บทที่ 78 ลงไลฟ์แล้วนะเพื่อนๆ ฉันจะกินล่ะ!

ตู้เวยเมื่อได้ของมาแล้ว ก็รีบกลับไปที่รถทันที

เธอแทบจะรอชิมรสชาติไม่ไหวแล้ว

แต่ละอย่างล้วนกระตุ้นความอยากอาหารของเธอทั้งนั้น

ในฐานะบล็อกเกอร์รีวิวร้านอาหารมืออาชีพ ตู้เวยมีความเชี่ยวชาญในแวดวงของอร่อยเป็นพิเศษ

ตู้เวยหันหน้าเข้าหากล้องแล้วพูดว่า "เพื่อนๆ แค่ดมกลิ่นหอมนี้ ฉันก็รู้เลยว่ารสชาติต้องไม่ธรรมดาแน่!"

"มิน่าล่ะถึงมีคนต่อคิวเยอะขนาดนี้ มันต้องมีเหตุผลแน่นอน!"

"ต่อไป พวกเรามาเริ่มชิมจากข้าวผัดกันก่อนเลย!"

ตู้เวยเปิดกล่องข้าวผัดออกเป็นอันดับแรก กลิ่นหอมเข้มข้นกลมกล่อมก็พุ่งทะลวงเข้าจมูกอย่างรวดเร็ว ปลุกต่อมรับรสให้ตื่นตัวขึ้นมาในพริบตา

ข้าวทุกเม็ดเคลือบด้วยความมันวาวที่พอเหมาะพอเจาะ เมื่อตักขึ้นมาหนึ่งช้อนส่งเข้าปาก ข้าวก็มีความเด้งสู้ฟัน ถูกห่อหุ้มด้วยความหอมของไข่อย่างแนบแน่น รสชาติเค็มมันหอมกรุ่นระเบิดขึ้นบนปลายลิ้นในทันที

ผักกวางตุ้งที่หวานกรอบ ไข่ไก่ที่นุ่มละมุน รสชาติของวัตถุดิบต่างๆ ผสมผสานสอดประสานกัน ทำให้คนกินหยุดไม่ได้

หลังจากกลืนลงไป รสสัมผัสยังคงอวลอยู่นาน ในปากยังคงหลงเหลือรสชาติที่กลมกล่อม ทำให้ตู้เวยอดไม่ได้ที่จะตักข้าวเข้าปากติดๆ กันอีกหลายคำ

ในหน้าจอไลฟ์สด เมื่อมองดูท่าทางที่ตู้เวยกำลังสวาปามอย่างเอร็ดอร่อย ผู้ชมต่างก็ฮือฮากันยกใหญ่

โดยเฉพาะผู้ชมที่คุ้นเคยกับเธอดีต่างก็รู้ว่า ไม่ว่าตู้เวยจะไปกินที่ร้านไหน ระหว่างกิน เธอจะคอยอธิบายให้ทุกคนฟังเสมอว่าร้านนี้ใช้วัตถุดิบอะไร รสชาติเป็นยังไง

แต่ทำไมล่ะ มากินอาหารแผงลอยริมทาง กลับเงียบกริบไม่ยอมพูดอะไรเลย?

"ทำไมเวยเวยไม่พูดอะไรเลยล่ะ? สรุปว่ามันอร่อยหรือเปล่า?"

"เรื่องนี้ยังต้องถามอีกเหรอ? ดูสีหน้าเคลิบเคลิ้มของสตรีมเมอร์ก็รู้แล้วว่าต้องอร่อยแน่ๆ ข้าวผัดของเถ้าแก่เจียงนี่ไม่มีที่ติจริงๆ"

"พวกที่หาว่าฉันเป็นหน้าม้าไปไหนแล้วล่ะ? สตรีมเมอร์ก็เป็นหน้าม้าด้วยหรือเปล่าฮะ?"

"รีบชิมหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงของเถ้าแก่เจียงเร็วเข้า ฉันชอบหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงที่สุดเลย"

"ของพวกนี้หน้าตาดูดีมากเลย ต้องอร่อยมากแน่ๆ"

ตู้เวยไม่พูดไม่จา เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าว

จนกระทั่งกินข้าวผัดไปได้ครึ่งกล่อง เธอถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังไลฟ์สดอยู่

แล้วท่ากินเมื่อกี้ล่ะ??

ตู้เวยหน้าแดงซ่านในพริบตา

ข้าวผัดนี่อร่อยเกินไปแล้ว

อร่อยจนเธอถึงกับยกกล่องขึ้นมาพุ้ยข้าวเข้าปากเลย

อ๊ากกก!

ภาพลักษณ์กุลสตรีของฉัน!

ตู้เวยกระแอมเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วน "ข้าวผัดนี่รสชาติดีมากจริงๆ ค่ะ ฉันเลยอดใจไม่ไหว กินเพลินไปสองสามคำ"

???

ผู้ชมในไลฟ์สดส่งเครื่องหมายคำถามมาเป็นพรวน

สองคำ?

แน่ใจนะว่าสองคำ ไม่ใช่สิบคำ?

"เรามาลองชิมหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงนี่กันต่อดีกว่าค่ะ หน้าตาดูดีทีเดียวเลยนะ"

ตู้เวยรีบเปลี่ยนเรื่อง เปิดฝากล่องหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงออก

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงถูกหั่นเป็นทรงสี่เหลี่ยมพอดีคำ สีสันแดงเป็นเงายั่วน้ำลาย ราวกับทับทิมที่ถูกสลักเสลามาอย่างประณีต ส่องประกายแวววาวภายใต้แสงไฟอ่านหนังสือในรถ

แถมกลิ่นยังหอมแบบต้นตำรับสุดๆ!

ตู้เวยถึงได้รู้ว่าผู้ชมในไลฟ์สดไม่ได้โม้เลย

กลิ่นหอมนี้ ต้องหอมกว่าของอี้เซียงเก๋ออย่างแน่นอน!

มิน่าล่ะเถ้าแก่ของอี้เซียงเก๋อถึงอยากมาทาบทามเถ้าแก่เจียง!

ทนไม่ไหวแล้ว!

ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

ตู้เวยหยิบตะเกียบคีบขึ้นมาหนึ่งชิ้น เนื้อที่สั่นดึ๋งๆ ราวกับว่าแค่ใช้แรงนิดเดียวก็พร้อมจะขาดออกจากกัน

เมื่อใส่เข้าปาก หนังที่นุ่มหนึบแค่เม้มปากเบาๆ ก็ละลายแล้ว

ตามมาด้วยกลิ่นเนื้อหอมกรุ่นที่คลุกเคล้ากับน้ำซอสรสกลมกล่อม ระเบิดความอร่อยบนปลายลิ้นในทันที

ส่วนที่เป็นมันหมูนั้นละลายในปาก กลิ่นหอมของน้ำมันแตกซ่านไปทั่วไรฟัน แต่กลับไม่รู้สึกเลี่ยนเลยแม้แต่น้อย ทิ้งไว้เพียงความหอมอบอวลและความพึงพอใจอย่างเต็มเปี่ยม จนแทบอยากจะกลืนลิ้นตัวเองลงไปด้วย

ส่วนที่เป็นเนื้อแดงก็ยิ่งทำให้ตู้เวยประหลาดใจ รสชาติซึมลึกเข้าเนื้อ เนื้อนุ่มชุ่มฉ่ำไม่แห้งกระด้าง แถมยังดูดซับน้ำซอสไว้เต็มเปี่ยม เวลาเคี้ยวกลิ่นหอมก็ฟุ้งกระจาย

กลิ่นเนื้อ กลิ่นซอส และกลิ่นของเครื่องเทศต่างๆ เรียงร้อยไล่ระดับกันอย่างลงตัว กลมกล่อมและยาวนาน

ตู้เวยอยากจะหยุดเวลาไว้ตรงนี้ซะจริงๆ

เมื่อกลืนลงไปแล้ว ในลำคอยังคงมีรสสัมผัสอวลอยู่ยาวนาน มีความหวานละมุนบางๆ กระเพื่อมไหว ชวนให้คิดถึงจนหยุดไม่ได้ ต้องกินต่อคำแล้วคำเล่า

แย่แล้ว!

ตู้เวยทนไม่ไหวอีกแล้ว

กินเข้าไปชิ้นแล้วชิ้นเล่า

ราวกับว่าในโลกอันกว้างใหญ่นี้ เหลือเพียงแค่หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงทรงสี่เหลี่ยมนี้เท่านั้น

ภาพลักษณ์กุลสตรีงั้นเหรอ?

ไม่ๆๆ!

จะไปสำคัญเท่าการได้กินให้สะใจในตอนนี้ได้ยังไง?

"สตรีมเมอร์อยู่ไหม? ทำไมไม่พูดอะไรอีกล่ะ?"

"ฉันติดตามเวยเวยมาตั้งนาน เพิ่งจะเคยเห็นเธอเป็นแบบนี้ครั้งแรกเลย"

"อ๊ากกก ฉันก็อยากกิน! ดูเวยเวยกินแล้วน่าอร่อยจัง หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงนี่ต้องอร่อยชัวร์!"

"บาปกรรมแท้ๆ! หิวจนฉันต้องรื้อตู้เย็นตั้งนาน สุดท้ายได้กินขิงไปครึ่งแง่งแก้ขัด!"

"ขอถามหน่อย ถ้าฉันไปตอนนี้ ยังจะซื้อทันไหม? เถ้าแก่กลับกี่โมง?"

"ตัดใจเถอะคอมเมนต์บน เถ้าแก่เจียงขายดีมากนะ กว่าเธอจะไปถึงของก็คงหมดแล้ว แนะนำให้พรุ่งนี้มาแต่หัววันดีกว่า!"

หลังจากกินหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงติดกันไปถึงสามชิ้น ในหัวของตู้เวยก็เหลือเพียงคำว่า: สะใจ!

