บทที่ 66: การพนันลูกเต๋าซ่อน

หวางจินเฉิงยกแก้วไวน์ขึ้น แนะนำทุกคนที่โต๊ะอาหาร "ท่านนี้คือ หลิวซิน ผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มบริษัทจินเหมินจากเผิงเฉิง"

ทุกคนที่นั่งอยู่เมื่อได้ยินคำว่า "กลุ่มบริษัทจินเหมิน" ต่างก็อดไม่ได้ที่จะยืดหลังตรงขึ้นเล็กน้อย

"ส่วนท่านนี้คือน้องชายของเรา จางเฉิน" หวางจินเฉิงวางมือบนไหล่ของผม

ผมรีบลุกขึ้นยืน พยักหน้าแสดงความเคารพต่อเจ้าของธุรกิจทุกท่าน แอบเหลือบมองเห็นโอวหยางเหวยกำลังมองมาที่ผมด้วยสายตาที่มีความหมาย ดวงตาหลังเลนส์แว่นหรี่ลงเล็กน้อย ริมฝีปากเผยรอยยิ้มที่ดูเหมือนยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม

ในระหว่างมื้ออาหาร หวางจินเฉิงได้แจ้งความตั้งใจของตัวเองให้เจ้าของธุรกิจหลายคนทราบ หวางจินเฉิงวางแก้วไวน์ลง มองดูทุกคนที่โต๊ะอาหาร "ปีนี้เราเป็นเจ้ามือ ผมกับอาซินต้องการส่วนแบ่งได้เสียแปดส่วน ส่วนอีกสองส่วนที่เหลือก็แบ่งกันในบรรดาเจ้าของธุรกิจทุกท่าน เป็นยังไงบ้าง?"

โต๊ะอาหารเงียบลงทันที มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังหึ่งๆ โอวหยางเหวยเป็นคนแรกที่เปิดปาก "อาเฉิง นี่แกหมายความว่ายังไง? ปีที่แล้วฉันเสียไปเป็นร้อยล้านหยวน ถึงแม้เบื้องหลังจะมีหุ้นส่วนคนอื่นอยู่ด้วย แต่ฉันก็เสียไปสามสี่สิบล้านหยวนจริงๆ นะ" เขานิ้วเคาะบนโต๊ะอาหาร "ปีนี้ถึงตาพวกเราเป็นเจ้ามือ แกกลับมาเล่นแบบนี้ แล้วฉันจะเอาคืนได้ยังไง?"

เจ้าของธุรกิจที่เหลืออีกสามคนมองหน้ากันไปมา ไม่มีใครกล้าพูดก่อน หวางจินเฉิงเช็ดมืออย่างไม่รีบร้อน "เถ้าแก่โอวหยาง ถ้าท่านคิดว่าน้อยไป ผมก็ยินดีต้อนรับให้ท่านมาเป็นฝ่ายเล่นพนัน" เขาโยนผ้าเช็ดปากลง "ยังไงผมก็พูดไปแล้วแค่นี้"

โอวหยางเหวยตบโต๊ะเสียงดังชวนให้จานชามสั่นไหว "ได้! คืนนี้ฉันจะขอดูว่าหวางจินเฉิงคนนี้มีทุนรอนขนาดไหนกัน!" พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไป เสียงเก้าอี้ถูกลากบนพรมอย่างหนักอึ้ง

ประตูห้องถูกปิดกระแทกเสียงดัง เจ้าของธุรกิจที่เหลืออีกสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก หวางจินเฉิงยกแก้วไวน์แดงจิบหนึ่ง ไวน์สะท้อนแสงไฟเป็นประกายสีแดงเข้ม

บรรยากาศในห้องถูกแช่แข็งอยู่นาน ในที่สุดก็เป็นอาเฉียงที่ทำลายความเงียบ

"เฉิงเกอ" เขาเกาผมที่ย้อมสีเหลืองแล้วยิ้มแหยๆ "ผมไม่ติดอะไรอยู่แล้วครับ พี่ว่าเท่าไหร่ก็เท่านั้นแหละ" เขาเขย่าแก้วไวน์ "ถ้าไม่มีพี่ งานนี้ก็รวมตัวกันไม่ได้ การเป็นเจ้ามือก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องชนะเสมอไป ผมเชื่อพี่ครับ"

หยางเหวยและพี่ฮุยสบตากัน แล้วพยักหน้าตาม หยางเหวยเบียดรอยยิ้มออกมาบนใบหน้าคล้ำๆ "ได้ครับ" เขาพูดสั้นๆ

ฟันทองของพี่ฮุยส่องประกายภายใต้แสงไฟ "อาเฉิงแค่มีความสุขก็พอแล้ว"

