บทที่ 88 คุณพ่อตั่วตั่วนี่เก่งจริงๆ!

หมู่บ้านซิงฝูฮวาหยวน

เวลาประมาณสองทุ่ม ของทุกอย่างก็ถูกขายจนหมดเกลี้ยง

เมื่อก่อน จะมีลูกค้าหลายคนเข้ามาขอถ่ายรูปคู่กับเขา

แต่วันนี้แปลกมาก ทุกคนต่างก็ขอถ่ายรูปคู่กับตั่วตั่วกันหมด โดยให้เหตุผลว่าตั่วตั่วน่ารักเกินไป

เจียงเทียนและหลินหว่านชิงได้แต่ขำปนเอ็นดู ทำได้เพียงยืนดูตั่วตั่วถ่ายรูปกับ "แฟนคลับ" ของเธออยู่ข้างๆ

จนกระทั่งเวลาสองทุ่มครึ่ง บรรดา "แฟนคลับ" ถึงได้ยอมปล่อยตั่วตั่วกลับไปอย่างอาลัยอาวรณ์

เรื่องนี้ทำเอาตั่วตั่วเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ ระหว่างทางกลับบ้าน เธอยังพูดโอ้อวดกับเจียงเทียนด้วยว่า

"ปะป๊า เห็นหรือเปล่าคะ? ธุรกิจวันนี้ขายดีมาก ตั่วตั่วก็มีส่วนช่วยเยอะเลยนะคะ!"

"ครับๆๆ!" เจียงเทียนพยักหน้า "ตั่วตั่วของปะป๊าเก่งที่สุดเลย!"

"งั้นตั่วตั่วขอ..."

ยังไม่ทันที่ตั่วตั่วจะพูดจบ เจียงเทียนก็เอ่ยเสียงดุขึ้นมาทันที

"ห้ามกินไอศกรีมเด็ดขาด!"

ไอศกรีมมีปริมาณน้ำตาลสูงมาก ต่อให้เป็นของที่เขาทำเอง เจียงเทียนก็ให้กินเยอะไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจะทำให้อ้วนง่ายและไม่เป็นผลดีต่อสุขภาพ

ตั่วตั่วทำปากยื่น

"ปะป๊า อย่าดุตั่วตั่วได้ไหมคะ?"

สายตาที่น่าสงสารแถมยังมีน้ำตาคลอเบ้า ทำเอาคนมองใจแทบสลาย

เจียงเทียนอุ้มเธอขึ้นมา

"ปะป๊าไม่ได้ดุตั่วตั่วสักหน่อย แต่ตั่วตั่วจะกินไอศกรีมทุกวันไม่ได้นะลูก มันไม่ดีต่อสุขภาพ มะรืนนี้ มะรืนนี้เดี๋ยวปะป๊าทำรสบลูเบอร์รีให้หนูกินดีไหม?"

"จริงเหรอคะ?"

เจ้าตัวเล็กปลอบง่ายมาก ดวงตาเปล่งประกายขึ้นมาทันที

"งั้นๆๆ งั้นทำเพิ่มอีกแท่งได้ไหมคะ? หนูอยากเอาไปให้หม่าซวงซวงด้วย"

หม่าซวงซวงคือเพื่อนสนิทที่สุดของตั่วตั่วในโรงเรียนอนุบาล

"ได้สิ!" เจียงเทียนหัวเราะเบาๆ "งั้นหนูนั่งรถกลับไปกับหม่าม้าก่อนนะ เข้าใจไหมลูก?"

"อื้อๆ! ค่ะ!"

ตั่วตั่วหอมแก้มเจียงเทียนฟอดใหญ่

"งั้นตั่วตั่วจะรอปะป๊าอยู่ที่บ้านนะคะ!"

รถจอดอยู่ที่ลานจอดรถของหมู่บ้าน หลังจากส่งสองแม่ลูกขึ้นรถเสร็จ เจียงเทียนก็ขี่รถสามล้อเครื่องตามหลังพวกเธอไป

ไม่นาน เจียงเทียนก็กลับมาถึงบ้าน เดี๋ยวเขาจะต้องไปตั้งแผงที่หอพักว่างไห่อีก

วันนี้ที่หมู่บ้านซิงฝูฮวาหยวนขายดีมาก ยอดขายรวมอยู่ที่ 6,233 หยวน

ตอนดึกยังไงก็น่าจะขายได้สักสี่ห้าพันหยวน

ดังนั้น วันนี้ยอดขายรวมทะลุหนึ่งหมื่นหยวนไม่ใช่ปัญหาแน่นอน!

