บทที่ 59 ปลดล็อกเมนูใหม่: ขนมกุ้ยฮวา

เวลาประมาณเจ็ดโมงเช้า เจียงเทียนขนย้ายวัตถุดิบทั้งหมดเข้ามาในบ้าน

ในวันหยุดแบบนี้ หลินหว่านชิงและตั่วตั่วจะตื่นค่อนข้างสาย ปกติจะเกือบเก้าโมงถึงจะเริ่มขยับตัวกัน

ดังนั้นเขายังพอมีเวลาเหลือเฟือ

เมื่อแกะถุงบรรจุภัณฑ์ออก ผักข้างในนั้นสดมากจริงๆ ยังมีหยดน้ำค้างเกาะอยู่ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งเก็บมาจากสวนได้ไม่นาน สดกว่าที่เขาไปหาซื้อเองตามตลาดสดเสียอีก

ขอเพียงวัตถุดิบสดใหม่ โดยพื้นฐานแล้วก็ยากที่จะทำออกมาให้อร่อยไม่ได้

ขนมกุ้ยฮวาความจริงแล้วมีหลากหลายประเภท แต่ละท้องถิ่นก็มีกรรมวิธีการทำที่แตกต่างกันไป

อย่างเช่น ขนมกุ้ยฮวาดั้งเดิม, ขนมกุ้ยฮวาสีใส, ขนมกุ้ยฮวาเย็นผสมงา, ขนมกุ้ยฮวากะทิ และอีกมากมาย...

เจียงเทียนเลือกทำขนมกุ้ยฮวาแบบดั้งเดิม วัตถุดิบที่ต้องใช้ได้แก่ แป้งข้าวเหนียว, แป้งข้าวเจ้า, น้ำตาลทรายขาว, น้ำมันพืช และดอกกุ้ยฮวาเชื่อมน้ำตาล

ความจริงแล้วกระบวนการทำขนมกุ้ยฮวาไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย หรือจะบอกว่าง่ายมากก็ได้

แต่มันต้องอาศัยเทคนิคที่ละเอียดอ่อนเป็นพิเศษ

เริ่มจากการร่อนแป้งข้าวเหนียวและแป้งข้าวเจ้าให้เข้ากัน ใส่ลงในชามใบใหญ่ จากนั้นค่อยๆ เทน้ำตาลทรายและน้ำลงไป

น้ำนั้นห้ามเทพรวดเดียวหมด แต่ต้องค่อยๆ เติมลงไปทีละนิด

ขั้นตอนนี้คือบททดสอบเทคนิคอย่างแท้จริง น้ำห้ามเติมเร็วเกินไป มิฉะนั้นแป้งจะจับตัวเป็นก้อนได้ง่าย

หลังจากเติมน้ำแล้ว ให้คนไปในทิศทางเดียวกัน ยิ่งใช้เวลาคนนานเท่าไหร่ แป้งก็จะยิ่งนุ่มและเหนียวมากขึ้นเท่านั้น

คนจนกระทั่งเนื้อแป้งเนียนละเอียดเป็นเนื้อครีม จึงใส่น้ำมันลงไปเล็กน้อยแล้วคนต่อ

เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนนี้ ก็สามารถเทลงในแม่พิมพ์ได้เลย

ที่บ้านไม่มีแม่พิมพ์มืออาชีพ เจียงเทียนจึงกดซื้อจากร้านค้าของระบบโดยตรง ราคาไม่แพง ใช้แค่ 200 คะแนนระบบเท่านั้น

ถ้าทำกินเองที่บ้านแล้วไม่มีแม่พิมพ์ ความจริงจะใส่ในกล่องอาหารเลยก็ได้ผลลัพธ์ไม่ต่างกัน

เมื่อเทลงแม่พิมพ์เสร็จ ก็ยกขึ้นซึ้งนึ่งเตรียมเปิดไฟนึ่งได้เลย

เวลาประมาณ 20 นาทีคือช่วงที่เหมาะสมที่สุด!

