บทที่ 79 ไอศกรีมทำเองระดับเต็มเปี่ยม

หอพักว่างไห่

วันนี้เนื่องจากไม่ได้ไปที่ถนนสายอาหาร จึงเตรียมของมาค่อนข้างเยอะ

จนกระทั่งถึงเวลาตีสอง ของทุกอย่างถึงได้ขายจนหมดเกลี้ยง

ลูกค้าหลายคนอาลัยอาวรณ์ บางคนถึงขนาดพกข้าวสวยมาจากบ้าน เพื่อให้เจียงเทียนทำข้าวผัดให้สักกล่อง

สำหรับคำขอที่สมเหตุสมผล เจียงเทียนก็พยายามตอบสนองให้อย่างเต็มที่

ยุ่งวุ่นวายจนถึงเวลาตีสองครึ่ง เจียงเทียนถึงได้ส่งลูกค้าคนสุดท้ายกลับไป

หลี่ต้าลี่ที่อยู่ข้างๆ ซุกมือทั้งสองข้างไว้ในแขนเสื้อ เอาหมวกปิดหน้าแล้วหลับไปเลย

เจียงเทียนปลุกเขาให้ตื่น จากนั้นก็ขี่รถสามล้อเครื่องจากไป

สายลมยามค่ำคืนพัดโชยเบาๆ นำพาความเย็นสบายมาให้ ทำให้รู้สึกสดชื่นปลอดโปร่ง

เมื่อกลับถึงบ้าน ก็เกือบจะตีสามแล้ว

พรุ่งนี้เป็นวันจันทร์ ตั่วตั่วต้องไปโรงเรียน จึงเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ

เจียงเทียนเดินย่องเบาๆ พยายามลงน้ำหนักเท้าให้เบาที่สุด

อาจจะเป็นเพราะเหนื่อยมาทั้งวัน หลินหว่านชิงจึงไม่สะดุ้งตื่น

เจียงเทียนมุดเข้าใต้ผ้าห่ม แล้วสวมกอดเอวของเธออย่างแผ่วเบา

"อื้อ..."

เธอครางเบาๆ แม้จะยังอยู่ในห้วงนิทรา แต่ก็พลิกตัวซุกเข้าสู่อ้อมอกของเจียงเทียนตามสัญชาตญาณ

ทั้งสองโอบกอดกันเข้าสู่นิทรา...

......

วันรุ่งขึ้น ยามเช้าตรู่

เมื่อคืนยุ่งจนดึกดื่น กว่าจะตื่นในเช้าวันนี้ ก็ปาเข้าไปสิบโมงเช้าแล้ว

เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา: [ความคืบหน้าภารกิจปัจจุบัน: จำหน่ายขนมกุ้ยฮวา 300 ชิ้น ความคืบหน้าปัจจุบัน 269/300!]

ยังขาดอีกแค่สามสิบชิ้น คืนนี้ทำสำเร็จแน่นอน

ไม่รู้ว่าจะปลดล็อกอะไรได้อีก เจียงเทียนตั้งหน้าตั้งตารอคอยเป็นอย่างมาก

ปัจจุบัน รายได้ต่อวันของเขานั้นเกินกว่าที่หลายคนจะจินตนาการได้

อย่างเช่นเมื่อคืน เขาขายข้าวผัดไปทั้งหมด 216 กล่อง ยอดขายคือ 1,944 หยวน

หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง 103 กล่อง ยอดขาย 2,060 หยวน

สาคูมะม่วงส้มโอ 106 แก้ว ยอดขาย 1,908 หยวน

ขนมกุ้ยฮวา 164 กล่อง ยอดขาย 1,968 หยวน

รวมยอดขายทั้งหมดคือ 7,880 หยวน

ส่วนต้นทุน น่าจะประมาณ 900 หยวน

กำไรเป็นกอบเป็นกำมาก ได้กำไรไปหกพันกว่าหยวน

ต้องรู้ไว้ว่า ร้านอาหารเล็กๆ ริมทาง ต่อให้ขายดี ยอดขายต่อวันก็ตกอยู่แค่สามสี่พันหยวนเท่านั้น

สิ่งที่ทำให้เจียงเทียนรู้สึกเสียดายก็คือ ยอดขายที่เยอะที่สุดในช่วงหลายวันนี้คือตอนฝนตกเมื่อวานซืน ยอดขายอยู่ที่ 9,556 หยวน

ขาดอีกนิดเดียวก็จะทะลุหมื่นหยวนแล้ว!

ยอดหนึ่งหมื่นหยวนราวกับเป็นกำแพงด่านหนึ่ง และเป็นความมุ่งมั่นในใจของเจียงเทียน

ถ้าเมื่อวานซืนไม่ติดตรงที่ถนนสายอาหารแจกขนมกุ้ยฮวาฟรีล่ะก็ ยอดขายทะลุหมื่นหยวนไปแน่นอน

ทว่า เจียงเทียนก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

การทะลุยอดหนึ่งหมื่นหยวนสำหรับเขาในตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

ถ้าราบรื่น วันนี้ก็คงทำได้!

