บทที่ 93 สอนทำของพะโล้

เจียงเทียนมองดูเวลา ตอนนี้เป็นเวลาเก้าโมงเช้ากว่าๆ แล้ว

เมื่อออกจากห้องนอน ก็เห็นหลินหว่านชิงกำลังเล่นโยคะอยู่ในห้องนั่งเล่น เธอเข้มงวดกับการดูแลรูปร่างมาก ขอแค่มีเวลาก็จะออกกำลังกาย ดังนั้นแม้จะแต่งงานมาหลายปีแล้ว รูปร่างของเธอก็ยังคงงดงามน่ามอง

"สามีคะ คุณตื่นแล้วเหรอ" หลินหว่านชิงเห็นเจียงเทียนออกมา ก็หยุดพัก "หิวไหมคะ? ฉันซื้อซาลาเปากับปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้มา คุณทานรองท้องหน่อยสิคะ"

"อื้อๆ ได้ครับ"

หลังจากเจียงเทียนอาบน้ำล้างหน้าเสร็จ ก็ขี่รถสามล้อเครื่องของตัวเองไปที่ตลาดสด เพื่อซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้สำหรับทำของพะโล้ พวกผักบางส่วน เมื่อเช้ามีคนมาส่งให้แล้ว สิ่งที่เจียงเทียนต้องซื้อก็คือพวกเนื้อสัตว์ อะไหล่เป็ดต่างๆ แล้วก็พวกไข่นกกระทา เจียงเทียนซื้อมาอย่างละนิดอย่างละหน่อย รวมๆ เนื้อสัตว์แล้วน่าจะประมาณสิบชั่ง ส่วนผักแยกต่างหาก!

ถ้าพูดถึงของพะโล้ที่ขายดีที่สุดก็ต้องเป็นอะไหล่เป็ดนี่แหละ หลักๆ คือของพวกนี้เวลาดูซีรีส์ หรือกินกับข้าวผัด มันเข้ากันที่สุดเลย!

ตอนกลับมาถึงบ้านเพิ่งจะสิบโมง หลินหว่านชิงกำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่งที่ระเบียง ภายใต้แสงแดดยามเช้า หน้าผากของเธอมีเหงื่อผุดซึม เจียงเทียนเอ่ยถาม "ภรรยาจ๋า ดีๆ ทำไมลุกขึ้นมาวิ่งล่ะครับ?"

หลินหว่านชิงมองด้วยสายตาตัดพ้อ "ยังจะกล้าถามอีก! ช่วงที่คุณไปตั้งแผงไม่กี่วันนี้ ฉันกินจนอ้วนขึ้นแล้วเนี่ย!"

ข้าวผัดกับหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงที่เจียงเทียนทำอร่อยเกินไป หลินหว่านชิงแทบจะต้องกินทุกวัน

เจียงเทียนทั้งขำทั้งเอ็นดู "อ้วนขึ้นนิดหน่อยก็ไม่เป็นไรนี่ครับ! ผมไม่ได้รังเกียจคุณสักหน่อย"

"ฉันทำเพื่อสุขภาพต่างหากล่ะคะ" หลินหว่านชิงพูดอย่างจริงจัง "เพื่อนที่บ้านเกิดฉันคนหนึ่ง อายุพอๆ กับฉัน หนักตั้งสองร้อยกว่าชั่ง เธอกินเยอะมากๆ ทุกวันเลย คุณทายสิว่าปีที่แล้วเกิดอะไรขึ้น?"

เจียงเทียนอึ้งไป "คงไม่ได้... เสียชีวิตหรอกนะ?"

หลินหว่านชิงปิดลู่วิ่ง เดินมาหาเจียงเทียนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ใช่ค่ะ"

เจียงเทียนรู้สึกหวาดเสียว "เชี่ย... จริงดิ? น่ากลัวเกินไปแล้ว! งั้นผอมหน่อยก็ดีครับ"

ใครจะไปคิด หลินหว่านชิงกลับตบไหล่เจียงเทียนเบาๆ "มันเกี่ยวอะไรกับอ้วนหรือผอมล่ะคะ? เธอประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ต่างหาก"

"หืม?" เจียงเทียนชะงัก

หลินหว่านชิงปิดปากหัวเราะเบาๆ "ฉันไปอาบน้ำก่อนนะคะ"

เจียงเทียนมองตามแผ่นหลังของหลินหว่านชิงอย่างเหม่อลอย ผ่านไปพักใหญ่ถึงได้สติกลับมา ที่แท้ก็แกล้งเขาเล่นนี่เอง!!

......