ระหว่างที่รอ เจียงเทียนก็ถือโอกาสทำอาหารเช้าไปด้วย

เมื่อก่อนตอนที่ทำกับข้าวไม่เป็น เจียงเทียนรู้สึกว่าการเข้าครัวมันยุ่งยากและยากลำบากมาก

แต่ความจริงพอทำเป็นแล้ว ถึงได้รู้ว่ามันก็แค่นั้นเอง

20 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เจียงเทียนเปิดฝาซึ้งนึ่งออก กลิ่นหอมหวานก็พุ่งเข้าปะทะจมูก เป็นกลิ่นที่ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและสบายใจอย่างบอกไม่ถูก

เขาหยิบแม่พิมพ์ออกมาจากซึ้งนึ่ง แกะขนมออกมาวางไว้บนแผ่นฟิล์มถนอมอาหาร

จากนั้นก็โรยดอกกุ้ยฮวาเชื่อมลงไปแล้วเริ่มลงมีดตัดเป็นชิ้นๆ

เจียงเทียนกะไว้ว่า ขนมกุ้ยฮวาจะขายชุดละ 12 หยวน

ราคานี้ถือว่าปานกลาง ไม่แพงและไม่ถูกจนเกินไป

ในเมื่อรสชาติของเรามาถึงขั้นนี้ ต่อให้ขายชุดละ 20 หยวน เจียงเทียนก็เชื่อว่าต้องมีคนซื้อถล่มทลายแน่นอน

แต่พอมาคิดดูว่ากลุ่มลูกค้าหลักของเขาคือเหล่านักศึกษาและคนทำงาน ซึ่งมีค่าครองชีพไม่มากนัก เงินเดือนยังต้องเอาไปเลี้ยงดูครอบครัว จึงไม่อยากตั้งราคาให้สูงเกินไป

เมื่อเจียงเทียนยกจานออกมา กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกกุ้ยฮวาก็อบอวลไปทั่วทั้งห้อง เพียงไม่นานก็ปลุกให้เจ้าตัวแสบทั้งสองที่กำลังหลับใหลตื่นขึ้นเพราะความหิว

ตั่วตั่วเดินออกมาก่อนเป็นคนแรก เมื่อคืนเธอนอนค่อนข้างเร็ว เช้านี้จึงดูสดใสมีพลังมาก

ตั่วตั่วสวมชุดนอนการ์ตูนสีชมพู เดินมาถึงห้องรับแขกเธอก็เริ่มสูดจมูกฟุดฟิด จากนั้นก็ตะโกนบอกร่างที่กำลังวุ่นวายอยู่ในครัวว่า "ปะป๊า~ กลิ่นอะไรหอมจังเลยคะ!"

เจียงเทียนหันกลับมายิ้มให้ "ตั่วตั่วตื่นแล้วเหรอคะ? รีบไปล้างหน้าแปรงฟันเตรียมตัวทานข้าวเร็วลูก"

ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงกว่า หลินหว่านชิงก็เดินตามออกมาจากห้องนอนด้วยความตื่นเต้น "สามีคะ คุณทำอะไรอีกน่ะ? กลิ่นดอกกุ้ยฮวาหอมฟุ้งเลย!"

เจียงเทียนชี้ไปที่ขนมกุ้ยฮวาบนโต๊ะอาหารแล้วพูดอย่างภูมิใจ "ขนมกุ้ยฮวาครับ! รีบไปล้างหน้ามาลองชิมดูสิว่าเป็นยังไงบ้าง!"

"ว้าว! ขนมกุ้ยฮวา!" หลินหว่านชิงอุทานด้วยความประหลาดใจ "สามีคะ คุณเก่งเกินไปแล้วนะ! ขนาดขนมกุ้ยฮวาก็ยังทำเป็นด้วย!!!"