โอกาสที่รายได้จะทะลุหมื่นหยวนต่อวันอยู่ตรงหน้าแล้ว แต่ใจของเจียงเทียนกลับไม่ได้ตื่นเต้นอย่างที่คิด

คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ

เมื่อคุณบรรลุเป้าหมายแรกที่ตั้งไว้ คุณอาจจะตื่นเต้นไปชั่วขณะ แต่สิ่งที่ตามมาก็คือความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

ความต้องการของคนเราไม่เคยมีวันสิ้นสุด เมื่อคุณได้บางสิ่งมาแล้ว คุณก็จะอยากได้มากขึ้นไปอีก

หลินหว่านชิงและตั่วตั่วกลับมาถึงบ้านก่อนเจียงเทียนไม่กี่นาที ตอนที่เจียงเทียนมาถึง หลินหว่านชิงเพิ่งจะอุ่นกับข้าวให้เขาเสร็จพอดี

"คุณทานข้าวให้เสร็จก่อนค่อยไปนะ!"

เจียงเทียนนั่งลงทานข้าว ตั่วตั่วก็เผลอหลับไปบนโซฟาอย่างไม่รู้ตัว

เจ้าตัวเล็กคงจะเหนื่อยมากจริงๆ ตอนที่อยู่หมู่บ้านซิงฝูฮวาหยวน แกยืนบนเก้าอี้ส่งเสียงเรียกลูกค้าอย่างเอาเป็นเอาตาย

แถมตอนเก็บแผง เธอยังต้องถ่ายรูปกับแฟนคลับราวกับเป็นดาราตัวน้อยอีก

หลังจากทานข้าวอิ่ม เจียงเทียนคลำดูกระเป๋าเสื้อ แต่กลับพบว่าโทรศัพท์มือถือหายไป

"ภรรยาจ๋า คุณเห็นโทรศัพท์ผมไหมครับ?"

เจียงเทียนค่อนข้างร้อนใจ ในโทรศัพท์มีรูปถ่ายสำคัญเยอะแยะ แถมใกล้จะได้เวลาไปตั้งแผงแล้ว เขาต้องส่งข้อความไปแจ้งลูกค้าอีก

หลินหว่านชิงที่กำลังล้างจานอยู่ในครัว ตอบกลับมาโดยไม่ได้หันไปมอง

"ฉันไม่เห็นนะคะ! อยู่ในห้องหรือเปล่า?"

"ในห้องเหรอ?"

เจียงเทียนเดินเข้าไปหาในห้องนอน แต่บนโต๊ะหัวเตียงและบนเตียงก็ไม่มี

ตอนที่กลับมาถึงบ้าน เขาก็ยังเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูอยู่เลยนี่นา

แล้วตอนนี้มันหายไปไหนได้ล่ะ?

เจียงเทียนเดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น

"หาไม่เจอเลย! คุณโทรหาผมหน่อยสิ"

"อ้อๆ ได้ค่ะ!"

หลินหว่านชิงเช็ดมือ หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมา แล้วกดโทรออกหาเบอร์ของเจียงเทียน

"หากหัวใจต้องตายจากไปท่ามกลางความสว่างไสว~ ความรักก็จะก่อเกิดใหม่จากเถ้าถ่าน~"

เสียงริงโทนที่คุ้นเคยดังขึ้นมาจากทิศทางของโซฟา ดูเหมือนจะถูกทับอยู่ใต้หมอนอิง

เจียงเทียนหยิบหมอนอิงออก ทว่า สิ่งที่ปรากฏแก่สายตากลับไม่ใช่โทรศัพท์เครื่องเก่าของเขา แต่เป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่เอี่ยมอ่อง

ในขณะที่เจียงเทียนกำลังยืนอึ้งอยู่นั้น หลินหว่านชิงก็สวมกอดเอวเขาจากด้านหลัง ใบหน้าของเธอแนบชิดติดกับแผ่นหลังของเขา

"สามีคะ! ช่วงนี้คุณเหนื่อยมากเลยนะ"

เจียงเทียนเข้าใจในทันที จึงเอ่ยถามขึ้น

"นี่คุณซื้อให้ผมเหรอครับ?"

"อื้อๆ" หลินหว่านชิงพูดอย่างจริงจัง "โทรศัพท์คุณก็ใช้มาหลายปีแล้ว ถึงเวลาต้องเปลี่ยนแล้วล่ะ ตอนนี้คุณตั้งแผงขายดีขนาดนี้ หาเงินมาได้ก็เอาแต่คิดจะใช้จ่ายเพื่อฉันกับตั่วตั่ว ไม่เคยคิดจะให้รางวัลตัวเองเลย ฉันรู้ดีว่าถ้าฉันบอกคุณตรงๆ คุณคงไม่ยอมเปลี่ยนแน่ๆ ฉันก็เลยถือวิสาสะซื้อเครื่องใหม่ให้คุณเลย! ลองดูสิคะว่าเป็นยังไงบ้าง! ยี่ห้อเดียวกับเครื่องเก่าคุณเลยนะ ข้อมูลทั้งหมดฉันก็แอบย้ายมาให้เรียบร้อยแล้วด้วย"

เจียงเทียนไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกในใจตอนนี้ออกมายังไงดี

เขาทำได้เพียงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาปลดล็อก ใช้นิ้วเลื่อนหน้าจอไปมาอย่างเลื่อนลอย

ต้องยอมรับว่า โทรศัพท์เครื่องใหม่ลื่นไหลมาก ไม่มีอาการกระตุกเลยสักนิด

"แล้วเครื่องเก่าล่ะครับ?"