"สามีคะ ตื่นแล้วเหรอ?"

เสียงของหลินหว่านชิงดังมาจากนอกห้อง

เจียงเทียนปิดหน้าต่างระบบในหัว พยักหน้าให้หลินหว่านชิง "อื้อๆ! ตั่วตั่วไปโรงเรียนแล้วเหรอครับ?"

หลินหว่านชิงเบ้ปาก "เจ้าตัวเล็กนี่ ดึงดันจะให้คุณไปส่งข้าวกลางวันให้ได้ ฉันขอเตือนคุณไว้ก่อนเลยนะ ห้ามซื้อไอศกรีมให้ลูกเด็ดขาด"

เจียงเทียนทั้งขำทั้งเอ็นดู ของโปรดของตั่วตั่วก็คือไอศกรีมกับไอติมนี่แหละ

"งั้นผมทำไอติมให้ลูกกินที่บ้านดีไหมครับ?"

หลินหว่านชิงชะงักไป

ที่บ้าน?

ทำไอติม?

ฟังดู... เหมือนฝันไปหน่อยไหม?

"บ้านเราไม่มีเครื่องทำไอศกรีมสักหน่อย จะทำได้ยังไงคะ?"

เจียงเทียนหัวเราะเบาๆ "ไอศกรีมหรือไอติมข้างนอก ก็เอาผงทำไอศกรีมเฉพาะมาผสมน้ำทั้งนั้นแหละครับ แต่ถ้าทำเองที่บ้าน เราใช้วัตถุดิบแท้ๆ กินแล้วก็ดีต่อสุขภาพแถมยังวางใจได้ด้วย"

"สามีคะ..." หลินหว่านชิงพูดด้วยความตกตะลึง "ทำไมฉันฟังดูเหมือนกำลังฝันอยู่เลยล่ะ?"

คุณบอกว่าจากคนที่ไม่เคยหยิบจับงานครัวเลย กลับทำข้าวผัดที่ชวนให้น้ำลายสอได้ แล้วยังบอกว่าเรียนมาจากในเน็ต ฉันก็เชื่อ

ผลคือหันหลังปุ๊บคุณก็ทำหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดง จนเถ้าแก่ของอี้เซียงเก๋อมาทาบทามคุณถึงที่ ฉันก็เริ่มรู้สึกว่ามันมีลับลมคมใน

ต่อมาก็สาคูมะม่วงส้มโอ ขนมกุ้ยฮวา มาเป็นชุดๆ แถมรสชาติยังเลิศล้ำทุกอย่าง ในหลังบ้านโต่วอินมีแต่คนเร่งให้คุณออกร้าน ฉันชักจะคิดว่ามันมหัศจรรย์เกินไปแล้ว

ตอนนี้ คุณดันบอกว่าจะทำไอติมเองที่บ้านอีก?

นี่ๆๆ

นี่ไม่ได้ฝันไปจริงๆ ใช่ไหม?

เจียงเทียนพูดว่า "ตั้งแต่ทำข้าวผัดเป็น ผมก็รู้สึกเหมือนจุดลมปราณเริ่นตูกระจวงสว่างวาบ ทำอะไรก็เข้ามือไปหมดเลยครับ"

ทำไอติมงั้นเหรอ?

หลินหว่านชิงครุ่นคิด

ตั่วตั่วชอบกินไอติมขนาดนั้น

ถึงจะตั้งกฎไว้ว่าให้อาทิตย์ละสองครั้ง

แต่เอาเข้าจริง แกอาจจะกินไปสามสี่ครั้งเลยด้วยซ้ำ

สู้ทำกินเองที่บ้าน ดีกว่าไปซื้อไอศกรีมที่ชงจากผงสำเร็จรูปข้างนอกตั้งเยอะ!

แต่ว่า จะทำไอติมกินเองที่บ้านได้ยังไง?

"แล้วต้องทำยังไงคะ?" หลินหว่านชิงถูกปลุกความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา ถ้าทำได้จริงๆ เธอก็อยากจะลองชิมดูสักหน่อย

"อืม..." เจียงเทียนทำท่าคิด "พอดีสองวันก่อนผมดูคลิปสอนทำในเน็ตมาน่ะครับ เดี๋ยวผมออกไปซื้อวัตถุดิบก่อนนะ"

"ดูในเน็ตมาอีกแล้วเหรอคะ?"

"ใช่ครับ! เดี๋ยวนี้อินเทอร์เน็ตพัฒนาไปตั้งไกล อย่าว่าแต่ของง่ายๆ อย่างไอศกรีมเลย คุณสามารถค้นหาคลิปสอนทำอาหารแปลกๆ ได้ตั้งเยอะแยะ"

"อย่างเช่นอะไรล่ะคะ?"