เจียงเทียนถ่อมตัวตอบว่า "ความจริงทำขนมกุ้ยฮวาน่ะง่ายมากครับ"

"แต่นั่นก็เก่งมากแล้วไม่ใช่เหรอคะ?" หลินหว่านชิงยิ้มจนตาหยี "สามีบ้านอื่นทำไมไม่เห็นคิดจะทำขนมกุ้ยฮวาให้ภรรยากินบ้างเลยนะ? มีแต่สามีบ้านฉันนี่แหละที่ทำให้กิน! ตั่วตั่วว่าจริงไหมลูก?"

ตั่วตั่วพยักหน้ารัวๆ "อื้อๆ! เพื่อนที่โรงเรียนหนูทุกคนบอกว่าปะป๊าเก่งที่สุดเลยค่ะ!"

เมื่อเผชิญกับการอวยจากภรรยาและลูกสาว มันก็ช่วยเติมเต็มความภาคภูมิใจในตัวเองของเจียงเทียนได้เป็นอย่างดี

นี่โดนปั่นหัวอีกแล้ว!!

โดนปั่นหัวอีกแล้วสิเนี่ย!!!

แต่มันรู้สึกดีชะมัด!!

ถึงขั้นรู้สึกว่าอยากจะมอบชีวิตให้พวกเธอเลยทีเดียว!!!

ถึงจะแอบฟินอยู่ในใจ แต่เจียงเทียนก็ยังคงวางสีหน้าเรียบเฉยและพูดอย่างสุขุมว่า "งั้นเหรอ? ไว้คราวหลังปะป๊าจะห่อไปฝากเพื่อนๆ ที่โรงเรียนด้วยนะจ๊ะ"

สองแม่ลูกไปล้างหน้าแปรงฟันพร้อมกัน เจ้าตัวเล็กห่วงสวยมาก ยืนยันว่าจะต้องส่องกระจกให้ได้ เจียงเทียนเลยต้องไปยกเก้าอี้มาวางให้เธอ

ตั่วตั่วจึงปีนขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ อยู่ในเฟรมเดียวกับหลินหว่านชิงในกระจก

ทั้งคู่สมกับเป็นแม่ลูกกันจริงๆ ท่วงท่าช่างพร้อมเพรียงกันอย่างน่าประหลาด ทั้งตอนแปรงฟัน บ้วนปาก และล้างหน้า

หลังจากล้างหน้าเสร็จ หลินหว่านชิงก็อุ้มตั่วตั่วพุ่งมาที่โต๊ะอาหารทันที เธอไม่ชายตามองอาหารเช้าอย่างอื่นของเจียงเทียนเลย สายตาจ้องเขม็งไปที่ขนมกุ้ยฮวาอย่างเดียว

ขนมกุ้ยฮวาเพิ่งออกจากซึ้งนึ่งได้ไม่นาน ยังมีไอความร้อนลอยกรุ่นอยู่ ตั่วตั่วยื่นมือเล็กๆ เข้าไปปุ๊บก็สะดุ้งร้อง "อุ๊ย" แล้วหดมือกลับเพราะความร้อนทันที

"หม่าม้าคะ~ ร้อนจังเลย!"

"เดี๋ยวหม่าม้าเป่าให้ค่ะ! พู่ว~ พู่ว~ ลองใหม่สิคะ หายร้อนหรือยัง"

ขนมกุ้ยฮวาในจานดูเหมือนอัญมณีสีขาวนวล ทรงสี่เหลี่ยมเป๊ะสวยงาม ซึ่งเป็นอานิสงส์จากทักษะการใช้มีดอันล้ำเลิศของเจียงเทียน ขอบทุกด้านเรียบเนียนราวกับถูกวัดด้วยไม้บรรทัด

บนผิวขนมที่เนียนละเอียดและอบอุ่น เจียงเทียนโรยดอกกุ้ยฮวาสีเหลืองทองกระจายเป็นจุดๆ อย่างสวยงาม

ตั่วตั่วลองยื่นมือออกไปอีกครั้ง เมื่อพบว่าไม่ร้อนแล้ว มือเล็กๆ ก็หยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นแล้วส่งเข้าปาก

กัดไปเพียงคำเดียว รสสัมผัสนุ่มเหนียวหอมหวานก็กระจายไปทั่วร่องฟันในทันที

กลิ่นหอมของข้าว กลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวา และความหวานของน้ำตาลทรายขาวสอดประสานกันได้อย่างลงตัว ชวนให้เคลิบเคลิ้มยิ่งนัก

"อื้อๆๆ!!!" ตั่วตั่วเบิกตากว้างแล้วพูดว่า "ปะป๊า~ ขนมกุ้ยฮวานี่อร่อยเกินไปแล้วค่ะ!!"

