บทที่ 319 เท่สุดๆ ไปเลย

“ผมมาตั้งแผงอยู่ที่นี่ ตอนนี้ยังไม่ต้องต่อคิว ใครอยากทานรีบมาเลยนะครับ!”

ประโยคนี้ของเจียงเทียนเปรียบเสมือนระเบิดที่ถูกโยนลงมากลางอากาศ มันจุดชนวนบรรยากาศในกลุ่มให้เดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา

“เชี่ย? ซินย่วนต้าตูฮุ่ย? จริงดิ? ผม ปานจวน หรือที่เรียกว่าทำงานหาเงินอย่างเหน็ดเหนื่อย อยู่ที่ชั้น 23 ของตึกนี้พอดีเลย!”

“ระบบนำทางบอกว่าขี่รถแค่สิบนาที! เถ้าแก่เจียงรอผมก่อนนะ ผมจะพากระเพาะที่หิวโซมาสามวันบุกไปหาเดี๋ยวนี้แหละ!”

“??? ผมเพิ่งตื่นแล้วตาฝาดไปหรือเปล่า? เถ้าแก่เจียงออกมาตั้งแผงลอยอีกแล้วเหรอ?”