บทที่ 101 ทุกสรรพสิ่งมีจุดเริ่มต้น แต่ยากจะจบสวยงาม

ดวงตาของโจวหยวนดูเหมือนจะเปล่งแสง ประกายนั้นสว่างกว่าจันทร์เพ็ญบนท้องฟ้า ราวกับจะส่องสว่างเข้าไปในจิตใจ ชำระล้างวิญญาณให้บริสุทธิ์

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่ง แต่ทุกถ้อยคำดูเหมือนจะอัดแน่นไปด้วยพลังมหาศาลและความแน่วแน่ที่ยากจะจินตนาการ

"ข้า... ข้า..."

ใจของฉวี่หลิงสับสนวุ่นวาย นางเป็นเพียงดรุณีที่ดื้อรั้น แม้จะพอมีความสำเร็จในการค้าขายบ้าง แต่เมื่อเผชิญกับเรื่องใหญ่ขนาดนี้ นางก็ตั้งหลักไม่ทัน

"โจวหยวน ข้า... ข้าไม่รู้จะตอบเจ้ายังไง"