวานนี้ รวมถึงลูกชายของพวกเขาที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของเป้าหลงด้วย