"แก้วมังกรผัดมันฝรั่งเส้น คุณเคยได้ยินไหม?"

"แบบนั้นมันจะกินได้เหรอคะ?"

"ใครจะรู้ล่ะครับ ยังมีไก่ตุ๋นทุเรียน, สตรอว์เบอร์รียำผักคาวตอง, สับปะรดผัดไข่เยี่ยวม้า, กล้วยหอมผัดมะระ..."

"พอแล้วๆ! ขืนพูดอีกฉันต้องอ้วกแน่! วันหลังคุณก็เพลาๆ การดูของพวกนี้ลงหน่อยนะ ฉันกลัวจริงๆ ว่าวันดีคืนดีคุณจะนึกครึ้มทำไก่ตุ๋นทุเรียนมาให้ฉันกิน"

"ผมว่าถ้าเป็นอย่างนั้น คุณป้าซ่งคงมาเคาะประตูถามว่าพวกเรากำลังตุ๋น..."

"ห้ามพูดคำนั้นนะ ฉันจะอ้วกมื้อเช้าออกมาอยู่แล้วเนี่ย"

หลังจากลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน เจียงเทียนก็ลงบันไดไป

ในหัวปรากฏหน้าต่างร้านค้าของระบบ เจียงเทียนค้นหาทักษะการทำไอศกรีมระดับเต็มเปี่ยม

ไม่นานเจียงเทียนก็หาจนเจอ ทักษะนี้อาจเป็นเพราะคนไม่ค่อยสนใจ ราคาเลยค่อนข้างถูก ใช้คะแนนระบบเพียง 1,000 แต้มเท่านั้น

เมื่อซื้อสำเร็จ ข้างหูก็มีเสียงเครื่องจักรดังขึ้น: [ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ปลดล็อก "สูตรไอศกรีมทำเองระดับเต็มเปี่ยม"]

ในชั่วพริบตา ทักษะทุกอย่างเกี่ยวกับการทำไอศกรีมทำเอง ก็พรั่งพรูเข้าสู่สมองของเจียงเทียน

ความจริงแล้ว การทำไอติมที่บ้านนั้นสะดวกมาก ไม่ได้ซับซ้อนอย่างที่คิด

สองปีมานี้ ไอติมหลายยี่ห้อมีข่าวฉาวออกมา บางยี่ห้อถึงกับเอาไฟแช็กจุดติดไฟได้เลย คุณว่ามันน่าเหลือเชื่อไหมล่ะ?

ดังนั้น สู้ทำกินเองที่บ้าน ดีกว่าไปซื้อข้างนอกตั้งเยอะ

ตั่วตั่วชอบกินสตรอว์เบอร์รี เจียงเทียนจึงตั้งใจจะทำไอติมสตรอว์เบอร์รีเคลือบช็อกโกแลตกรอบ

เจียงเทียนซื้อแม่พิมพ์ไอติม แล้วก็ไปซื้อสตรอว์เบอร์รีที่ร้านผลไม้

วัตถุดิบอื่นๆ ที่ต้องใช้ก็มี: ไข่ไก่แบบทานดิบได้ นมสด วิปปิ้งครีม และนมข้นหวาน

ส่วนวิธีทำช็อกโกแลตกรอบเคลือบ ต้องใช้: ช็อกโกแลต น้ำมันมะพร้าวหรือเนยโกโก้ สองอย่างนี้สามารถทำให้แข็งตัวได้ แต่ถ้าใช้เนยโกโก้ เปลือกเคลือบจะกรอบกว่านิดหน่อย สุดท้ายก็คือถั่วบด

ของพวกนี้หาซื้อได้ทั่วไป ตามซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่ๆ ก็มีขาย

ส่วนเรื่องต้นทุน แน่นอนว่าต้องแพงกว่าไปซื้อไอติมที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเยอะเลย

แต่ทำกินเองนี่นา แถมทำแค่ไม่กี่แท่ง ก็เลยไม่จำเป็นต้องใส่ใจเรื่องพวกนี้

ซื้อของเสร็จ เจียงเทียนก็กลับบ้าน

เมื่อเห็นของละลานตาในมือของเจียงเทียน หลินหว่านชิงก็เบ้ปาก "เขาถึงบอกว่าลูกสาวคือเสื้อกันหนาวตัวน้อยของพ่อ คำพูดนี้ไม่ผิดเลยจริงๆ"

"ฮ่าๆ! ภรรยาจ๋า เดี๋ยวผมทำเสร็จแล้วคุณก็ลองชิมดูสิ!"

ของทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว ลำดับต่อไป ก็ถึงเวลาที่เจียงเทียนจะได้โชว์ฝีมือ "ไอศกรีมทำเองระดับเต็มเปี่ยม" แล้ว!!