บทที่ 293 การไม่ให้เกียรติต่ออาหาร

สิบห้านาทีผ่านไป เจียงเทียนก็เดินทางมาถึงถนนการค้าจิ่วหลง เขาจอดรถให้เข้าที่แล้วโอบกอดกล่องที่บรรจุถ้วยเซรามิกน้ำมันพริกเผาเดินกลับเข้าไปในร้าน

ทว่าภาพเหตุการณ์ที่หน้าร้านกลับทำให้เจียงเทียนถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง แถวที่ต่อกันอยู่นั้นยาวเหยียด แต่ทำไมคนกลุ่มแรกที่อยู่หัวแถวกลับยังเป็นคนเดิมไม่เปลี่ยน? โดยเฉพาะเจ้าหนุ่มคนนั้น

หลินหว่านชิงเห็นเจียงเทียนกลับมา เธอก็เผยรอยยิ้มเจื่อนอย่างจนปัญญาออกมา “คุณมาถึงเสียทีนะจ๊ะ”

เจียงเทียนทำหน้างงพลางเอ่ยถาม “ทำไมไม่มีใครยอมเข้าร้านกันเลยล่ะจ๊ะ?”

ไม่ทันที่หลินหว่านชิงจะได้อธิบาย หลี่ฮ่าวเซวียนที่อยู่หน้าสุดก็โพล่งขึ้นมาด้วยท่าทางกระวนกระวาย “เถ้าแก่เจียง ในที่สุดคุณก็มา ผมรอคุณจนใจแทบขาดแล้วเนี่ย!”