เจียงเทียนเดินเข้าครัว เตรียมตัวทำของพะโล้ วัตถุดิบที่ต้องเตรียมมีดังนี้ อะไหล่เป็ดต่างๆ เช่น คอเป็ด ปีกเป็ด ตีนเป็ด และอื่นๆ ประมาณสิบชั่ง นอกจากนี้ยังมีผัก เช่น รากบัวสไลด์ เห็ดเข็มทอง มันฝรั่ง และอื่นๆ

เครื่องเทศที่ต้องใช้มี โป๊ยกั๊ก อบเชย ใบกระวาน เฉากั่ว ฮวาเจียว พริกแห้งที่แช่น้ำไว้ล่วงหน้า ซอสที่ต้องใช้มี ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำ น้ำตาลกรวด เต้าเจี้ยวหวาน น้ำตาลกรวดผสมน้ำตาลทรายแดง เกลือ ผงปรุงรสไก่ เครื่องปรุงรสที่ต้องใช้มี ต้นหอม ขิง เหล้าจีน น้ำมันถั่วเหลือง เบียร์ 1 ขวด

อันดับแรก นำผักและอะไหล่เป็ดที่เพิ่งซื้อมาล้างด้วยน้ำสะอาดให้หมด เทน้ำเย็นลงในหม้อ นำอะไหล่เป็ดลงต้มในน้ำเย็น ใส่ท่อนต้นหอมและแว่นขิงลงไป ตามด้วยเหล้าจีน จุดไฟต้มจนเดือด แล้วช้อนฟองเลือดออก

ตักอะไหล่เป็ดขึ้นมา ล้างด้วยน้ำเย็น ขั้นตอนนี้สำคัญมาก ถ้าใช้น้ำอุ่นหรือน้ำร้อน อะไหล่เป็ดที่ทำออกมาเนื้ออาจจะยุ่ยได้ แต่ถ้าล้างด้วยน้ำเย็น เนื้อจะแน่นและหนึบสู้ฟัน

นำอะไหล่เป็ดที่ล้างเสร็จแล้วใส่ลงในหม้อพะโล้ เจียงเทียนใช้ถังสเตนเลส เพราะสามารถตุ๋นพะโล้ได้เยอะในครั้งเดียว ลำดับต่อไปก็คือการเตรียมถุงเครื่องเทศ เมื่อพิจารณาว่าความชอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน เจียงเทียนจึงทำรสชาติเผ็ดน้อย

พริกแห้ง 30 กรัม พริกหม่านเทียนซิง 20 กรัม ฮวาเจียว 20 กรัม หมาเจียว 30 กรัม ยี่หร่า 10 กรัม อบเชย 15 กรัม ใบกระวาน 8 ใบ ผลเบอร์รี 2 ผล ไป๋จื่อ 7 กรัม โป๊ยกั๊ก 7 ดอก

พริกแห้งต้องแช่น้ำไว้ก่อน เพื่อกรองสิ่งเจือปนและป้องกันไม่ให้มีรสขม ต่อไปก็เตรียมซอส

น้ำตาลกรวด 200 กรัม น้ำตาลทรายแดง 300 กรัม ซีอิ๊วขาว 400 มิลลิลิตร ซีอิ๊วดำ 200 มิลลิลิตร เต้าเจี้ยวหวาน 150 กรัม เกลือ 3 ช้อน ผงปรุงรสไก่ 2 ช้อน เมื่อเตรียมถุงเครื่องเทศและเครื่องปรุงรสเสร็จแล้ว ต่อไปก็เริ่มทำของพะโล้ระดับเต็มเปี่ยม

นำพริกแห้ง ถุงเครื่องเทศ และซอสปรุงรสทั้งหมดเทลงในหม้อที่ใส่อะไหล่เป็ดไว้ จากนั้นใส่น้ำมันถั่วเหลือง 350 มิลลิลิตร ตามด้วยขิงแผ่นสองสามแผ่นเพื่อดับคาว เทเบียร์ขวดใหญ่ลงไปหนึ่งขวด แล้วเติมน้ำเดือดให้ท่วมอะไหล่เป็ด

ถุงเครื่องเทศต้องกดให้จมลงไปที่ก้นหม้อ ไม่อย่างนั้นจะดึงรสชาติออกมาได้ยาก เปิดไฟ! ไม่ต้องปิดฝา ใช้ไฟแรงต้มให้เดือด เมื่อน้ำเดือดแล้ว ให้ต้มด้วยไฟแรงต่ออีกสองสามนาที จากนั้นปิดฝาแล้วลดเป็นไฟกลางค่อนอ่อน ต้มต่ออีกประมาณ 30 นาที

ต่อไปก็คือการรอ เจียงเทียนไปจัดการอย่างอื่นก่อน หลินหว่านชิงอาบน้ำเสร็จก็เข้ามาช่วย ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ของในถังก็ตุ๋นได้ที่แล้ว เปิดฝาออก ใส่ผักต่างๆ ลงไป

ใช้ทัพพีคนเล็กน้อย เพื่อให้ผักจมลงไปดูดซับน้ำพะโล้ให้เข้าเนื้อมากที่สุด ปิดฝาอีกครั้ง และยังคงใช้ไฟกลางค่อนอ่อนตุ๋นต่ออีกสิบกว่านาที