เจียงเทียนลูบหัวลูกสาว "อร่อยใช่ไหมคะ? ภรรยาจ๋า คุณเองก็รีบชิมดูสิครับ"

"ค่ะ!"

หลินหว่านชิงหยิบขึ้นมาหนึ่งชิ้นเพื่อลิ้มรส ที่มุมปากปรากฏรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ แววตาสดใสขึ้นมาทันที "อร่อยมากค่ะ!"

วินาทีที่เข้าปาก ความเหนียวนุ่มและความหอมหวานสะท้อนรับกันอย่างยอดเยี่ยม ความนุ่มนวลของแป้งข้าวเหนียว ความหอมกรุ่นของดอกกุ้ยฮวา และความหวานฉ่ำของน้ำตาล ทุกอย่างหลอมรวมเข้าด้วยกันจนหยุดกินไม่ได้จริงๆ!

"อันนี้คุณกะจะเอาไปวางขายด้วยไหมคะ?" หลินหว่านชิงเลิกคิ้วถาม

"ใช่ครับ!" เจียงเทียนพยักหน้า "ผมกะว่าจะขายชุดละ 12 หยวน ภรรยาคิดว่ายังไงครับ?"

หลินหว่านชิงเห็นด้วย "ไม่แพงหรอกค่ะ ขนมกุ้ยฮวาตามแผงลอยส่วนใหญ่ราคาก็ประมาณนี้ ถือว่าสมเหตุสมผลมากแล้ว"

สาคูมะม่วงส้มโอที่แพงก็เพราะต้นทุนมันสูง

แต่ขนมกุ้ยฮวานี่ความจริงต้นทุนต่ำมาก อย่างปริมาณหนึ่งกล่องที่เจียงเทียนทำ ต้นทุนความจริงยังไม่ถึง 2 หยวนด้วยซ้ำ

เจียงเทียนเองก็ลองชิมไปชิ้นหนึ่ง รสชาติใช้ได้จริงๆ

จานนี้ทำกินเอง การจัดวางเลยไม่ได้ประณีตมากนัก แต่ถ้าทำขายลูกค้า เขาจะทำให้ดูพรีเมียมกว่านี้

วันนี้เป็นวันหยุด ธุรกิจต้องขายดีแน่นอน เจียงเทียนมีความรู้สึกสังหรณ์ใจว่า ขนมกุ้ยฮวาในวันนี้ต้องขายดิบขายดีถล่มทลายแน่!

ถ้าปล่อยให้มันเย็นตัวลงจนเย็นเจี๊ยบ ก็น่าจะยิ่งอร่อยขึ้นไปอีก เพราะช่วงนี้อากาศอบอ้าว ลูกค้าหลายคนคงไม่ชอบทานขนมหวานที่ร้อนเกินไปนัก

พอมื้อเช้าจบลง เจียงเทียนก็เริ่มลงมือทำงานต่อทันทีแบบไม่หยุดพัก!

ตอนนี้ของที่ต้องทำในแต่ละวันมีเยอะเกินไป เจียงเทียนรู้สึกว่าเวลาไม่พอใช้เอาเสียเลย หลินหว่านชิงจึงรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยส่วนตัวของเขาอย่างเต็มตัว

ทั้งคู่ยังถือโอกาสคุยเรื่องโต่วอินไปด้วย วิดีโอของหลินหว่านชิงตัดต่อเสร็จเรียบร้อยแล้ว กะว่าจะลงโพสต์ในคืนนี้......