บทที่ 405 ไฟยังไม่ได้ที่!

การพัฒนาเมืองหนานเฉิงกำลังต้องการลูกค้ารายใหญ่อย่างร่วนเหยาจง! ร่วนเหยาจงคือปลาตัวใหญ่ที่คณะผู้บริหารเมืองหนานเฉิงหมายตาไว้ ใครบ้างไม่รู้ว่าร่วนเหยาจงร่ำรวยแค่ไหน ทรัพย์สินที่มีอยู่นับไม่ถ้วน และธุรกิจในต่างประเทศนั้นครอบคลุมไปทั่วโลก ท่านผู้ใหญ่ท่านนี้มีงานอดิเรกเพียงอย่างเดียว คือรักการกินและเป็นคนช่างเลือกในการกิน ต้องเอาใจท่านให้ได้ถึงจะมีโอกาสได้รับเงินลงทุน จิ้งจวีหูจึงได้รับภารกิจสำคัญในการคว้าโอกาสการลงทุนนี้มาให้ได้ แต่ทว่า...

นอกจากใบหน้าของร่วนเหยาจงจะดูไม่สบอารมณ์แล้ว ท่าทางของเขายังเย็นชาอีกด้วย เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธเคืองอย่างหนัก ดูท่าแล้วท่านผู้ใหญ่ท่านนี้ไม่พอใจงานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้อย่างมาก สมาชิกทีมบริหารเมืองหนานเฉิงต่างก็เหงื่อตกไปตามกัน

“เกิดอะไรขึ้น? อาหารของจิ้งจวีหูรสชาติดีมาโดยตลอด เป็นภัตตาคารอันดับหนึ่งของเมืองหนานเฉิงแท้ๆ ทำไมถึงไม่ถูกตาร่วนเหยาจงล่ะ?”

“ท่านผู้ใหญ่ท่านนี้ช่างเลือกจริงๆ” อย่างไรก็ตาม คำวิจารณ์เหล่านั้นทำได้เพียงเก็บไว้ในใจเท่านั้น ไม่มีใครกล้าไปพูดต่อหน้าท่านผู้ใหญ่ท่านนี้ตรงๆ

นอกจากคณะผู้บริหารเมืองที่มาหวังดึงเงินลงทุนแล้ว ยังมีกลุ่มนักธุรกิจผู้มีอิทธิพลอีกกลุ่มหนึ่ง พวกเขามางานวันเกิดนี้ก็เพราะหวังจะผูกมิตร และหวังว่าท่านผู้ใหญ่จะชี้แนะแนวทางให้ แต่ในเวลานี้? ในเมื่อร่วนเหยาจงไม่พอใจ ใครจะกล้าออกหน้าไปเป็นเป้าให้เขาเล็งอีกล่ะ? นั่นไม่เท่ากับเอาตัวไปให้เขาเล่นงานหรือ?