"เครื่องเก่าฉันเอาไปขายคืนในแอปจวนจวนแล้วล่ะค่ะ..."

......

เมื่อมองดูโทรศัพท์เครื่องใหม่ในมือ ในใจเจียงเทียนก็รู้สึกซาบซึ้งใจและปลาบปลื้มใจอย่างหาที่สุดไม่ได้

เพราะนี่คือของขวัญจากภรรยาของเขา!

"เอาล่ะค่ะ!" หลินหว่านชิงกอดแขนเจียงเทียนไว้ "คุณรีบดูในกลุ่มโรงเรียนอนุบาลของตั่วตั่วสิคะ แชตแทบจะระเบิดอยู่แล้ว!"

เจียงเทียนเลิกคิ้วขึ้น

"เกิดอะไรขึ้นครับ?"

หลินหว่านชิงเบ้ปาก

"ตอนนี้คุณดังใหญ่แล้วนะคะ เป็นคนดังของโรงเรียนอนุบาลหยางกวงไปแล้ว"

"หา?"

เจียงเทียนเปิดวีแชทด้วยความสงสัย เมื่อหากลุ่มโรงเรียนอนุบาลหยางกวงเจอ ก็เป็นอย่างที่ว่า ในกลุ่มกำลังคุยกันอย่างออกรส และหัวข้อสนทนาก็คือเรื่องของเขานั่นเอง

เจียงเทียนเลื่อนดูประวัติการสนทนากลับไปด้านบนสุด อ่านอยู่พักหนึ่ง ถึงได้รู้สาเหตุ

ที่แท้ ตอนที่เขาไปตั้งแผงที่หมู่บ้านซิงฝูฮวาหยวน คุณแม่ของจื่อเหิงได้ซื้อข้าวผัดของเขาไป แล้วก็ถ่ายรูปส่งลงในกลุ่ม แถมยังให้คำวิจารณ์ในแง่บวกเอาไว้สูงมาก

"[ยกนิ้วโป้ง]

[ยกนิ้วโป้ง]

[ยกนิ้วโป้ง] คุณพ่อตั่วตั่วนี่เก่งจริงๆ! รสชาติข้าวผัดแบบนี้ ต่อให้เป็นเชฟภัตตาคารห้าดาวยังทำไม่ได้เลย!"

"แล้วก็หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงนี่อีก ลูกชายฉันกินไปตั้งหลายชิ้น มิน่าล่ะเด็กๆ ในโรงเรียนอนุบาลตั้งหลายคนถึงได้ชอบกินของที่คุณพ่อตั่วตั่วทำนักหนา"

เพียงประโยคเดียวก็เปรียบเสมือนก้อนหินที่ทำให้เกิดคลื่นนับพัน กลุ่มแชตที่เคยเงียบเหงา ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาในพริบตา

"พระเจ้าช่วย! หน้าตาน่ากินมากเลยค่ะ! วันหลังฉันต้องไปชิมบ้างแล้ว!"

"@คุณพ่อตั่วตั่ว คุณไปตั้งแผงที่ไหนคะ? พรุ่งนี้ฉันขอไปอุดหนุนหน่อยได้ไหมคะ?"

"ลูกชายฉันก็เหมือนกันค่ะ สองสามวันนี้เอาแต่กวนฉัน บอกว่าจะต้องกินหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงฝีมือคุณพ่อตั่วตั่วให้ได้ พรุ่งนี้ฉันต้องไปซื้อสักกล่องแล้ว!"

"ที่แท้ทุกคนก็เป็นเหมือนกันหมดเลย น่าปวดหัวจริงๆ ค่ะ ลูกสาวฉันเมื่อกี้ก็เพิ่งจะร้องไห้งอแง บอกว่าจะกินไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีอะไรสักอย่าง"

ก่อนหน้านี้ ตอนที่ทุกคนรู้ว่าเจียงเทียนตั้งแผงลอย ก็แค่พูดตามมารยาทว่าจะไปอุดหนุนเท่านั้น

แต่ตอนนี้ พวกเขาสนใจจริงๆ เข้าแล้ว!

แต่ละคนโดนลูกรบเร้ากวนใจจนทนไม่ไหว!

โดยเฉพาะวันนี้ ไอศกรีมสตรอว์เบอร์รีเคลือบช็อกโกแลตกรอบที่ตั่วตั่วกิน ทำเอาเด็กๆ หลายคนอยากกินจนร้องไห้!

พอกลับถึงบ้าน เด็กๆ พวกนี้ก็ร้องห่มร้องไห้งอแงจะกินไอศกรีมให้ได้!!!