วินาทีนี้ เธอถึงกับลืมไปแล้วว่าตัวเองกำลังไลฟ์สดอยู่ เธอรีบคว้าสาคูมะม่วงส้มโอมาต่อทันที

กลิ่นผลไม้สดชื่นลอยฟุ้งกระจาย กลิ่นหอมหวานของมะม่วงนำร่องมาก่อน เนื้อผลไม้เนียนนุ่มละมุน ตามมาติดๆ ด้วยรสเปรี้ยวอมหวานของเนื้อส้มโอที่ช่วยตัดเลี่ยนความหวานของมะม่วงได้เป็นอย่างดี

สาคูนุ่มหนึบสู้ฟัน คลุกเคล้ากับความหอมมันกลมกล่อมของนมมะพร้าว รสชาติทั้งสามผสมผสานกันในช่องปากอย่างลงตัว มีมิติหลากหลาย

พอดูดเข้าไปอึกหนึ่ง ก็รู้สึกเย็นชื่นใจคลายเลี่ยน เป็นเครื่องดื่มเย็นๆ ที่ขาดไม่ได้ในฤดูร้อนอันอบอ้าว

หลังจากกินอิ่มดื่มหนำแล้ว ก็ตบท้ายด้วยขนมกุ้ยฮวาสักชิ้นเพื่อล้างปาก

ดอกกุ้ยฮวาเชื่อมที่เจียงเทียนเลือกใช้มีคุณภาพดีมาก กลิ่นหอมฟุ้ง ตอนที่เปิดฝาออก กลิ่นหอมสดชื่นเป็นธรรมชาติของดอกกุ้ยฮวาก็พุ่งกระจายออกมาในทันที แถมยังแฝงความหวานฉ่ำจากการนำไปนึ่งไว้อีกด้วย

พอกัดเข้าไปหนึ่งคำ แป้งข้าวเหนียวที่นุ่มหนึบก็เบาสบายราวกับปุยเมฆ กลิ่นหอมเข้มข้นของดอกกุ้ยฮวาแฝงความหวานละมุนแผ่ซ่านไปทั่วช่องปาก

กลิ่นหอมของดอกกุ้ยฮวาทุกอณูหลอมรวมเข้ากับความนุ่มหนึบของข้าวเหนียวได้อย่างไร้ที่ติ หวานแต่ไม่เลี่ยน และที่สำคัญที่สุดคือ เถ้าแก่ยังจงใจนำไปแช่เย็นในกล่องเก็บความเย็นอีกด้วย

ขนมกุ้ยฮวาที่ผ่านการแช่เย็น จะมีความยืดหยุ่นมากขึ้น และทำให้กลิ่นของดอกกุ้ยฮวาสดชื่นมากยิ่งขึ้นด้วย

กลิ่นหอมไหลรินลงคอ ชื่นใจสุดๆ ทำให้คนกินรู้สึกราวกับว่ากำลังยืนอยู่ท่ามกลางสวนดอกกุ้ยฮวาในฤดูใบไม้ร่วง

คราวนี้ตู้เวยยอมรับอย่างศิโรราบแล้วจริงๆ

เชื่อฟังคำเตือนเพื่อน กินอิ่มนอนหลับจริงๆ ด้วย

ถ้าซื้อแค่ข้าวผัดไปกล่องเดียว ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองจะต้องพลาดอะไรไปบ้าง!

ข้าวผัด หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง สาคูมะม่วงส้มโอ ขนมกุ้ยฮวา

เมนูทั้งสี่อย่างนี้ ตู้เวยหาที่ติไม่ได้เลยสักนิดเดียว

แต่ละอย่างมันอร่อยเกินไปแล้ว!

พอได้สติกลับมา ตู้เวยก็เช็ดปาก พูดด้วยความรู้สึกยังกินไม่อิ่มว่า "สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุดคือขนมกุ้ยฮวากับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงค่ะ เพื่อนๆ ถ้าทุกคนจะมากินข้าวผัดเหล่าเจียงล่ะก็ ห้ามพลาดสองเมนูนี้เด็ดขาดเลยนะคะ!"

"ข้าวผัดก็สมกับที่เป็นเมนูชูโรงของข้าวผัดเหล่าเจียงจริงๆ ค่ะ ไม่เหมือนกับข้าวผัดที่ฉันเคยไปกินมาเลยสักนิด!"

"สรุปสั้นๆ เลยนะคะ ราคานี้มันคุ้มค่าเกินราคามากๆ!"

"เถ้าแก่ใช้วัตถุดิบอย่างซื่อสัตย์มาก ฉันกินแล้วรู้เลยว่าของทุกอย่างสดใหม่มาก!"

"ไม่ได้พูดเกินจริงเลยนะคะ อย่าว่าแต่เอาไปขายในภัตตาคารหรูเลย ต่อให้เอาไปไว้ในร้านอาหารธรรมดาๆ อาหารพวกนี้เก็บเงินสัก 200 หยวน ก็คงขายดีจนร้านแตกทุกวันแน่ๆ!"

"ลงไลฟ์แล้วนะเพื่อนๆ ฉันจะกินล่ะ!"

พูดจบ ไม่รอให้ผู้ชมในไลฟ์สดตั้งตัว ตู้เวยก็ปิดไลฟ์ทันที จากนั้นก็ยกกล่องข้าวผัดขึ้นมาพุ้ยเข้าปาก...