บทที่ 311 เตรียมตัวออกร้าน

เจียงเทียนใช้เวลาช่วงบ่ายทั้งวันไปกับการทำความสะอาดรถสามล้อคู่ใจจนเอี่ยมอ่อง ซึ่งความจริงมันก็แค่มีฝุ่นเกาะหนาเตอะเล็กน้อยไม่ได้เสียหายอะไร เมื่อกลับถึงบ้าน เจียงเทียนก็เริ่มนั่งขบคิดว่าเขาควรจะไปตั้งแผงลอยที่ไหนดี

ย่านมหาวิทยาลัยและย่านหมู่บ้านซิ่งฟูฮวาหยวนคงไม่ต้องไปตั้งแล้ว เพราะหากลูกค้าละแวกนั้นอยากทานก็สามารถตรงไปที่ร้านได้เลย ที่นั่นไม่เพียงแต่สภาพแวดล้อมจะสะอาดถูกสุขลักษณะ แต่ยังไม่ต้องทนแดดทนฝนอีกด้วย

ดังนั้นเขาจึงต้องมองหาสถานที่ที่ไกลออกไปสักหน่อย

อีกทั้งเป้าหมายของการออกไปตั้งแผงในตอนนี้ คือการทำให้ลูกค้าชาวเมืองเจียงเฉิงในพื้นที่อื่นๆ ได้มีโอกาสลิ้มลองรสชาติของข้าวผัดเหล่าเจียง เพื่อเป็นการดึงดูดลูกค้าหรือที่เรียกว่า การดึงกระแสคนเข้าสู่หน้าร้านทับศัพท์ ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องยึดติดว่าจะต้องตั้งอยู่กับที่เพียงแห่งเดียวทุกวัน

ทว่าการตั้งแผงลอยนั้นไม่ใช่เรื่องที่นึกจะตั้งตรงไหนก็ตั้งได้ เพราะบางพื้นที่มีกฎระเบียบสั่งห้ามอย่างเคร่งครัด เจียงเทียนจึงเรียกหน้าจอแสดงรายการสินค้าในร้านค้าของระบบขึ้นมาดู เพื่อลองหาว่ามีไอเทม หรือที่เรียกว่า สิ่งของวิเศษทับศัพท์ ชิ้นไหนที่จะช่วยเขาได้บ้าง