มุมปากของหวางจินเฉิงยกขึ้นเล็กน้อย ยกแก้วไวน์ "ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงตามนี้"

เมื่อมื้ออาหารใกล้จะจบลง ประตูห้องถูกผลักเปิดเบาๆ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องพาอาหู่ และกุ้ยลี่เฉียง เดินเข้ามา

"เฉิงเกอ" พี่ชายลูกพี่ลูกน้องพูดเสียงเบา "เตรียมสถานที่เรียบร้อยแล้วครับ เริ่มได้ทุกเมื่อ"

หวางจินเฉิงพยักหน้า ใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดมุมปาก "ไปกันเถอะ ไปให้เร็วหน่อย" เขาลุกขึ้นยืน รอยรีดกางเกงสูทคมกริบเหมือนคมมีด

พวกเราทั้งหมดลุกจากโต๊ะ ผมเดินตามหลังหวางจินเฉิงเข้าไปในรถเบนซ์สีดำพร้อมกับพี่ชายลูกพี่ลูกน้อง อาหู่ และกุ้ยลี่เฉียง รวมห้าคน

รถขับเข้าสู่ทางโค้งของโรงแรมฉางอันอย่างรวดเร็ว เราโดยสารลิฟต์พิเศษขึ้นไปถึงชั้นสูงสุด ประตูลิฟต์เปิดออก ภาพที่เห็นทำให้ผมตกตะลึงไปชั่วขณะ เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดในห้องชุดถูกขนออกไปจนหมด เหลือเพียงโต๊ะพนันสีเขียวขนาดใหญ่วางอยู่ตรงกลาง ส่องแสงเย็นยะเยือกใต้แสงไฟเพดาน ด้านนอกหน้าต่างบานใหญ่ มองเห็นทิวทัศน์ยามค่ำคืนของฉางอันทั้งเมือง แสงไฟนีออนไหลเหมือนทางช้างเผือก

อาหู่ล้วงกล่องไม้ทรงสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลแดงออกมาจากอก กล่องมีลวดลายสลักซับซ้อน เขาคว่ำกล่องลงเบาๆ ลูกเต๋าสีงาช้างลูกหนึ่งก็กลิ้งลงบนโต๊ะพนันสีเขียว ส่งเสียงกระทบที่ใสแจ๋ว

ผมมองใกล้ๆ ลูกเต๋าแต่ละด้านถูกแบ่งเป็นสองสีคือสีแดงและสีขาวอย่างเท่าๆ กัน ขอบมุมเริ่มเงาวับ แสดงว่าถูกใช้งานบ่อย บนผ้ากำมะหยี่สีเขียวที่ปูอยู่กลางโต๊ะพนัน มีตัวอักษรสีดำสี่ตัวพิมพ์ไว้อย่างเด่นชัด: ออก, เข้า, มังกร, เสือ

"สมบัติลับ?" ผมโพล่งออกมาอย่างไม่รู้ตัว นี่คือการพนันที่คุ้นเคยในบ้านเกิดกวางตุ้ง/กวางสี สมัยเด็กๆ ใต้ต้นไทรปากหมู่บ้าน มักจะมีคนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันเล่นพนันนี้ ไม่คิดเลยว่าวันนี้ ที่วงพนันระดับสูงสุดในโรงแรมหรูแห่งนี้ จะใช้การเล่นแบบเดียวกัน

หวางจินเฉิงยิ้มเมื่อได้ยิน เขานิ้วเขี่ยลูกเต๋าเบาๆ "เป็นไง อาเฉินก็เคยเล่นเหรอ?"

ผมจ้องลูกเต๋าสีแดงขาวลูกนั้น แล้วอธิบาย "เคยเห็นผู้ใหญ่เล่นตอนเด็กๆ เจ้ามือจะต้องวางทิศทางลูกเต๋าให้ดีก่อน แล้วจึงครอบกล่องไม้ไว้บนโต๊ะ" ผมใช้นิ้วชี้บนผ้าปูโต๊ะ "รอให้ทุกคนวางเดิมพันเสร็จ ก็จะให้คนที่แทงเยอะที่สุดเป็นคนเปิดกล่องเอง"

ลูกเต๋าเปล่งประกายภายใต้แสงไฟ ผมอธิบายกฎกติกาต่อ "สีขาวที่หงายหน้าอยู่ชี้ไปที่ตัวอักษรไหน ก็จะเปิดตัวนั้น สี่ทิศทางตรงกับตัวอักษรสี่ตัวคือ 'ออก-เข้า-มังกร-เสือ'" ผมชี้ไปที่ตัวอักษรบนโต๊ะตามลำดับ "แทงถูกด้านเดียวจ่ายสี่เท่า ถ้าแทงสองด้านหรือสามด้าน..."