สิบห้านาทีต่อมา วินาทีที่เปิดฝาหม้อออก ไอร้อนที่ผสมผสานไปด้วยความหอมเผ็ดชา กลิ่นซอส และกลิ่นเนื้อก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า ทำเอาคนดมต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างอดไม่ได้

สัมผัสแรก คือกลิ่นหอมกลมกล่อมของเครื่องเทศที่ผสมผสานกันอย่างโป๊ยกั๊ก อบเชย เฉากั่ว โอบล้อมด้วยกลิ่นไอความร้อนแรงของฮวาเจียวและพริกแห้ง แถมยังแฝงความรู้สึกชาที่ปลายลิ้นนิดๆ

ตามมาติดๆ ด้วยกลิ่นซอสอันเข้มข้นของซีอิ๊วและเต้าเจี้ยวหวาน ผสมผสานกับความหวานละมุนของน้ำตาลกรวดและกลิ่นมอลต์ของเบียร์ แผ่กระจายรสชาติเค็มๆ นัวๆ ชวนให้น้ำลายสอท่ามกลางไอร้อนชื้น

ตบท้ายด้วยกลิ่นหอมของไขมันจากอะไหล่เป็ดเอง ที่ผ่านการตุ๋นเป็นเวลานานจนซึมเข้าเนื้อ ความกลมกล่อมที่เกิดจากการผสมผสานระหว่างไขมันและน้ำพะโล้ ราวกับทำให้มวลอากาศถูกย้อมไปด้วยกลิ่นหอมเย้ายวนใจนี้

ภายในหม้อพะโล้ มีน้ำมันสีอำพันลอยล่องอยู่บนผิวน้ำ ท่ามกลางไอร้อนที่ลอยคละคลุ้ง กลิ่นหอมเล็ดลอดผ่านช่องประตูห้องครัวเข้าไปในห้องนั่งเล่น เพียงไม่นาน ทั่วทั้งบ้านก็อบอวลไปด้วยกลิ่นพะโล้

หลินหว่านชิงตาเป็นประกาย กอดแขนเจียงเทียนไว้แล้วพูดอ้อน "สามีคะ ของพะโล้นี่หอมเกินไปแล้วนะคะ ฉันขอชิมหน่อยได้ไหมคะ?"

เจียงเทียนส่ายหน้า "ยังไม่ได้ครับ! ต้องรออีกสักสองสามชั่วโมง"

ของพะโล้ สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องกินตอนที่มีกลิ่นหอมพะโล้เข้าเนื้อ ตอนนี้ยังต้องแช่ทิ้งไว้อีกสักพัก ยิ่งแช่นานก็ยิ่งอร่อย ของพะโล้ที่เพิ่งขึ้นจากเตาจะยังไม่เข้าเนื้อเต็มที่ รสชาติจึงอาจจะจืดไปนิด

"อ้าว?" หลินหว่านชิงทำเสียงออดอ้อนน่าสงสาร "ให้ฉันชิมสักชิ้นก่อนไม่ได้เหรอคะ"

น้ำเสียงของหลินหว่านชิงหวานหยดย้อย เจียงเทียนล่ะแพ้ทางลูกอ้อนของเธอที่สุด พลังทำลายล้างมันสูงเกินไป! เขาต้านทานไม่ไหวจริงๆ

"ได้ๆๆ!" เจียงเทียนยิ้ม "งั้นคุณอยากกินอะไรล่ะครับ? เดี๋ยวผมคีบให้"

หลินหว่านชิงมองดูของพะโล้ในหม้อ คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ปีกเป็ดหนึ่งชิ้น! ตีนเป็ดหนึ่งชิ้น! อืม... แล้วก็รากบัวสไลด์อีกชิ้นค่ะ!"

"จัดไปครับ!" เจียงเทียนหยิบตะเกียบยาว คีบของพะโล้ที่หลินหว่านชิงอยากกินใส่จานให้เธอ

"ขอบคุณค่ะสามี!"

"ด้วยความยินดีครับภรรยา"

เมื่อนำของมาวางบนโต๊ะอาหาร หลินหว่านชิงก็ถือตะเกียบรอตั้งแต่เนิ่นๆ ราวกับเด็กอนุบาลที่กำลังรอทานข้าว

"ยังร้อนอยู่นิดหน่อย เดี๋ยวผมเป่าให้ก่อนแล้วค่อยกินนะ! ฟู่~"

"นี่ครับ! ได้ที่แล้วล่ะ!"

อะไหล่เป็ดกับรากบัวสไลด์ยังมีไอร้อนกรุ่นๆ แต่หลินหว่านชิงรอไม่ไหวอีกต่อไป เธอคีบรากบัวสไลด์เข้าปากทันที...

[บรรดาพ่อบุญธรรมทั้งหลาย วันนี้ลูกไปกินหม่าล่าทั่งมา แล้วพวกท่านล่ะกินอะไรกัน?]